มนุษย์หมาป่า

ในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อห้าปีก่อน เสิ่นซือเวยดื่มเหล้าเมาเข้าห้องผิด มีความสัมพันธ์กับเผยสิงเหย่ ภายหลังคลอดลูกเสิ่นเสี่ยวซีออกมา คิดไม่ถึงว่าเมื่อเสิ่นเสี่ยวซีอายุสี่ขวบ จะมีอาการป่วยประหลาด จนถูกมองว่าเป็นสัตว์ประหลาด ในช่วงเวลาวิกฤติ เผยสิงเหย่ปรากฏตัวออกมาช่วยเสิ่นเสี่ยวซีเอาไว้ เสิ่นซือเวยถึงได้รู้ว่า ผู้ชายลึกลับเมื่อห้าปีก่อนนั้นเป็นมนุษย์หมาป่าในตำนาน

ไลลาวัย 18 ปี ถูกมองว่าไร้ค่าเพราะไม่สามารถแปลงร่างได้ เธอเผชิญทั้งการทรยศจากแฟนหนุ่มและน้องสาว แถมพ่อแท้ๆ ยังพยายามฆ่าเธอ แต่เมื่อเธอได้พบกับวิกเตอร์ อัลฟ่าผู้ถูกหวาดกลัวในนาม “อสูรร้ายผู้โหดเหี้ยม” โชคชะตาแห่งรักที่ถูกลิขิตและพลังที่หลับใหลในตัวเธอก็ค่อยๆ ตื่นขึ้น…

ในคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อห้าปีก่อน เสิ่นซือเวยดื่มเหล้าเมาเข้าห้องผิด มีความสัมพันธ์กับเผยสิงเหย่ ภายหลังคลอดลูกเสิ่นเสี่ยวซีออกมา คิดไม่ถึงว่าเมื่อเสิ่นเสี่ยวซีอายุสี่ขวบ จะมีอาการป่วยประหลาด จนถูกมองว่าเป็นสัตว์ประหลาด ในช่วงเวลาวิกฤติ เผยสิงเหย่ปรากฏตัวออกมาช่วยเสิ่นเสี่ยวซีเอาไว้ เสิ่นซือเวยถึงได้รู้ว่า ผู้ชายลึกลับเมื่อห้าปีก่อนนั้นเป็นมนุษย์หมาป่าในตำนาน

หลังสงครามใหญ่ระหว่างมนุษย์ แวมไพร์ มนุษย์หมาป่า และเอลฟ์ ได้มีข้อตกลงให้ลูกครึ่งเป็นผู้ปกครองโลก ทุกๆ ศตวรรษจะมีการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับทั้งสามเผ่า ผู้ใดให้กำเนิดลูกครึ่งคนแรก จะได้ครองอำนาจ ชาติที่แล้ว ฉันเลือกแต่งกับแจ็กซ์ ทายาทเผ่ามนุษย์หมาป่าผู้ภักดีและให้กำเนิดลูกชายลูกครึ่งขนสีขาวชื่อซีล เขากลายเป็นผู้ปกครองโลกคนต่อไป ทำให้แจ็กซ์ได้อำนาจมหาศาล ส่วนน้องสาวฉันหลงใหลความงามของเอลฟ์ จึงแต่งเข้าตระกูลนั้น แต่เจ้าชายเอลฟ์กลับคบหาผู้หญิงไปทั่ว สุดท้ายเธอติดโรคจนเป็นหมัน ด้วยความอิจฉา เธอจุดไฟเผาฉันกับลูกจนตาย เมื่อลืมตาอีกครั้ง ฉันย้อนกลับมาวันทำพันธมิตรระหว่างเผ่า และน้องสาวก็ได้มีสัมพันธ์กับแจ็กซ์ก่อนแล้ว ฉันรู้ว่าเธอก็ย้อนกลับมาเช่นกัน แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ แจ็กซ์นั้นดุร้ายยามอยู่กับคู่ครอง ถึงขั้นทำร้ายตัวเมียมานับไม่ถ้วนในช่วงติดสัดของเขา

