บทนำ:
ขณะที่ความโกลาหลปะทุขึ้นบริเวณริมแม่น้ำ แม่ของผมแอบวางผมไว้บนท่อนไม้ที่ลอยอยู่กลางน้ำ เสียงร้องไห้ของผมดึงดูดความสนใจของฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ พวกเขาเดินเข้ามาพร้อมยกปืนขึ้น และหนึ่งในนั้นก็เอาปืนพกจ่อหน้าผากผม “พวกเรารับเขามาเลี้ยงดีไหม?” นับแต่นั้นมา ผมก็มีพี่สาวถึง 109 คนในครอบครัวเวลาอยู่บ้าน ผมเป็นจอมเอาแต่ใจที่ใครๆ ก็ตามใจ แต่ที่โรงเรียน ชีวิตกลับไม่ได้ราบรื่นนัก จิโอวานนี รอสซี นักเรียนฐานะร่ำรวย ต้อนผมจนมุมในห้องน้ำ โดยมีพวกลูกสมุนยืนขนาบอยู่ข้างๆ “แกก็แค่นักเรียนฐานะยากจน แล้วทำไมยังมาทำวางท่าต่อหน้าพวกเราอีก? ทำให้อากาศแปดเปื้อนก็ต้องรับผลที่ตามมา!” เพราะผมถูกซ้อมอย่างหนักเกินไป ผมจึงคว้าตัวจิโอวานนีแล้วกลิ้งตกบันไดลงไปพร้อมกับเขา เมื่อผมฟื้นขึ้นมา มาร์เซลลา เกรโก คณบดีฝ่ายกิจการนักเรียนก็ตำหนิผมอย่างเกรี้ยวกราด “จิโอวานนีก็แค่ซ้อมเธอเท่านั้น เวลาใครพูดจาดูถูกแล้วลงไม้ลงมือกับเธอ เธอควรถามตัวเองก่อนว่าทำอะไรผิดไป แต่เธอกล้าคิดแก้แค้นเขาได้ยังไง!” “เรียกผู้ปกครองของเธอมาที่นี่เดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่ต้องคิดว่าจะได้ออกไป!” ทันทีที่ได้ยินคำสั่งนั้น ผมก็ขนลุกซู่ ผู้ปกครองของผม—พี่สาวทั้ง 109 คน—ไม่มีใครเป็นคนธรรมดาสักคน และที่ผ่านมาสิบกว่าปี ผมใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดามาตลอดเพื่อไม่ให้พวกเธอต้องเดือดร้อน แต่ถ้าปัญหามาหาถึงที่ ผมก็คงช่วยไม่ได้ “คุณแน่ใจนะครับว่าต้องการพบผู้ปกครองของผม คุณเกรโก?”
...เพิ่มเติม