เสียใจ

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

หลินเซียว เด็กอัจฉริยะที่ถูกแม่บ้านสลับตัวกับลูกแท้ของตัวเองตั้งแต่แรกเกิด ผ่านไป 17 ปี เมื่อตระกูลหลินตามพบเขา เขามอบความรักทั้งหมดให้ครอบครัวใหม่ แต่กลับถูกหลินหวง เด็กปลอม วางแผนใส่ร้ายว่าโกงผลงานจนชื่อเสียงเสียหาย ในรายการสมองอัจฉริยะ หลินเซียวถูกทำให้ดูเหมือนขโมยต่อหน้าผู้ชมทั้งโลก ตระกูลหลินรู้สึกอับอายจนหลุดการควบคุมทำร้ายเขาจนเสียชีวิต หลินเซียวจ้องมองใบหน้าของคนที่เรียกตัวเองว่าครอบครัวด้วยความไม่ยอมจำนน เขากลับชาติมาเกิดใหม่ที่จุดเริ่มต้นของรายการอีกครั้ง ครั้งนี้เขาจะไม่ให้ใครทำลายชีวิตเขาอีก หลินหวงต้องรับผิดชอบทุกสิ่งที่ทำไว้

เมื่ออายุ 18 ปี เสิ่นเซียต้องสูญเสียพ่อแม่จากการไล่ล่าแก๊งค้ายาเสพติดข้ามชาติ เพื่อปกป้องน้องทั้งสี่คน เธอจัดฉากเหตุการณ์ไฟไหม้และแบกรับความแค้นเพียงลำพัง หลังสืบสวนลึกลงไป เธอพบว่าเจ้ามือเบื้องหลังมีอำนาจมหาศาล เกรงว่าจะทำให้น้อง ๆ ต้องเดือดร้อนจึงตัดใจส่งพวกเขาไปอยู่กับครอบครัวอุปถัมภ์ แล้วแสร้งทำตัวเป็นคนขี้ขลาดตาขาว ใช้เวลา 30 ปี แฝงตัวเป็นหน่วยลับของตำรวจลับล้างคม สามสิบปีหลัง เสิ่นเซียวัย 48 ถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ร้าย ส่วนน้อง ๆ ที่ประสบความสำเร็จในวงการต่าง ๆ กลับโกรธเธออยู่ น้องสาวคนที่สาม เสิ่นเหยียน ใช้เทคโนโลยีสมองกลล่าสุดเปิดไลฟ์สตรีมิงขุดความทรงจำของพี่สาว เพื่อพิพากษาความผิดของเธอ น้องสาวคนที่สอง เสิ่นหมิง ลองสวมบทบาทพี่สาว กลับพบความจริงที่น่าตกใจในความทรงจำนั้น

เจียงฝูแต่งงานกับลู่หวยเหนียนเพื่อทดแทนบุญคุณ แต่กลับต้องเจอการนอกใจ การดูถูก และการบีบคั้น จนคลอดก่อนกำหนดเสียเลือดเกือบเอาชีวิตไม่รอด หัวใจแตกสลายเธอเลือกจะเอาคืน ในงานแถลงข่าวเธอโกหกว่าตัวเองเป็นมือที่สามก่อนจัดฉากตายหลอกแล้วหนีไปเริ่มต้นใหม่ที่เมืองก่างเฉิง ห้าปีต่อมาเจียงฝูกลายเป็นดีไซเนอร์ชุดเจ้าสาวชื่อดัง เมื่อลู่หวยเหนียนรู้ว่าเธอยังไม่ตายก็เริ่มไล่ล่าตามหาคลั่ง หวังใช้ลูกกับเงินดึงเธอกลับมา แต่เจียงฝูคนเดิมได้ตายไปแล้ว ผู้หญิงคนนี้ไม่คิดจะย้อนกลับไปหาเขาอีก

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

ฉันกับต้วนหานชวน เป็นคู่เวรคู่กรรมที่ขึ้นชื่อไปทั่วเมืองหลวง พวกเรารักกัน ผูกพันกัน แต่ก็เกลียดชังกัน และไม่อาจตัดขาดกันได้ จนกระทั่งวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ฉันถูกโจรที่บุกเข้าบ้านฆ่าอย่างโหดเหี้ยม แต่เขากลับตัดสายที่ขอช่วยชีวิตของฉันไปเพราะรักแท้ของเขา...