มีอา เจ้าหญิงตระกูลหมาป่าไลแคนที่ปกปิดตัวตนไว้ ถูกสามีอัลฟ่าของเธอทรยศในวันเกิดของลูกชาย และถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชน เมื่อเขาเลือกภรรยาหม้ายของพี่ชายแทนคู่พันธะอย่างเธอ มีอาตัดขาดพันธะของพวกเขา และหลบหนีไปพร้อมลูกท่ามกลางพายุหิมะ ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุดของเธอ อเล็กซ์ ราชาหมาป่าผู้แอบรักเธอมานานเจ็ดปี ได้เข้ามาช่วยชีวิตทั้งแม่และลูกไว้ เมื่อฐานันดรที่แท้จริงของมีอาในฐานะราชวงศ์ไลแคนถูกเปิดเผย เธอจึงกลับมาทวงบัลลังก์ของตนคืน และทำให้ผู้ที่ทรยศต่อเธอต้องชดใช้ในสิ่งที่ก่อไว้

“ถ้าเธอไม่ยอมขอโทษ ก็อยู่ที่นี่ แล้วทบทวนการกระทำของตัวเองซะ รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แอกเนสได้รับ” เคนเนธเป็นอัลฟ่า เพื่อนวัยเด็กของเขาถูกขังอยู่ในห้องเก็บของโดยไม่ได้ตั้งใจนานสามวัน เพื่อเป็นการลงโทษฉัน เขาจึงขังฉันไว้ในห้องแช่แข็งที่เสีย เขาทิ้งแค่ขนมปังเท่าฝ่ามือไว้ให้ฉัน ก่อนจะล็อกประตูแล้วเดินจากไป โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า จริง ๆ แล้วห้องแช่แข็งนี้ไม่ได้เสีย ไม่นานหลังจากเขาจากไป จู่ ๆ ระบบทำความเย็นก็ถูกเปิดใช้งานขึ้นมา ฉันกรีดร้องขอความช่วยเหลือ และพยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด แต่โชคร้าย ไม่ว่าฉันจะทุบประตูแรงแค่ไหน ก็ไม่มีใครมาช่วยฉันเลย หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในที่สุดเขาก็กลับมายืนอยู่หน้าห้องแช่แข็ง เขาคาดหวังว่าฉันจะขอโทษ แต่เมื่อเขาเปิดประตูห้องแช่แข็ง สิ่งที่เขาพบกลับมีเพียงศพที่แข็งเป็นน้ำแข็งของฉัน

หลังสงครามใหญ่ระหว่างมนุษย์ แวมไพร์ มนุษย์หมาป่า และเอลฟ์ ได้มีข้อตกลงให้ลูกครึ่งเป็นผู้ปกครองโลก ทุกๆ ศตวรรษจะมีการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับทั้งสามเผ่า ผู้ใดให้กำเนิดลูกครึ่งคนแรก จะได้ครองอำนาจ ชาติที่แล้ว ฉันเลือกแต่งกับแจ็กซ์ ทายาทเผ่ามนุษย์หมาป่าผู้ภักดีและให้กำเนิดลูกชายลูกครึ่งขนสีขาวชื่อซีล เขากลายเป็นผู้ปกครองโลกคนต่อไป ทำให้แจ็กซ์ได้อำนาจมหาศาล ส่วนน้องสาวฉันหลงใหลความงามของเอลฟ์ จึงแต่งเข้าตระกูลนั้น แต่เจ้าชายเอลฟ์กลับคบหาผู้หญิงไปทั่ว สุดท้ายเธอติดโรคจนเป็นหมัน ด้วยความอิจฉา เธอจุดไฟเผาฉันกับลูกจนตาย เมื่อลืมตาอีกครั้ง ฉันย้อนกลับมาวันทำพันธมิตรระหว่างเผ่า และน้องสาวก็ได้มีสัมพันธ์กับแจ็กซ์ก่อนแล้ว ฉันรู้ว่าเธอก็ย้อนกลับมาเช่นกัน แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ แจ็กซ์นั้นดุร้ายยามอยู่กับคู่ครอง ถึงขั้นทำร้ายตัวเมียมานับไม่ถ้วนในช่วงติดสัดของเขา

