

เซี่ยหรูสวี่หลังเรียนจบก็แต่งงานกับลู่หวยชวน มีลูกให้ลู่หวยชวน ดูแลแม่ ทำทุกสิ่งเพื่อสามีและลูกโดยไม่บ่นสักคำ จู่ๆ วันหนึ่งกลับโดนรถชนเพื่อช่วยลูกกับลู่หวยชวนที่เดินฝ่าไฟแดง พอฟื้นขึ้นมาระบบหนึ่งที่ชื่อว่าระบบเอาใจชาวบ้านก็ปรากฏตัวขึ้น เซี่ยหรูสวี่ถึงเพิ่งรู้ว่าที่แท้ผู้หญิงในโลกของตัวเองล้วนถูกผูกติดอยู่กับระบบนี้ การรับรู้ถูกควบคุมอยู่ แล้วก็เพราะเซี่ยหรูสวี่ยอมสละชีวิตได้เพื่อช่วยลู่หวยชวนกับลูก นับว่าทำภารกิรของระบบเอาใจชาวบ้านได้สำเร็จ เลยได้รับรางวัลมากมายจากระบบ หลังจากที่เซี่ยหรูสวี่ได้เห็นธาตุแท้ความชั่วของสามีและความเนรคุณของลูกก็เลยตาสว่างขึ้นมา ตบหน้าเมียน้อยชายชั่ว พบเจอรักแท้ ขณะที่ทุกสิ่งกำลังจะสมบูรณ์แบบ เซี่ยหรูสวี่ก็โดนรถชนอีกครั้ง พอฟื้นมาอีกครั้งถึงพบว่าเวลาย้อนกลับมาตอนตัวเองโดนรถชนครั้งแรกอีกครั้งหนึ่ง... ระบบอะไรต่างๆ ก็หายไปหมดแล้ว! คราวนี้ เธอจะต้องพึ่งพาตัวเองในการไต่เต้าขึ้นไปสู่จุดสูงสุด!
![[พากย์เสียง] เจ็ดครั้งที่ถูกทอดทิ้ง](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ดาร์ซี่รู้สึกเวียนหัวมากคืนนี้ เอ็มมา เราระงับพันธะคู่แห่งโชคชะตาของเราก่อนเถอะ พิธีประทับตราคู่ครองของเราไว้จัดวันอื่นก็ได้ นั่นคือคำพูดที่เขาพูดกับฉันผ่านโทรศัพท์ ในวันที่ควรจะเป็นวันประกอบพิธีประทับตราคู่ครองของเรา นี่เป็นครั้งที่เจ็ดแล้วที่เขาขอให้ฉันระงับพันธะศักดิ์สิทธิ์ระหว่างเราก็เพื่อผู้หญิงที่เป็นรักแรกในวัยเด็กของเขา ครั้งแรกที่เขาให้ระงับพันธะ ก็เพราะฝูงของดาร์ซี่กำลังถูกโจมตี และเขาต้องการอยู่เคียงข้างเธอ “ดาร์ซี่กำลังต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่คุณกลับอยากให้ผมถูกดึงกลับไปเพราะพันธะคู่แห่งโชคชะตางั้นเหรอ? อย่าทำให้ผมคิดเลยว่าคุณเห็นแก่ตัวได้ถึงขนาดนี้นะ เอ็มมา” ครั้งที่สามที่เขาระงับพันธะ เขาบอกว่า “ดาร์ซี่กำลังเป็นไข้ ผมทิ้งเธอไว้คนเดียวไม่ได้” พอมาถึงครั้งที่หก เขาไม่แม้แต่จะอธิบายเหตุผลว่าทำไมถึงให้แม่มดใช้เวทระงับพันธะระหว่างเราอย่างโหดร้าย เพราะเขารีบไปหาดาร์ซี่ เนื่องจากเราเป็นคู่แห่งโชคชะตา ทุกครั้งที่เขาต้องการมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอ เขาจะให้แม่มดระงับพันธะระหว่างเราก่อน ในฐานะอัลฟ่า การระงับพันธะแทบไม่ส่งผลกระทบต่อเขาเลย แต่สำหรับฉันที่เป็นโอเมก้า ความเจ็บปวดจากการระงับพันธะนั้นรุนแรงเสียจนฉันลุกจากเตียงไม่ได้เป็นสัปดาห์ แม้เขาจะดูเสียใจทุกครั้งที่เห็นฉันทรมาน แต่สิ่งที่ฉันได้รับก็มีเพียงคำขอโทษไม่กี่ประโยค และคำสัญญามากมายว่าจะชดเชยให้ในอนาคตเท่านั้นเอง ดังนั้น เมื่อถึงครั้งที่เจ็ด เขาปฏิเสธที่จะทำพิธีประทับตราคู่ครองกับฉัน และกลับมาบ้านเพื่อระงับพันธะอีกครั้งเพราะต้องไปอยู่กับดาร์ซี่ ตอนนั้นฉันเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้ระงับพันธะระหว่างเรา เพราะครั้งหน้า จะไม่มีพันธะใดระหว่างเราให้ระงับอีกต่อไป.