Odeszłam z Wszystkim

W dniu, w którym dowiedziałam się, że jestem w ciąży z bliźniakami, zobaczyłam mojego partnera, Alfę Wigo, jak zabierał inną wilczycę na badanie prenatalne. Zamarłam, ściskając w dłoni wynik ciąży. To był ten sam mężczyzna, który kiedyś przysięgał, że należę tylko do niego. Jednak tej nocy bez wahania kazał mi opiekować się ciężarną wilczycą, która nosiła jego szczenię. Zażądał, bym przygotowywała dla niej uspokajające mikstury każdego dnia i przeniosła swoje rzeczy do zachodniego skrzydła willi, robiąc dla niej miejsce. Moja wilczyca zawyła z bólu, a cierpienie naszej więzi partnerskiej rozdarło moją duszę. Mimo to nie uroniłam ani jednej łzy. Spokojnie chwyciłam spakowaną wcześniej walizkę i odeszłam. Wigo był przekonany, że bez niego moja wilczyca oszaleje i w ciągu trzech dni wrócę na kolanach, błagając o przebaczenie. Członkowie watahy i jego sojusznicy śmiali się, obstawiając, że nie wytrzymam nawet do północy. Nie wiedzieli jednak, że mój ojciec już potajemnie przesłał mi znak rodu, a moja wataha czekała na mój powrót. Tym razem zerwę naszą więź raz na zawsze.