นาตาลี ราชินีแห่งไลแคนที่แสนสูงส่งดื่มน้ำยาแม่มดเข้าไปเพื่อที่จะได้คู่กันกับเจคอบผู้ที่ช่วยเหลือเธอเอาไว้ โดยแลกกันกับพลังและการได้รับกลิ่นของเธอ แต่เธอกลับถูกหักหลังและเหยียดหยามว่าเป็นคนเร่ร่อน ตอนนี้ในเมื่อพลังของเธอคืนกลับมาแล้ว เธอจะร่วมมือกับเอวาลอน ราชาอัลฟ่าผู้กล้าหาญเพื่อกำจัดศัตรูคู่แค้นของเธอ

ฉันใช้เวลาถึงหกเดือนและเงินมากกว่า 20,000 ดอลลาร์ในการวางแผนทริปพักผ่อนของครอบครัว แต่เมื่อวิกตอเรีย รักแรกในวัยเด็กของคู่ชีวิตฉัน ได้ยินเรื่องการเดินทางครั้งนี้ เธอก็อ้อนวอนขอร่วมทริปด้วย อเล็กซานเดอร์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขายกเลิกสิทธิ์ของฉันในขบวนคุ้มกันที่ได้รับการปกป้อง และยกที่นั่งนั้นให้เธอแทน จากนั้นเขาบังคับให้ฉันเดินทางเพียงลำพังผ่านดินแดนของฝูงหมาป่าเงาอันตรายถึงชีวิต เส้นทางที่ใช้เวลาสามสิบหกชั่วโมง และเมื่อเดือนก่อนเพิ่งมีหมาป่าตายไปถึงสามตัว ทั้งครอบครัวสนับสนุนการตัดสินใจของอเล็กซานเดอร์ โดยไม่คิดถึงความปลอดภัยของฉันแม้แต่น้อย ดังนั้นฉันจึงเปลี่ยนแผนการเดินทางของตัวเอง แทนที่จะมุ่งหน้าไปทางใต้ ฉันกลับเดินทางขึ้นเหนือ ฉันใช้เวลาสามเดือนเต็มไปกับการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ปล่อยให้ข้อความทางสายใยจิตจากพวกเขาเงียบหายไปโดยไม่สนใจ และนั่นเองคือช่วงเวลาที่คนในครอบครัวเริ่มตื่นตระหนก...

หลังสงครามระหว่างมนุษย์ มังกร และหมาป่า สองเผ่าหลังถูกคำสาปจนไม่อาจส่งต่อพลังสายเลือดได้สมบูรณ์ กษัตริย์ของแต่ละเผ่าจึงต้องมีทายาทกับหญิงมนุษย์ผู้ได้รับพร และเผ่าใดมีลูกครึ่งก่อน จะได้ปกครองทั้งสามเผ่าเป็นร้อยปี ชาติที่แล้ว ฉันแต่งงานกับไซลาส ราชาหมาป่าเงิน และให้กำเนิดลูกครึ่งหมาป่าผู้สืบทอดพลังสมบูรณ์ ทำให้เผ่าหมาป่าครองอำนาจ ขณะที่ลูเซีย น้องสาวของฉัน แต่งกับราชามังกรเงิน แต่กลับถูกสามีทำร้ายจนแท้งและเป็นหมัน ด้วยความอิจฉา ลูเซียแทงฉันตาย แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันย้อนเวลากลับมาก่อนวันแต่งงาน และลูเซียที่กลับมาเกิดใหม่เช่นกัน รีบไปหาไซลาสก่อนฉัน ทว่าเธอไม่รู้เลยว่า ภายใต้ภาพลักษณ์สุภาพบุรุษ เขาคือหมาป่าเลือดเย็นที่ชอบทรมานมนุษย์อ่อนแอ…

