

Çalışkan bir inek olan Phoebe'nin aşk hayatı, yanlışlıkla okulun kadrolu belası Beau'ya açılınca cehenneme döner. Şantaj, bir baştan yaratma anlaşmasına dönüşürken bu gençlik aşkı savaşında düşmanlar da müttefike dönüşür. Bu yakıcı kimya, rekabeti baştan çıkarmaya dönüştürürken Phoebe'nin bir karar vermesi gerekir: Beyaz atlı prensi mi yoksa o karşı konulamaz motosikletli adi herif mi?

Falcone ailesinin başdanışmanı, ailenin beyni bendim. Bugünse yönettiğim bütün yasal şirketlerin hesaplarını devrediyor, aileyle son bağımı koparıp gidiyordum. Yetiştirdiğim kişi buna anlam veremedi. “Bu ailenin geleceği sensin, Aurelia. Öylece gidemezsin.” Acı bir gülümsemeyle başımı salladım. Bilmedikleri bir şey vardı. Üç yıldır Don Vittorio Falcone'yle gizlice evliydim. Güzelliğimin, zekâmın ve ona verdiğim her şeyin bütün sevgisini kazanmaya yeteceğini sanmıştım. Üç ay önce limanda uğradığım saldırı gerçeği yüzüme vurdu. On üç kurşun yemiştim. Acilen aile cerrahına ihtiyacım vardı ve bunun için Vittorio'nun doğrudan emri gerekiyordu. Onu defalarca aradım. Sonunda telefonu açtığında karşıdan yalnızca yumuşak, nefes nefese bir kadın sesi duydum. “Vittorio, doğum günü pastamı daha kesmedik. Elimi tutup benimle birlikte keser misin?” O ses en yakın arkadaşım Carina'ya, Vittorio'nun eskiden hoşlandığı kadına aitti. Kan kaybından bitkin hâlde sığınakta kurşunu kendi başıma çıkardım ve adamlarımdan biri beni aile kliniğine götürdü. Tam ameliyathaneye alınırken Vittorio, Carina'yı kucağında taşıyarak içeri daldı. Ayak bileği burkulmuştu ve hemen doktor istiyordu. Cerrahım elimden alındı. Antibiyotikler gecikti, yaram enfeksiyon kaptı. Bir hafta ölümle savaştım. Uyandığımda telefonuma baktım. Tek bir mesaj bile yoktu. O zaman gözyaşlarım aktı. Anladım. Uyuşturulup benimle birlikte olduktan sonra skandal çıkmasın diye evlenmek zorunda kaldığı kadından ibarettim. Tek önemsediği benim değerim ve kendi itibarıydı. Ya ben? İmparatorluğunu kurmak için her şeyinden vazgeçen Rossi ailesinin gizli prensesiydim. Her şey boşunaydı. Bu yüzden dört veda hediyesi hazırladım. İkimizi de yok edecek bir kutlama. Sonrasında beni bir daha asla göremeyecekti.

18 yaşında ilçe birincisi olan Şule Yeler'in ailesi, kardeşine araba almak için 12 bin harcarken onun 1200 liralık okul ücretini ödemedi. Amcası Demir Yeler son üç koyunu satarak ona destek oldu. Şule stajyerlikten milyarlık kadın patrona yükseldi. İş tuzaklarına sert karşılık verdi, sömüren ailesine soğuk davrandı. Amcası ölürken "nefret etme" dedi. Bu söz yirmi yıllık nefretini eritti. Deşan Eğitim Fonu'nu kurup pek çok kızın kaderini değiştirdi ve kendi kurtuluşunu tamamladı.

Ailesinin katledilmesinden on beş yıl sonra Ava korkulan hapishane müdürü "Hades" olarak yükselir. Memleketine dönerek yerel çetelerle savaşır, büyüdüğü yetimhaneyi korur ve kardeşleriyle yeniden bir araya gelir. Katillerin peşine düşmek ve adaleti sağlamak için tüm gücünü kullanır.

Kocası Serena’yı aldatır. En yakın arkadaşı ailesini elinden alır, kızı da annesi olarak başka bir kadını seçer. Her şeyini kaybeden Serena, zengin ve sahiplenici bir milyarderin dünyasına girer. Küçük kızı ona anne demeye başlayınca milyarder, Serena’ya kaybettiği her şeyi geri verecek bir teklif sunar. Serena bu teklifi nasıl reddedebilir?

