

Yedi yıllık evliliği boyunca kocasının soğukluğuna katlanan Rana bir gün kocasının kalbinin ısınacağını umar. Ancak doğum gününde kızını ve kocasını görmeye gittiğinde kocasının kendi doğum gününü unutup kızını başka bir kadının doğum gününe götürdüğünü öğrenir. Herkese karşı soğuk olan adam yalnızca o kadına gülümser. Kızı bile onu anne olarak kabul etmek ister. Rana artık tamamen umudunu yitirir.

Düğün günü Rana Şen’in ailesi alkollü araç kullanır, kazada Barış Pak ailesini kaybeder. Düğün bir cenazeye, sevgililerde düşmanlara dönüşür. Rana, ebeveynlerinin vasiyetini yerine getirmek için Barış'ın yanında beş yıl kalır ve gördüğü her eziyete katlanır. Beş yılın sonu hüzünlü biter. Barış, onu kaybettikten sonra acı çeker. Rana aslında ölmemiş, çocukluk arkadaşı Yağız ile yurtdışına gitmiştir. Ancak şimdiki Rana, Barış’ı çoktan unutmuştur.

Üç yaşındaki oğlumu anaokulundan almaya gitmiştim ki, birden çılgına dönüp insanlara bıçakla saldırmaya başlayan bir adamla karşılaştım. Oğlumu korumak için bir düzineden fazla bıçak darbesi aldım ve bir kan gölünün içinde yere yığıldım. Ethan Lawson, saldırganı karakola götürdü ve bizi kurtarmak için en iyi sağlık ekibini çağırdı. Ameliyata götürülmeden önce endişeyle oğlumun durumunun nasıl olduğunu sordum. Ama Ethan’ın gözleri kızarmıştı; oğlumuzun çok fazla kan kaybettiğini söyledi. Hastaneye giderken nefes almayı kesmişti. Acı beni o kadar derinden vurdu ki bayıldım. Anesteziye dirençli olduğumu söylemeyi unutmuştum. Bilincimi zar zor geri kazandığımda, Ethan’ın doktorla konuştuğunu duydum. Ethan soğuk bir sesle. “Doğumu başından beri bir hataydı" dedi. Demek ki mutlu olduğunu sandığım evlilik, başından beri tam bir cehennemden ibaretti. Peki. Eğer istedikleri buysa, bunu onlara verecektim.