หลินอี่อู้ นักศึกษามหาลัยใสซื่อที่พลัดหลงเข้าไปในปราสาทโบราณบนเขาเมื่อคืนก่อนจนได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งและถูกราชาหมาป่าลึกลับทำพันธะไว้ ไม่นึกเลยว่าวันต่อมาคุณหมอก็แจ้งเธอว่าตั้งครรภ์สามเดือนแล้ว ทว่าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลไม่ทันไรท้องของเธอก็โตขึ้นเรื่อย ๆ จนกลายเป็นคุณแม่ที่ยังไม่ได้แต่งงานในวันเดียวและถูกครอบครัวทอดทิ้งอีกด้วย เธอจึงจำใจต้องส่งลูกให้ฝ่ายชายเลี้ยงดู หนึ่งปีต่อมาเธอก็ได้เข้าทำงานที่เหวยฉู่กรุ๊ป แต่เข้างานวันแรกก็ถูกเด็กผู้ชายท่าทางอายุ 5 ขวบกอดเธอไว้แล้วเรียกว่าแม่ ทั้งยังบอกว่าตัวเองอายุแค่ 1 ขวบและพ่อของเขาก็คือประธานของเหวยฉู่ ฟู่เยี่ยนเซิน ที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้นคือเด็กผู้ชายยังบอกว่าเขากับพ่อเป็นมนุษย์หมาป่าในภูเขาลึกอีกด้วย

ในวันพิธีผูกพันธะคู่แห่งโชคชะตาของฉัน จู่ ๆ พ่อแม่ก็พาคู่พันธะของฉันกลับบ้าน และบอกว่าพิธีพัน ธะนั้น เขาจะทำกับคนอื่น “น้องสาวของแกถูกพิษวูล์ฟส์เบน ไม่มีทางรักษาได้ และความปรารถนาก่อนตายของเขาคือการได้เป็นคู่พันธะของเดวิด” “แกเป็นพี่สาวนะ จะใจดีช่วยน้องหน่อยไม่ได้หรือไง” แม้แต่คู่พันธะของฉันก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมฉัน “ไม่ต้องห่วง มันก็แค่พิธีการเท่านั้น หลังจากเขาตายไปเราก็ยังเป็นของกันและกันอยู่ดี” ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังปฏิเสธ แต่พ่อแม่ของฉันกลับบังคับให้ฉันดื่มยาเพื่อปิดกั้นการเชื่อมต่อจิตใจ “พวกเราจะปล่อยแก หลังพิธีผ่านไปด้วยดี” แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขาจากไป  ฉันถูกหมาป่านอกฝูงดุร้ายโจมตี หลังจากความทรมานอันยาวนานเกินทน ฉันก็ถูกฆ่าตาย กระทั่งร่างของฉันเริ่มเน่าเปื่อย พวกเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าฉันยังถูกมัดทิ้งไว้ในโกดังนั้น

