[Dubbing] Upokorzył mnie, więc wróciłam do mafii

Każdego roku w prima aprilis Wilhelm Halicki i Klara Marczyk robili sobie żarty z naszej rocznicy. Fałszywe oświadczyny. Pierścionek na niby. Sala pełna śmiechu. A Wilhelm zawsze był pewien, że kocham go za bardzo, żeby odejść. W tym roku krem z tortu spływał mi po twarzy, mój pierścionek upadł na marmurową podłogę, a on wciąż się uśmiechał, przekonany, że rano znowu mu wybaczę. Zapomniał tylko o jednym. Nie byłam Wiktorią Grabską, samotną dziewczyną, która nie miała dokąd wrócić. Byłam Wiktorią Wysocką, córką najbardziej budzącej postrach mafijnej rodziny na Wschodnim Wybrzeżu. Odeszłam z tamtego świata, bo chciałam, żeby ktoś pokochał mnie, zanim pozna moje nazwisko. Przez sześć lat wierzyłam, że Wilhelm jest właśnie takim człowiekiem. Aż dowiedziałam się, że nawet jego pierwsze wyznanie miłości było tylko primaaprilisowym zakładem. Więc przestałam być pośmiewiskiem. Wróciłam do domu.