หลินจวิ้นเหยียนถูกใส่ร้ายว่าวางยาคุณปู่และถูกส่งเข้าคุก หลังออกจากคุกคนในครอบครัวก็เย็นชากับเขามาก แถมยังบังคับให้เขาต้องเอาขาให้หลินเจียฮ่าว หลังจากที่ผิดหวังมามาก เขาจึงตัดสัมพันธ์กับตระกูลหลิน และแล้วเขาก็ได้มาพบชวี่จือที่พลิกเปลี่ยนชีวิตของเขา และได้ทำให้คนร้ายอย่างหลินเจียฮ่าวได้รับโทษ

เย่ฝานโดนแฟนทิ้งเพราะแต่งตัวธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้นคือยังโดนคนอื่นดูถูกในชีวิตประจำวันอีกด้วย แต่ตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นกลับสูงส่งเกินกว่าที่พวกเขาทุกคนจะเอื้อมถึง

จี้ซูอวี่เป็นลูกสาวคนเดียวของจี้ซื่อตระกูลเศรษฐีแห่งเมืองก่างเฉิง และเป็นผู้กุมอำนาจตัวจริงที่ทุกคนต่างเกรงขาม เมื่อ 5 ปีก่อนเพื่อช่วยชีวิตซ่งจิ่นเหนียนอัจฉริยะด้านการวิจัยซึ่งเป็นคนรักของเธอ จึงได้ตกลงกับท่านผู้เฒ่าเฉินซื่อผู้ทรงอิทธิพลในวงการแพทย์ ว่าในระหว่างที่เขาวิจัยยาถอนพิษ จะช่วยเขาดูแลหลานชายเฉินว่างและลูกชายเฉินจื่อหยางที่หมดอาลัยตายอยากเพราะการจากไปของเวินชิ่นอดีตภรรยาที่เป็นรักแรก และคอยช่วยเหลือเฉินซื่อกรุ๊ปที่กำลังตกต่ำอย่างลับ ๆ จึงทำข้อตกลงกันไว้เป็นระยะเวลา 5 ปี แต่นึกไม่ถึงเลยว่า เมื่อใกล้ครบกำหนด 5 ปี พ่อลูกเฉินว่างกับเฉินซื่อกรุ๊ปดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่กลับลืมความดีความชอบของจี้ซูอวี่ไปหมดเลย และปฏิบัติต่อเธอราวกับเป็นแม่บ้านอย่างเป็นเรื่องปกติ ยิ่งไปกว่านั้นคือหลังจากที่เวินชิ่นกลับมา ยังทำร้ายจี้ซูอวี่หลายต่อหลายครั้งในระดับความรุนแรงที่แตกต่างกันไป วันที่ครบกำหนดสัญญา 5 ปี จี้ซูอวี่ตัดสินใจยึดคืนทุกอย่าง และจากไปอย่างเด็ดเดี่ยว ทำให้เฉินว่างไม่เหลืออะไรเลย และความจริง 5 ปีก็ค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมา

มาเรียขับรถพาลูกสาวไปฉลองวันเกิดของโลแกน สามีของเธอ แต่เกิดอุบัติเหตุจนทั้งคู่ติดอยู่ในรถ โลแกนซึ่งเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญรีบไปช่วยลูกชายของอดีตคนรัก โดยไม่รู้ว่าลูกแท้ ๆ ของตนกำลังจะเสียชีวิต หัวใจแตกสลายและผิดหวัง มาเรียตัดสินใจหย่า ก่อนพิธีศพของนาตาลีจะเริ่มขึ้น โลแกนจะค้นพบความจริงและแก้ไขความผิดพลาดได้ทันหรือไม่?