ในวันงานหมั้นของฉัน ขณะที่ฉันกับแม่กำลังนั่งรอคนขับรถอยู่ในรถ จู่ๆ เลขาของคู่หมั้นก็ส่งวิดีโอมาให้ ในวิดีโอ เธอกระชากผมของหญิงหมาป่าวัยกลางคนคนหนึ่ง แล้วตบหน้าเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า “เซเลน่า ยัยนักขุดทองสวะ! คิดจริงๆ เหรอว่าแค่แกล้งทำเป็นคุณหนูไฮโซ แล้วได้หมั้นกับอัลฟ่าเดแคลน แม่ของแกก็จะมีสิทธิ์แอบเข้าไปขโมยของในบ้านเขา?” ฝ่ามืออีกครั้งฟาดลงบนใบหน้า จนหน้าของหญิงคนนั้นบวมช้ำเสียโฉมไปหมด “สมกับเป็นพวกบ้านนอกจริงๆ ชอบหยิบฉวยของที่ไม่ใช่ของตัวเอง ในฐานะเลขาของเดแคลน ฉันจะจัดการโจรสกปรกคนนี้แทนเขาเอง” ฉันค่อยๆ ลดโทรศัพท์ลง ข้างๆ กัน แม่กำลังส่องกระจกตลับ พลางจัดสร้อยคอของตัวเองให้เข้าที่ พอเห็นฉันมอง เธอก็ยิ้มแล้วตบหลังมือฉันเบาๆ “ลูกรัก ถึงแพ็กธอร์นคราวน์จะบริหารธุรกิจได้ย่ำแย่สิ้นดี แต่เดแคลนน่ะหล่อมากนะ พอการเป็นพันธมิตรระหว่างสองตระกูลเสร็จสิ้น พ่อกับแม่ก็จะช่วยจัดการทุกอย่างให้เข้าที่เอง” ฉันขมวดคิ้ว แล้วกดเล่นวิดีโอนั้นซ้ำอีกครั้ง โหนกแก้มคมชัดมวยผมที่เกล้าไว้อย่างประณีตและไฝเม็ดเล็กตรงใบหู พระเจ้า นั่นมันแม่ของเดแคลน ว่าที่แม่สามีของฉันนี่! ฉันรีบโทรกลับทันที “วาเนสซ่า เธอรู้ตัวไหมว่าเธอมันโง่เง่าสุดๆ? นั่นคือแม่ของเดแคลน!” เธอหัวเราะเยาะอย่างร้ายกาจ “โอ๊ย ได้โปรดเถอะ เดแคลนเล่าเรื่องแกให้ฉันฟังหมดแล้ว แค่ผู้หญิงไร้หัวนอนปลายเท้าที่พ่อของเขาบังคับให้แต่งงานด้วย” “เขาไม่เคยแคร์แกเลย แล้วจะไปสนใจญาติของแกทำไมกัน?”

สามวันก่อนพิธีประทับรอยพันธะ มีคนจุดไฟเผาร้านชุดเจ้าสาวขณะที่ฉันกำลังลองชุดพิธีอยู่ข้างใน อัลฟ่ามาร์คัสจับตัวคนวางเพลิงโยนเข้าคุกของฝูง และตัดสินลงโทษอย่างหนักที่สุดตามกฎหมายของเผ่า ฉันนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล ร่างกายปกคลุมไปด้วยแผลไฟไหม้ระดับสาม ปฏิเสธที่จะตื่นขึ้นมาเผชิญความจริงที่ว่าร่างกายของตัวเองได้เสียโฉมไปแล้ว ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉันได้ยินมาร์คัสกำลังคุยกับแม่มดรักษาประจำเผ่า “ท่านอัลฟ่า เรายังสามารถรักษาเธอให้หายเป็นปกติได้ด้วยเวทมนตร์โบราณ ถ้ารอนานกว่านี้ ซาราห์จะต้องมีรอยแผลเป็นติดตัวไปตลอดชีวิต! ท่านแค่อยากให้คุณหนูราเชลเป็นลูน่าในพิธีประทับรอยใช่ไหม นี่มันโหดร้ายเกินไปแล้ว!” “ปล่อยให้เธอมีแผลเป็นไปเถอะ ฉันจะดูแลเธอไปตลอดชีวิตเอง แต่ถ้ารักษาเธอจนหายดี เธอต้องก่อปัญหาในพิธีแน่” “ฉันสัญญากับราเชลแล้วว่า ลูกของเธอจะได้รับการต้อนรับเข้าสู่เผ่าอย่างสมเกียรติที่สุด มีเพียงตอนที่ซาราห์เสียโฉมอย่างสมบูรณ์เท่านั้น ที่เธอจะรู้สึกสำนึกบุญคุณมากพอจะเลี้ยงดูลูกของราเชลราวกับเป็นลูกของตัวเอง” “แผลเป็นพวกนี้จำเป็น อย่างน้อยด้วยสภาพแบบนี้ เธอก็ไม่กล้าทำร้ายเด็ก” ที่มุมห้องซึ่งไม่มีใครสังเกตเห็น น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาตามแก้มที่ถูกไฟไหม้ของฉัน ในที่สุดฉันก็รู้ความจริง พิธีประทับรอยพันธะที่ฉันเฝ้าฝันถึงมาตลอด เป็นเพียงคำโกหก สายใยคู่ครองที่ฉันโหยหา กลับเป็นคำพิพากษาประหารชีวิตของฉันเอง ถ้านั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ ฉันก็จะมอบมันให้เขาอย่างที่หวังทุกประการ

