

ด้วยโชคชะตาที่พรากเธอจากครอบครัว ฟิโอน่าหนึ่งในฝาแฝด ต้องใช้ชีวิตนานสิบปีในฐานะตัวแทนที่ถูกลืมเลือน เมื่อพี่น้องฝาแฝดตัวจริงกลับมา เธอก็ถูกทอดทิ้งและถูกไล่ออกจากบ้านอย่างไร้ความปรานี สิบปีต่อมา ฟิโอน่ากลับมาอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะลูกสาวที่ไม่มีใครต้องการ แต่ในฐานะราชินีอัลฟ่าผู้เป็นที่หวาดกลัว เมื่อความจริงถูกเปิดเผย ครอบครัวที่เคยทรยศเธอก็พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อพาเธอกลับบ้าน

ในอาณาจักรหนานเยว่ได้ให้กำเนิดทารกสองคนในเวลาเดียวกัน พระภิกษุได้ทำนายไว้ว่าหนึ่งในสองคนนั้นเป็นผู้มีชะตากรรมแห่งเฟิ่งหวง เป็นมารดาแห่งใต้หล้านี้ แต่ใครนั้นที่จะมีชะตากรรมนี้ ก็จะได้รู้ก็ต่อเมื่อถึงพิธีแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ในอีกสิบแปดปีข้างหน้า ฮ่องเต้แห่งหนานเยว่เชื่อมั่นว่าบุตรสาวที่ชื่อว่า "เยว่อิ๋งชุน" เป็นสตรีที่มีชะตากรรมแห่งเฟิ่งหวง จึงทุ่มเททรัพย์สินเงินทองมากมายเลี้ยงดูนาง แต่กลับละเลยบุตรสาวอย่าง "เยว่อวิ๋นเหอ" สิบแปดปีต่อมาแคว้นหนานเยว่เริ่มอ่อนแอ จำต้องส่งองค์หญิงไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ ฮ่องเต้แห่งแคว้นหนานเยว่และพระสนมหรงร่วมกันวางแผน ให้เยว่อิ๋งชุนแต่งกับราชสำนักเป่ยฉี แต่ให้เยว่อวิ๋นเหอแต่งงานไปอยู่ในที่ห่างไกล ฮ่องเต้แห่งแคว้นหนานเยว่และพระสนมหรงร่วมกันวางแผน ให้เยว่อิ๋งชุนแต่งกับราชสำนักเป่ยฉี แต่ให้เยว่อวิ๋นเหอแต่งงานไปอยู่ในที่ห่างไกล นางต้องจำใจออกเดินทางด้วยน้ำตา เพราะแม่ของนางถูกขังในวังหลวง หลังจากเดินทางฝ่าพันลี้มาถึงดินแดนป่าดงดิบ เยว่อวิ๋นเหอกลับต้องตกตะลึง เพราะองค์ชายในดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าป่าเถื่อน ที่นางต้องแต่งงานด้วยนั้น แท้จริงคือท่านอ๋องแห่งแคว้นต้าเหลียน และแคว้นที่นางเคยมองว่ายากจนแร้นแค้นกลับเต็มไปด้วยความมั่งคั่งสมบูรณ์

