ลูกหนังกตัญญู

15 ปีก่อน ผมบังเอิญช่วยเด็กไร้บ้านคนหนึ่งที่ไม่มีเงินซื้อฟุตบอล ผมยื่นเงินให้เขา 300 พร้อมพูดติดตลกว่าขอหุ้นผู้ก่อตั้งบริษัทในอนาคตของเขา 1% ผมแค่อยากผลักดันให้เขากล้าไล่ตามความฝัน 15 ปีต่อมา สโมสรฟุตบอลที่ผมสร้างขึ้นมากับมือกำลังจะล่มสลาย เด็กทั้งสามคนที่ผมเลี้ยงดูมากับมือร่วมมือกันแย่งบริษัทของผม สูบเงินในบัญชีจนหมด และเหยียบย่ำผมจนจมดิน นักฟุตบอลเรียกร้องค่าเหนื่อยที่ค้างจ่าย ภรรยาของผมกำลังจะเสียชีวิตด้วยโรคร้ายระยะสุดท้าย และเพื่อนที่ผมไว้ใจที่สุดบังคับให้ผมคุกเข่าลง เพื่อช่วยพนักงานและครอบครัวของผม ผมยอมกล้ำกลืนศักดิ์ศรีและสละทุกอย่าง ในขณะที่ทุกคนกำลังรอให้ผมพังทลายลงในที่สุด ขบวนรถหรูของอาณาจักรธุรกิจมูลค่าล้านล้านดอลลาร์ก็มาจอดอยู่หน้าประตูบ้านของผม เด็กไร้บ้านผอมแห้งคนนั้นที่ครั้งหนึ่งเคยไม่มีอะไรเลย ได้กลับมาแล้ว