สวีฝานซิงและเสิ่นซิงเฉินเป็นคู่รักที่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ทว่าจากเหตุอัคคีภัยหนึ่งครั้ง ทำให้เสิ่นซิงเฉินเข้าใจผิดไปตลอดว่าสวีฝานซิงในวันนั้นจงใจไม่ช่วยเขา ความเข้าใจผิดนี้ทำให้ความรักในใจของเขากลายเป็นความแค้นฝังใจ ในช่วงสามปีแห่งชีวิตคู่ เสิ่นซิงเฉินตั้งใจกวนใจด้วยการยื่นคำร้องหย่ามาถึง 100 ครั้ง ทุกครั้งสวีฝานซิงต่างยอมถ่อมตน วิงวอนขอคืนดี รักเขาจนหมดสิ้นซึ่งศักดิ์ศรี เมื่อครั้งที่ 101 ที่เสิ่นซิงเฉินยื่นเรื่องหย่า หลังเดินออกจากอำเภอ เพื่อนของเสิ่นซิงเฉินก็จงใจทำให้สวีฝานซิงล้ม พร้อมกับพูดจาเหยียดหยาม เสิ่นซิงเฉินกลับทำหน้าเย็นชา ไม่สนใจเข่าที่ฟกช้ำของเธอ และทิ้งเธอไว้กับเพื่อนเพื่อไปงานต้อนรับสวีเจียวเจียว สวีฝานซิงเสียใจอย่างมาก ตัดสินใจละทิ้งความรักครั้งนี้ รับข้อเสนอของคนลึกลับ...

เฉียวว่างซูเป็นโรคอะเฟเซียเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ คนรักโจวหวยหนานกลับจะหย่าปลอม ๆ เพื่อเอาใจผู้หญิงที่เลี้ยงดู แต่ไม่รู้เลยว่าเฉียวว่างซูหมดกำลังใจ จึงทำเรื่องปลอมให้กลายเป็นเรื่องจริง เมื่อฟู่สือซิวนายน้อยบริษัทฟู่กรุ๊ปทราบเรื่องนี้ ก็รีบบินกลับประเทศในคืนนั้นเพื่อขอเฉียวว่างซูแต่งงาน เฉียวว่างซูก็ได้จากไปอย่างสง่างาม หลังจากที่โจวหวยหนานรู้แล้วจะมาเสียใจทีหลังก็สายเกินไปแล้ว

จี้ซู เคยเป็นคุณนายสะใภ้ตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองไห่เฉิง เธอเกิดจากครอบครัวธรรมดา แต่ด้วยความงามสะดุดตาจึงถูกเฉินจิงไป๋แต่งงานรับเข้าบ้านและถูกเลี้ยงดูอย่างดีมากว่าสิบปี แต่แล้ว เฉินจิงไป๋ก็มีชู้ จี้ซูจึงตัดสินใจหย่าทันทีโดยไม่ลังเล เวลาผ่านไปหนึ่งปี จี้ซูยังคงสวยสง่าไม่เปลี่ยน เธอใช้ฝีมือที่ฝึกมาตลอดหลายปีจากการดูแลสามีและลูกสาว หาเลี้ยงตัวเองจนกลายเป็นบล็อกเกอร์ชื่อดัง มีผู้ติดตามหลายล้านคน มูลค่าทรัพย์สินทะลุพันล้านบาท ผู้ชายที่อยากแต่งงานกับเธอมีนับไม่ถ้วน เมื่อถึงตอนนั้น เฉินจิงไป๋ถึงได้รู้สึกเสียใจ แต่ก็สายไปแล้ว  เพราะตอนนี้ จี้ซูมีมหาเศรษฐีระดับท็อปอย่างฟู่เจิ้งอวี่ คอยเอาใจทุกวัน รักทะนุถนอมเธอแทบไม่ให้คลาดสายตา เขากำลังร้อนใจ อยากให้เธอกลายเป็นคุณนายฟู่เต็มทีแล้ว