เลโอได้รับตำแหน่งอัลฟ่าต่อจากพี่ชายผู้ล่วงลับของเขา หลังจากคบกับฉันมาเจ็ดปี เขายังได้รับภรรยาของพี่ชายเขา จัสมินผู้เป็นอดีตลูน่า ทุกครั้งที่เขานอนกับเธอ เขาจะปลอบฉันอย่างอ่อนโยนว่า“เธอคือคู่ชีวิตของฉันเพียงคนเดียว มีอาเมื่อจัสมินท้องและคลอดทายาทของฝูงบลาซทูธ ฉันจะทำพิธีผูกพันธะกับเธอ”เขาบอกว่านั่นคือเงื่อนไขเดียวที่ครอบครัวของเขากำหนดไว้ เพื่อยอมให้เขาขึ้นเป็นอัลฟ่า ตลอดหกเดือนหลังกลับสู่ฝูงบลาซทูธ เขานอนกับจัสมินเป็นร้อยครั้ง เริ่มจากแค่เดือนละคืน กลายเป็นทุกคืน ในที่สุดจัสมินตั้งครรภ์ในคืนที่ 100 ซึ่งเป็นคืนเดียวกับที่ฉันต้องอดนอนรอเขาทั้งคืน และในเวลาเดียวกัน ฉันก็ได้รับข่าวว่าเขากับจัสมินกำลังจะจัดพิธีผูกพันธะ เมื่อได้ยินแบบนั้น ลูกชายของฉันก็ถามอย่างสับสน “พ่อจะทำพิธีผูกพันธะกับลูน่าที่เขารักไม่ใช่เหรอ ทำไมพ่อยังไม่มารับเรากลับบ้านอีกล่ะ” “เพราะแม่ไม่ใช่ลูน่าที่เขารักไงล่ะจ้ะ” ฉันลูบหัวเขาเบา ๆ“ไม่เป็นไรหรอก แม่จะพาลูกไปยังที่ที่เราจะเรียกว่าบ้านได้จริง ๆ” สิ่งที่ลีโอไม่รู้ก็คือฉันคือบุตรสาวเพียงคนเดียวของราชาอัลฟ่า และฉันไม่เคยสนใจการเป็นลูน่าของฝูงบลาซทูธเลย

ฉันตายในวันที่ควรจะได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์สูงสุดของฝูง สามชั่วโมงหลังจากที่ฉันสิ้นลม พ่อแม่ พี่ชาย และคู่ครองของฉันเพิ่งจะฉลองงานจบการศึกษาที่พวกเขาจัดให้เอลล่า น้องสาวของฉัน ในขณะที่เอลล่ากำลังโพสต์ภาพครอบครัวอันอบอุ่นลงอินสตาแกรม ฉันกลับถูกขังอยู่ในห้องใต้ดินของบ้าน พยายามใช้ลิ้นแตะหน้าจอโทรศัพท์เพื่อโทรขอความช่วยเหลือ คนเดียวที่กดรับสายคือไรอัน คู่ครองของฉัน แต่เขากลับพูดแค่ว่า "โซฟี เลิกเรียกร้องความสนใจได้แล้ว งานจบการศึกษาของเอลล่าสำคัญมากนะ หยุดอาละวาดสักที" นี่เป็นครั้งที่ 99 ที่พวกเขาทำให้ฉันผิดหวัง และมันจะเป็นครั้งสุดท้าย ฉันนอนจมกองเลือดตัวเอง ลมหายใจหยุดนิ่ง พวกเขาคิดว่าฉันแค่เรียกร้องความสนใจและหนีไปแอบที่ไหนสักแห่ง คิดว่าถ้าดัดนิสัยซะหน่อย เดี๋ยวฉันก็คงจะคลานกลับไปหาเอง แต่พวกเขาไม่รู้อะไรเลย ฉันอยู่ในบ้านมาตลอด และฉันได้ตายไปแล้ว