Erkek kardeşim Judy Easton okuldan kaçar ve çok erken yaşta sevgili edinmeye başlar, ama ailem ona ders vermek bahanesiyle, derslerinde başarılı olan beni bir çocuk ıslahevine gönderir. "Judy, Willa'ya iyice bak. Bir daha yaramazlık yaparsan sen de onun yanına gidersin." Ailem ara sıra beni ziyarete gelir. İlk yıl, eğitmenlerden biri kulak zarımı patlatır. Kanlar içinde kalır, parmaklıkları sımsıkı kavrayıp yardım için yalvarırım. Babam, Judy'yle konuşurken beni işaret eder. "Şuna bak. Hâlâ en basit talimatları bile yerine getiremiyor. Bizi dinlemezsen sen de onun gibi olursun." İkinci yıl, eğitmen iki bacağımı da kırar. Ailem yatağımın başında dikilip, "Şu hâline bak, işe yaramaz bir zavallı gibi yatıyorsun. Seni görmek için bunca yolu geldik, karşılığında gördüğümüz muameleye bak! Ne kadar da nankörsün." der. Üçüncü yıl, eğitmen vücudumu hormonlarla doldurur. Balina gibi şişerim. Eğitmen sırıtarak, "Artık işin bitmiş sayılır. Bakalım bundan sonra erkeklere nasıl yaklaşacaksın." der. Judy, elinde seçkin bir üniversiteden aldığı kabul mektubuyla kafesin dışında durur. Tüm ailemin yüzü güler. "Willa, Judy seçkin bir üniversiteye kabul edilir. Sen de üzerine düşeni yaparsın. Seni eve götürüyorum." Gözlerimi kırpıştırır, bulanık görüşümle duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırım. "Willa kim? Bana herkes 'Çelimsiz' diyor."

Tina ve Alan çocukken yetimhaneden kaçarlar ama yıllar sonraki buluşmaları kıskançlık ve ihaneti tetikler. Sırlar ortaya çıkınca Tina geçmişiyle yüzleşir ve bildiği her şeyden uzaklaşır. Sonunda yeniden bir araya gelen kardeşler bir zamanlar onları koparan yalanların ve sadakatsizliğin üstesinden güçlü bir şekilde gelerek gelecekleriyle birlikte yüzleşmeye hazırdır.

Bir milyarder aile büyüğü, iki oğlu ile kurtardıkları çiftçi kız kardeşler arasında çöpçatanlık yapar. Çılgın bir gecenin ardından, evlilikten çekinen komando oğlu, artık dördüzlere hamile olan küçük kız kardeşle sözleşmeli evlilik yapar. Bu arada, zeki cerrah olan diğer oğul ise evli ve çocuklu olan abla kız kardeşine sırılsıklam aşık olur.

8 yaşında bir çocuk olarak yeniden dünyaya gelen efsanevi pilot Kaelan düşmek üzere olan bir uçağa biner. Ölümcül kazalar ardı ardına yaşanırken kimse bir çocuğun onları kurtarabileceğine inanmaz. Ancak yüzlerce insanın hayatı tehlikedeyken Kaelan çok geç olmadan uçağı indirmeyi başarabilecek midir?

"Seksen sekizinci kez iptal edilen düğünümüzden sonra iş ortağımı aradım. ""Haviana pazarlama projesini kabul ediyorum."" Bir anlık sessizlik oldu. ""Gerçekten mi? Bu yurt dışında on yıl demek. Daha yeni evlendin, değil mi? Kocan biliyor mu? Peki ya ailen? Hep onlara yakın olmanın her şeyden önemli olduğunu söylerdin."" Boş kiliseye baktım ve alaycı bir kahkaha attım. ""Düğün yoktu. Koca yoktu. Aileminse Cindy'si var. İhtiyaçları olan tek şey o."" Bir duraksama daha oldu. ""Pekâlâ. Valizini hazırla. Yarın gidiyorsun."" Konuşmadan sonra elimi gelinliğimin üzerinde gezdirdim. Sessiz ve anlamsız son bir damla yaş yanaklarımdan süzüldü. Cindy bugün yine bir “kriz” geçirdi. Kendini öldüreceğini söylemişti. Andrew yine düğünü iptal etti. Ona baktım. Tükenmiştim. “Bu seksen sekizinci kez.” Başını öne eğdi, yüzünde suçluluk vardı. “Biraz daha zaman ver Viv. Kazadan beri kendinde değil. Gerçekten bunu yapacağından korkuyorum. Yemin ederim, onunla konuşacağım. Bu kez gerçekten. Sonra evleneceğiz. Söz.” Ailem hiç tereddüt etmedi. “Vivian, Andrew’ı bırak. Cindy seni kurtarmaya çalışırken kaçırılmasaydı bu krizleri yaşamazdı. Kız kardeşinin hayatını gerçekten bir düğünden daha mı önemli görüyorsun?” “Nasıl bu kadar bencil olabilirsin?” Bunların hepsini daha önce de duymuştum. Eskiden karşı çıkardım. Ama bu kez değil. Hem nişanlım hem de ailem beni istemiyorsa o zaman tamam, ben de giderim."