เพื่อชดใช้บุญคุณจากมื้ออาหาร เขายอมเป็นสามีเงียบงันนานสิบปี ทุ่มเททุกอย่างเพื่อพาเธอสู่จุดสูงสุด แต่การทรยศและความอัปยศทำให้หัวใจเขาสลาย เขาแกล้งตายเพื่อหนีจากอดีต เมื่อกลับมา เขากลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอำนาจล้นฟ้า บุญคุณได้ชดใช้ อดีตได้จบสิ้น ต่อหน้าอดีตภรรยาที่ร้องไห้สำนึกผิด เขาได้พบความสุขใหม่ ดุจดังนกฟีนิกซ์ที่เกิดใหม่

หลังจากได้เกิดใหม่อีกครั้ง ฉันเป็นคนเปลี่ยนชื่อในพันธะสายเลือดกับเจ้าชายมอร์ตล็อกด้วยตัวเอง ฉันเขียนชื่อ “อิซาเบลล่า” ลงไปแทนแวมไพร์หญิงที่เขาทะนุถนอมและปกป้องมาโดยตลอด เมื่ออิซาเบลล่าต้องการสร้อยคอทับทิม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งคู่ครองของเจ้าชาย ฉันก็ยกมันให้เธอไป ส่วนชุดแต่งงานที่มอร์ตล็อกเตรียมไว้ให้ฉัน ฉันก็ยกให้อิซาเบลล่าเช่นกัน ฉันทำทุกอย่างนั้น เพราะในชาติที่แล้ว ฉันได้ในสิ่งที่ปรารถนา ฉันได้เป็นคู่ครองของมอร์ตล็อก แต่กลับต้องใช้ชีวิตอยู่ใต้เงาของอิซาเบลล่าตลอดเวลา ท้ายที่สุด ในศึกกับนักล่าแวมไพร์ มอร์ตล็อกเลือกวิ่งไปหาอิซาเบลล่าที่ได้รับบาดเจ็บก่อน ส่วนฉันคือคนที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง และต้องรับหลักเงินปักทะลุหัวใจจนสิ้นชีวิต ดังนั้นในครั้งนี้ ฉันจึงตัดสินใจปล่อยให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน และอยู่ให้ห่างไกลจากมอร์ตล็อก แต่ครั้งนี้เอง เจ้าชายผู้เย็นชาและห่างเหินกลับหลั่งน้ำตา พร้อมอ้อนวอนให้ฉันกลับมาเป็นคู่ครองของเขาอีกครั้ง

น้องสาวบุญธรรมของฉันใส่ร้ายว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้อาการแพ้ของเขากำเริบ พี่ชายทั้งสามคนของฉันจึงจับฉันขังในห้องใต้ดินแคบ ๆ แล้วล่ามโซ่ปิดประตูไว้แน่น ฉันทุบประตูและร้องขอให้พวกเขาปล่อยฉันออกไป แต่พี่ชายคนโต นักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จ กลับตวาดใส่ฉันว่า“แค่เธอรังแกลอรี่ก็แย่พออยู่แล้ว นี่ยังกล้าให้เขากินอาหารทะเล ทั้งที่รู้ว่าเขาแพ้อีกงั้นเหรอ นั่นมันแทบไม่ต่างจากฆาตกรเลย อยู่ในนั้นแล้วสำนึกผิดซะ” พี่ชายคนรอง นักร้องเจ้าของรางวัลมากมาย และพี่ชายคนที่สาม อัจฉริยะด้านศิลปะ ต่างหัวเราะเยาะอย่างดูแคลน“ไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวร้ายอย่างเธอจะยังกล้าแก้ตัวเรียกความสงสารอีก อยู่ในนั้นแล้วชดใช้ความผิดของตัวเองซะ”หลังจากนั้นพวกเขาก็พาน้องสาวบุญธรรมที่ตัวสั่นเทิ้มไปโรงพยาบาล ไม่นานออกซิเจนในห้องใต้ดินก็เริ่มหมดลง จนฉันหายใจได้ลำบากขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุด ฉันก็ตายอยู่ในนั้น พวกพี่ชายเพิ่งนึกถึงฉันได้ในอีกสามวันต่อมาในตอนที่พาน้องสาวบุญธรรมกลับจากโรงพยาบาล แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือฉันได้เสียชีวิตจากการขาดอากาศหายใจแล้ว