ดาร์ซี่รู้สึกเวียนหัวมากคืนนี้ เอ็มมา เราระงับพันธะคู่แห่งโชคชะตาของเราก่อนเถอะ พิธีประทับตราคู่ครองของเราไว้จัดวันอื่นก็ได้ นั่นคือคำพูดที่เขาพูดกับฉันผ่านโทรศัพท์ ในวันที่ควรจะเป็นวันประกอบพิธีประทับตราคู่ครองของเรา นี่เป็นครั้งที่เจ็ดแล้วที่เขาขอให้ฉันระงับพันธะศักดิ์สิทธิ์ระหว่างเราก็เพื่อผู้หญิงที่เป็นรักแรกในวัยเด็กของเขา ครั้งแรกที่เขาให้ระงับพันธะ ก็เพราะฝูงของดาร์ซี่กำลังถูกโจมตี และเขาต้องการอยู่เคียงข้างเธอ “ดาร์ซี่กำลังต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่คุณกลับอยากให้ผมถูกดึงกลับไปเพราะพันธะคู่แห่งโชคชะตางั้นเหรอ? อย่าทำให้ผมคิดเลยว่าคุณเห็นแก่ตัวได้ถึงขนาดนี้นะ เอ็มมา” ครั้งที่สามที่เขาระงับพันธะ เขาบอกว่า “ดาร์ซี่กำลังเป็นไข้ ผมทิ้งเธอไว้คนเดียวไม่ได้” พอมาถึงครั้งที่หก เขาไม่แม้แต่จะอธิบายเหตุผลว่าทำไมถึงให้แม่มดใช้เวทระงับพันธะระหว่างเราอย่างโหดร้าย เพราะเขารีบไปหาดาร์ซี่ เนื่องจากเราเป็นคู่แห่งโชคชะตา ทุกครั้งที่เขาต้องการมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอ เขาจะให้แม่มดระงับพันธะระหว่างเราก่อน ในฐานะอัลฟ่า การระงับพันธะแทบไม่ส่งผลกระทบต่อเขาเลย แต่สำหรับฉันที่เป็นโอเมก้า ความเจ็บปวดจากการระงับพันธะนั้นรุนแรงเสียจนฉันลุกจากเตียงไม่ได้เป็นสัปดาห์ แม้เขาจะดูเสียใจทุกครั้งที่เห็นฉันทรมาน แต่สิ่งที่ฉันได้รับก็มีเพียงคำขอโทษไม่กี่ประโยค และคำสัญญามากมายว่าจะชดเชยให้ในอนาคตเท่านั้นเอง ดังนั้น เมื่อถึงครั้งที่เจ็ด เขาปฏิเสธที่จะทำพิธีประทับตราคู่ครองกับฉัน และกลับมาบ้านเพื่อระงับพันธะอีกครั้งเพราะต้องไปอยู่กับดาร์ซี่ ตอนนั้นฉันเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้ว มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้ระงับพันธะระหว่างเรา เพราะครั้งหน้า จะไม่มีพันธะใดระหว่างเราให้ระงับอีกต่อไป.

โอเมก้า ลีอาห์ไม่เคยคิดจะช่วยชีวิตราชาหมาป่า และยิ่งไม่เคยคิดว่าจะต้องผูกพันกับเขาไปชั่วชีวิต แต่การช่วยชีวิตเพียงครั้งเดียวกลับเปลี่ยนทุกอย่าง ราชาหมาป่าหลงใหลและคลั่งรักเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อรั้งเธอไว้เคียงข้าง เธอต้องการอิสรภาพ ส่วนเขาต้องการให้เธออยู่กับเขาตลอดไป เมื่อโชคชะตาที่เธอไม่เคยเลือกกำหนดทุกสิ่งไว้ ความรักครั้งนี้จะเอาชนะโชคชะตาได้หรือไม่?