เยียนหนิงซวงอดีตจอมยุทธ์ผู้เลื่องชื่อได้พาลูกสาวมาใช้ชีวิตอย่างสงบที่เมืองอวี่โจวหลังจากผ่านมรสุมชีวิต เตาอู๋อิ่งผู้เป็นศิษย์เข้าใจนิสัยของอาจารย์ดี แต่ด้วยความห่วงใยบ้านเมือง เขาจึงอ้อนวอนให้นางกลับคืนสู่ยุทธภพแต่เยียนหนิงซวงปฏิเสธ จึงได้แต่ขอให้ลี่ไห่ชวนคุ้มครองสองแม่ลูกอย่างลับ ๆ แต่เยียนเสี่ยวหย่า บุตรสาวของเยียนหนิงซวงกลับถุกฉินหู่ คุณชายตระกูลที่ทรงอิทธิพลย่ำยี เยียนหนิงซวงจึงต้องจับดาบอีกครั้งเพื่อทวงความยุติธรรมให้ลูกสาว แม้ว่าจะสยบฉินหู่ได้แล้ว แต่ฉินหลงที่อยู่เบื้องหลังตระกูลฉินได้ลักพาตัวเสี่ยวหย่าไปเพื่อใช้เป็นตัวประกัน เยียนหนิงซวงช่วยเหลือเสี่ยวหย่ากลับมาได้อย่างปลอดภัย และได้รู้ว่าฉินหลงสมคบคิดกับองค์กรแคว้นโว ทำให้นางตัดสินใจหวนคืนสู่ยุทธภพ กวาดล้างภัยใหญ่หลวงต่อต้าเซี่ย ฟื้นฟูความสงบสุขให้ชายแดน ชาวประชากลับมาใช้ชีวิตอย่างผาสุก
![[พากย์เสียง] คุณพ่อมนุษย์หมาป่ามาหาถึงที่](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อห้าปีก่อน เสิ่นซือเวยดื่มเหล้าเมาเข้าห้องผิด มีความสัมพันธ์กับเผยสิงเหย่ ภายหลังคลอดลูกเสิ่นเสี่ยวซีออกมา คิดไม่ถึงว่าเมื่อเสิ่นเสี่ยวซีอายุสี่ขวบ จะมีอาการป่วยประหลาด จนถูกมองว่าเป็นสัตว์ประหลาด ในช่วงเวลาวิกฤติ เผยสิงเหย่ปรากฏตัวออกมาช่วยเสิ่นเสี่ยวซีเอาไว้ เสิ่นซือเวยถึงได้รู้ว่า ผู้ชายลึกลับเมื่อห้าปีก่อนนั้นเป็นมนุษย์หมาป่าในตำนาน

ฉู่เชียนหลี่บรรพบุรุษแห่งเป่ยหมิงข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ไม่สำเร็จ ทำให้ดวงวิญญาณได้มาเข้าร่างของบุตรีสายเอก แห่งจวนมหาเสนาบดีที่กำลังถูกเหยียดหยามย่ำยี นางหวนกลับมาครั้งนี้พร้อมคำสัตย์สาบานว่าจะต้องล้างแค้นให้สิ้น แต่ทว่านางกลับต้องเข้าไปพัวพันกับเฟิ่งเสวียนตู้ พ่อค้าผู้มั่งคั่งลึกลับอย่างไม่คาดคิด ในขณะที่นางเดินหน้าสั่งสอนชายชั่ว กระชากหน้ากากนังจอมปลอม และตัวตนลับของนางค่อยๆ ถูกเปิดเผยทีละน้อย นางก็ต้องตกตะลึงเมื่อพบว่า... บุรุษหนุ่มที่คอยตามตื๊อและซื่อสัตย์ต่อนางอย่างสุดหัวใจคนนี้ แท้จริงแล้วคือราชันเฟิ่งจู๋ ผู้สูงส่งที่นางเคยใช้งานเสร็จแล้วก็ทิ้งเมื่อห้าปีก่อน ท่านบรรพบุรุษตัวแม่จึงต้องวางแผนครองใต้หล้าไปพร้อม ๆ กับการล่อลวง พ่อหงส์หนุ่มผู้เย็นชาให้กลับมารับรักอีกครั้ง... ชาตินี้ข้าจะไม่ขอยอมผิดต่อเจ้าอีก!

นาตาลี ราชินีแห่งไลแคนที่แสนสูงส่งดื่มน้ำยาแม่มดเข้าไปเพื่อที่จะได้คู่กันกับเจคอบผู้ที่ช่วยเหลือเธอเอาไว้ โดยแลกกันกับพลังและการได้รับกลิ่นของเธอ แต่เธอกลับถูกหักหลังและเหยียดหยามว่าเป็นคนเร่ร่อน ตอนนี้ในเมื่อพลังของเธอคืนกลับมาแล้ว เธอจะร่วมมือกับเอวาลอน ราชาอัลฟ่าผู้กล้าหาญเพื่อกำจัดศัตรูคู่แค้นของเธอ

ในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อห้าปีก่อน เสิ่นซือเวยดื่มเหล้าเมาเข้าห้องผิด มีความสัมพันธ์กับเผยสิงเหย่ ภายหลังคลอดลูกเสิ่นเสี่ยวซีออกมา คิดไม่ถึงว่าเมื่อเสิ่นเสี่ยวซีอายุสี่ขวบ จะมีอาการป่วยประหลาด จนถูกมองว่าเป็นสัตว์ประหลาด ในช่วงเวลาวิกฤติ เผยสิงเหย่ปรากฏตัวออกมาช่วยเสิ่นเสี่ยวซีเอาไว้ เสิ่นซือเวยถึงได้รู้ว่า ผู้ชายลึกลับเมื่อห้าปีก่อนนั้นเป็นมนุษย์หมาป่าในตำนาน

