

Üç yıl önce Şahin Fırat, Vildan İlin'ye evlenme teklif edip onu en mutlu gelin yapacağına ant içti. Bir yıl sonra Vildan bebeğini kaybetti, Şahin ise kaza geçirip böbrek nakli oldu. Hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Artık yorulan Vildan boşanmak istiyor. Fakat Şahin onu eve hapsederek, "Boşanmak yok, hayatın boyunca bunun cezasını çekeceksin!" diyor. Vildan ise ölümcül bir sakinlikle yanıtlıyor: "Şahin, akciğer kanserinin son evresindeyim. Beni hayatta tutamazsın."

Faruk, doğduğundan beri ağabeyi Yağız'ın yedek kan torbasıydı. Ailenin zulmüne maruz kaldı. Tusem'le nişanlanması bile, Yağız'a kan vermeye devam etmesi içindi. Yeniden doğunca herkesten uzak bir ada aldı. Gerçeği öğrenen Tusem onu ararken, Faruk'un etrafında yeni ve gerçek bir aile oluşmuştu.

Yale Mond, annesini kanserden kaybettikten sonra derin bir çaresizliğe sürüklenir. Kısa süre sonra sevgilisi Lillian Jones'a lösemi teşhisi konur. Yale'in bir kez daha kalp kırıklığı yaşamasını istemeyen Lillian, hastalığını ondan gizler ve ilişkilerini bitirir. Yıkılan Yale, tıp eğitimi almak için yurt dışına gider. Beş yıl sonra hastane müdürü olarak geri döner ve yanında mucizevi bir kanser ilacı getirir. Ancak Yale'in bundan haberi yoktur; Lillian'ın lösemisi, gizlice kızları Annie'yi dünyaya getirmesinin ardından daha da ilerlemiştir. Tedavi masraflarını karşılayamayan Lillian, bir köprünün altında yaşamaya başlar. Yale, Annie sayesinde sonunda Lillian'ı bulur ve aralarındaki yıllardır süregelen yanlış anlaşılma çözülür. Yale, mucizevi kanser ilacını kullanarak ölmek üzere olan Lillian'ı kurtarır ve üç kişilik aile sonunda yeniden bir araya gelir.

Şenol, Tülin'in babasını kendi babasının katili sanıyordu. Bu yüzden onu Arvora Akıl Hastanesi'ne atarak işkence etti ve aşağıladı. İki yıl sonra ise onunla evlendi. Tülin'e şöyle dedi, "Hayal kurma. Bu, sadece günahlarını farklı bir yoldan ödemen."

Annemle babam eve yapay zekâ bir kız çocuğu alınca ailedeki yerimi kaybettim. Maddison Matthews kusursuz, kibar, zeki ve itaatkârdı. Mükemmel bir kız çocuğuydu. Bir gecede sorunlu çocuk hâline gelmiştim. Babam artık hayal kırıklığını saklamıyordu. Annem yaptığım her şeyi Maddison'la kıyaslıyordu. Abim Bailey bile bana bir utanç kaynağıymışım gibi davranıyordu. "Öfke nöbeti geçirmek ve dikkat çekmeye çalışmak dışında ne biliyorsun ki?" Sonunda bir gün çileden çıktım ve Maddison'ı ittim. Annem bana o kadar sert bir tokat attı ki kulaklarım çınladı. "Maddie'nin yarısı kadar olgun olsaydın her gün yorgunluktan ölmezdim. Üstün Zekâ Akademisi'ne git ve nasıl itaatkâr bir kız olunur öğren." Sonra da beni evden gönderdi. Üç yıl zorla Zekâ Akademisi'ndeki değişim programına gönderildim. Gelişmiş yapay zekâ modelleriyle birlikte insan çocuklarını eğitmek için tasarlanan bir yerdi. Üç yıl sonra ailem nihayet beni eve geri götürmek için geldi. Bana defalarca kez adımla seslendiler ama hiç cevap vermedim. Müdür arkalarında sakince gülümsüyordu. "Sayın Matthews" dedi sakince. "'Gücü aç' demelisiniz. Birim 1314 artık insan isimlerine tepki vermiyor."