

Po stracie matki Janusz traci sens życia. Gdy u jego ukochanej Liliany doktorzy wykrywają białaczkę, kobieta znika, by oszczędzić mu cierpienia. Pięć lat później Janusz wraca jako szef szpitala z lekiem na raka. Liliana samotnie walczy o życie pod mostem, wychowując ich córkę Annę. Mała sprowadza ojca. Odzyskana miłość wygrywa z chorobą i rodzina znowu jest razem.

Katarzyna Sokołowska od lat skrycie kocha Adriana Zielińskiego. Dzięki małżeństwu biznesowemu zostaje jego żoną. Jednak porzucona w noc poślubną traci nadzieję, a trzy lata chłodnego związku prowadzą do decyzji o rozwodzie. Pod wpływem przyjaciółki wierzy, że Adrian kocha inną i chce ustąpić jej miejsca. Tuż przed rozwodem spędzają razem noc, po której Katarzyna zaczyna słyszeć jego myśli i odkrywa jego uczucia. Okazuje się, że dzieliło ich tylko nieporozumienie.

Elena całe życie była w cieniu siostry Bianki. Gdy narzeczony Lucjan Marciniak po raz kolejny stawia Biankę na pierwszym miejscu, Elena porzuca ołtarz i mafijny świat. Ucieka do małego miasteczka, gdzie w pracowni rzemieślniczej odzyskuje niezależność i poznaje Roberta, który wybiera właśnie ją. Gdy Lucjan orientuje się, że stracił miłość swojego życia, jest już za późno. To historia o kobiecie, która przestaje być opcją zapasową i wybiera siebie.

Żebraczka Ewa Chyra opiekuje się chorą matką. Po kradzieży bułki zostaje złapana, ale na jej czole pojawia się znak feniksa – zdradza, że jest królewskiego rodu. Strażnik Jakub Zorin zawiadamia cesarza Lecha Variona, który rozpoznaje w Ewie swoją zaginioną córkę. Księżniczka Wanda i konkubina Lucyna, by utrzymać władzę, prześladują Ewę i jej matkę oraz doprowadzają do zamiany twarzy dziewczynek. Ewa zostaje uwięziona w pałacu jako „księżniczka”, a fałszywa księżniczka zajmuje jej miejsce. Jej prawdziwa matka, Klara, może tylko bezradnie patrzeć, jak córka oddala się od niej.

Siostra Mai nie tylko podrywa jej chłopaka, Konrada — przywłaszcza sobie także jej spadek, zostawiając Maję z niczym. Napędzana alkoholem i żądzą zemsty, Maja knuje szalony plan: uwieść przystojnego wujka Konrada, Adriana. Nie ma jednak pojęcia, że jej niedopracowany podstęp zadziała nieco za dobrze, bo Adrian szybko zakochuje się w Mai po uszy.

Lidia od dziecka marzy o karierze cukierniczki, by swoimi deserami osładzać życie innym – choć sama zmaga się z goryczą i bólem. Jej los odmienia się, gdy pojawia się Szymon, miliarder, który jednym niewinnym kłamstwem zmienia wszystko. Lidia nie wie, że wszystko zaczęło się od jej dobroci sprzed pięciu lat…

Greta, dziedziczka Grupy Murdoch, zachodzi w ciążę z ubogim Michałem. Jej chciwy ojciec rozdziela ich, kłamiąc, że Michał i ich syn zginęli. Po latach Greta spotyka małego żebraka, nie wiedząc, że to jej syn, Leon. Gdy prawda wychodzi na jaw, Michał znika, zepchnięty z klifu na rozkaz jej ojca.

Marcel, Don rodziny Wójcików, cierpi na ciężki zespół stresu pourazowego (PTSD). Jest oschły i odpycha od siebie wszystkich. Ale ja słyszę jego myśli. Wiem o zaborczości, która kryje się pod tą oschłą fasadą. Kiedy mówi: „Trzymaj się ode mnie z daleka, nie chcę cię widzieć”, tak naprawdę myśli: „Łucjo, nie odchodź. Nie opuszczaj mnie. Naprawdę cię potrzebuję.” Po sześciu latach małżeństwa przyzwyczaiłam się już, że nigdy nie mówi tego, co naprawdę myśli. Ale dziś wieczorem, na rodzinnym bankiecie, zamiast mnie znów pod jego ramieniem stoi jego asystentka. Pytam Marcela: „Ona stoi tam, gdzie powinna stać żona Dona. Nie masz nic do powiedzenia na ten temat?”. Na twarzy Marcela pojawia się zniecierpliwienie. „Spóźniłaś się dwadzieścia minut, Łucjo. Nie masz prawa mnie kwestionować”. „Albo idź stanąć w kącie, albo wynoś się z mojej posiadłości. Natychmiast”. Sekundę później jego myśli spływają do mojej głowy: „Łucjo. Wkurz się na mnie. Daj jej w twarz. Krzycz, że jesteś moją żoną. Udowodnij, że mnie kochasz. Muszę poczuć się bezpieczny.” Ale tym razem, widząc złośliwe uśmiechy na twarzach wszystkich, jestem po prostu… zmęczona. Zdejmuję diamentowy pierścionek, ten, który oznacza mnie jako żonę Dona. „Skoro nie ma tu dla mnie miejsca, rozwiedźmy się”. Idealne wyczucie czasu. Szpital wysyła mnie do Londynu na staż. Wyjeżdżam jutro.
![[Dubbing]W Labiryncie Myśli Szefa Mafii](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
Marcel, Don rodziny Wójcików, cierpi na ciężki zespół stresu pourazowego (PTSD). Jest oschły i odpycha od siebie wszystkich. Ale ja słyszę jego myśli. Wiem o zaborczości, która kryje się pod tą oschłą fasadą. Kiedy mówi: „Trzymaj się ode mnie z daleka, nie chcę cię widzieć”, tak naprawdę myśli: „Łucjo, nie odchodź. Nie opuszczaj mnie. Naprawdę cię potrzebuję.” Po sześciu latach małżeństwa przyzwyczaiłam się już, że nigdy nie mówi tego, co naprawdę myśli. Ale dziś wieczorem, na rodzinnym bankiecie, zamiast mnie znów pod jego ramieniem stoi jego asystentka. Pytam Marcela: „Ona stoi tam, gdzie powinna stać żona Dona. Nie masz nic do powiedzenia na ten temat?”. Na twarzy Marcela pojawia się zniecierpliwienie. „Spóźniłaś się dwadzieścia minut, Łucjo. Nie masz prawa mnie kwestionować”. „Albo idź stanąć w kącie, albo wynoś się z mojej posiadłości. Natychmiast”. Sekundę później jego myśli spływają do mojej głowy: „Łucjo. Wkurz się na mnie. Daj jej w twarz. Krzycz, że jesteś moją żoną. Udowodnij, że mnie kochasz. Muszę poczuć się bezpieczny.” Ale tym razem, widząc złośliwe uśmiechy na twarzach wszystkich, jestem po prostu… zmęczona. Zdejmuję diamentowy pierścionek, ten, który oznacza mnie jako żonę Dona. „Skoro nie ma tu dla mnie miejsca, rozwiedźmy się”. Idealne wyczucie czasu. Szpital wysyła mnie do Londynu na staż. Wyjeżdżam jutro.