โอเมก้า ลีอาห์ไม่เคยคิดจะช่วยชีวิตราชาหมาป่า และยิ่งไม่เคยคิดว่าจะต้องผูกพันกับเขาไปชั่วชีวิต แต่การช่วยชีวิตเพียงครั้งเดียวกลับเปลี่ยนทุกอย่าง ราชาหมาป่าหลงใหลและคลั่งรักเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อรั้งเธอไว้เคียงข้าง เธอต้องการอิสรภาพ ส่วนเขาต้องการให้เธออยู่กับเขาตลอดไป เมื่อโชคชะตาที่เธอไม่เคยเลือกกำหนดทุกสิ่งไว้ ความรักครั้งนี้จะเอาชนะโชคชะตาได้หรือไม่?

เมื่อสามปีก่อน ตระกูลเจิ้งสมคบคิดกับจางฮุ่ย แฟนเก่าของโอวหยางเจี๋ย ร่วมกันใส่ร้ายและส่งเขาเข้าคุก ทว่าในเรือนจำ โอวหยางเจี๋ยกลับได้พบปรมาจารย์ลึกลับผู้หนึ่ง และได้รับการถ่ายทอดวิทยายุทธ์ไร้เทียมทาน วิชาแพทย์ รวมถึงศาสตร์กลยุทธ์แห่งกุ่ยกู่ จากนั้นปรมาจารย์ผู้นั้นได้พาเขาออกสู่ต่างแดน จนสามารถพิชิตเหล่ายอดฝีมือไปทั่วโลกตะวันตก และได้รับฉายาว่า มัจจุราช สามปีต่อมา โอวหยางเจี๋ยหวนคืนสู่บ้านเกิดเพื่อล้างแค้นให้กับความอยุติธรรมในอดีต ระหว่างนั้นเขาบังเอิญช่วยชีวิตฉู่ซือหย่าเอาไว้ ฉู่ซือหย่าไม่ยอมแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ตามคำสั่งของตระกูล จึงขอให้โอวหยางเจี๋ยมาเป็นสามีกำมะลอและจดทะเบียนแต่งงานกับเธอ เพื่อใช้เขาเป็นไม้กันหมาและหลีกหนีจากการแต่งงานที่ถูกบังคับ

ริชาร์ด สัตวแพทย์ตลาดมืดฝีปากจัดที่ถังแตก ถูกไล่ออกจากห้องเช่าโทรมๆ ก่อนจะได้รับข้อเสนอค่าจ้างมหาศาลจากแคทเธอรีน หญิงสูงศักดิ์ผู้ลึกลับ ให้มาทำหน้าที่ผู้ดูแลยามค่ำคืนของคฤหาสน์แอชฟอร์ด แผนของเขานั้นง่ายมาก แค่ทำงานไปเรื่อยๆ รับเงินเดือน แล้วก็จากไป แต่เมื่อเขาบังเอิญเข้าไปในเขตต้องห้ามเพื่อช่วย **ปลาหมึกหลวงแห่งห้วงลึก** ที่บาดเจ็บสาหัส เขากลับเผลอเติมเต็มผนึกของภัยพิบัติระดับ S และพลังเวทที่ล้นออกมาก็ไหลเข้าสู่ร่างของเขาโดยตรง จู่ๆ คนทั้งโลกก็เข้าใจผิดว่า มีผู้แข็งแกร่งในตำนานที่ซ่อนตัวอยู่ได้กำจัดภัยพิบัติลง ริชาร์ดยังคงรักษาเหล่าอสูรต่อไปเพื่อเงิน แต่ยิ่งเขารักษามากเท่าไร เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น จนได้รับตราเจ้าหน้าที่ระดับ A จาก DMTC เมื่อเขาสืบลึกเข้าไปในความลับของคฤหาสน์ เขาก็ค้นพบความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ที่นี่ไม่ใช่คฤหาสน์ธรรมดา แต่คือคุกที่กำลังพังทลาย ซึ่งสร้างขึ้นจากวิญญาณของผู้พิทักษ์บรรพชนทั้งสิบสี่คน และทำหน้าที่กักขังภัยพิบัตินับพันเอาไว้ได้อย่างเฉียดฉิว และริชาร์ดได้รับเลือกให้เป็น ผู้สืบทอดเพียงคนเดียว ที่จะรับพลังของพวกเขา และยุติฝันร้ายที่ดำเนินมายาวนานกว่าศตวรรษนี้ลงเสียที