ในวันพิธีผูกพันธะคู่แห่งโชคชะตาของฉัน จู่ ๆ พ่อแม่ก็พาคู่พันธะของฉันกลับบ้าน และบอกว่าพิธีพัน ธะนั้น เขาจะทำกับคนอื่น “น้องสาวของแกถูกพิษวูล์ฟส์เบน ไม่มีทางรักษาได้ และความปรารถนาก่อนตายของเขาคือการได้เป็นคู่พันธะของเดวิด” “แกเป็นพี่สาวนะ จะใจดีช่วยน้องหน่อยไม่ได้หรือไง” แม้แต่คู่พันธะของฉันก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมฉัน “ไม่ต้องห่วง มันก็แค่พิธีการเท่านั้น หลังจากเขาตายไปเราก็ยังเป็นของกันและกันอยู่ดี” ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังปฏิเสธ แต่พ่อแม่ของฉันกลับบังคับให้ฉันดื่มยาเพื่อปิดกั้นการเชื่อมต่อจิตใจ “พวกเราจะปล่อยแก หลังพิธีผ่านไปด้วยดี” แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขาจากไป  ฉันถูกหมาป่านอกฝูงดุร้ายโจมตี หลังจากความทรมานอันยาวนานเกินทน ฉันก็ถูกฆ่าตาย กระทั่งร่างของฉันเริ่มเน่าเปื่อย พวกเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าฉันยังถูกมัดทิ้งไว้ในโกดังนั้น

เมื่อเจ็ดปีก่อนซูหรานยอมรับผิดคดีฆาตกรรมแทนคนรักเย่หลิ่นชวน เจ็ดปีให้หลัง เมื่อกำลังต้องโทษประหาร ก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากคุกสิบวันสุดท้าย เพื่อหาเงินรักษาแม่เลยไปทำงานเป็นเด็กชงเหล้า  และได้กลับมาพบเย่หลิ่นชวนที่กลายเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล แต่เขาเข้าใจผิดว่าหล่อนทิ้งเขาเพราะเห็นแก่เงิน จึงใช้เงินตราดูถูกเหยียดหยามหล่อน ในวันที่จะถูกประหาร กู้สืออวี่ได้นำหลักฐานใหม่มาช่วยชีวิตซูหราน หลังรอดพ้นโทษ ซูหรานกลับมีภาวะแทรกซ้อนจากการบริจาคตับ ต้องการการปลูกถ่ายอย่างเร่งด่วน แต่เย่หลิ่นชวนกลับเอาตับไปให้ซูม่าน จนแม่ของซูหรานเสียชีวิตต่อหน้า ความสิ้นหวังผลักดันให้ซูหรานเลือกจบชีวิตตัวเอง เมื่อความจริงเปิดเผย เย่หลิ่นชวนถึงกับตามหาซูหรานอย่างบ้าคลั่ง จนพบซูหรานที่สูญเสียความทรงจำ เขาจึงคอยปกป้องและดูแลอย่างทะนุถนอม แต่ความจริงที่ซ่อนเร้น ย่อมทำลายความสงบสุขที่เปราะบางนี้ในที่สุด