Krwią naznaczone imię

Po odrodzeniu sama zmieniłam imię na swoim więzie krwi z księciem Morkiem. Wpisałam „Izabela” – tę, którą zawsze chronił i kochał. Kiedy Izabela zapragnęła rubinowego naszyjnika, oznaki Książęcej Wybranki – oddałam go jej. Suknię ślubną, którą Mork dla mnie przygotował – też jej oddałam. Zrobiłam to wszystko, bo w poprzednim życiu dostałam to, czego chciałam. Zostałam wybranką Morka, ale każdą chwilę przeżyłam w cieniu Izabeli. W końcu, podczas bitwy z łowcami wampirów, Mork najpierw pobiegł do rannej Izabeli. Mnie zostawił, bym przyjęła srebrny kołek prosto w serce. Więc tym razem postanowiłam zostawić ich sobie. Trzymać się z daleka od Morka. Ale tym razem zimny, obojętny książę płakał i błagał mnie, żebym znów została jego wybranką.