

Vahşice öldürülüp bedeni parçalanan Bella'nın ruhu Noel arifesinde evine döner. Öz ailesi Paul ve Evelyn kızlarının öldüğünden habersiz, evlatlık kızları Anna'ya sevgi gösterirken Bella'ya karşı hala soğuk ve ilgisizdirler. Bella'nın cesedi bulununca adli tabip anne ve dedektif baba soruşturmayı yürütür. Ancak kurbanın kendi çocukları olduğunu fark edemezler.

Julian, Ivy'nin pilot olma hayaline destek olmak için 3 yıl boyunca kendi hayallerinden vazgeçer ama Ivy'nin erkek çırağı Owen yüzünden 18 kez ekilir. Verilen son sözün de tutulmamasıyla Julian çekip gider, işinden istifa eder ve her şeye baştan başlamak için Avalonia'ya uçar. Ivy ise onu kaybettikten sonra ona olan aşkını mahvettiğini fark eder. Nihayet peşine düştüğünde ise karşısında Julian'dan sadece soğuk bir elveda duyar.

3 aylık yavrum Nico'yu ay toplantısı için eşimin sürüsüne götürdüm. Blackwood Sürüsü, kuzey çamlarının derinlerinde, insanlardan uzakta yaşardı. Margaret Bailey, Blackwood Sürüsü'nün Luna'sıydı ve evden çok nadiren çıkan yaşlı alfayla evliydi. Evde onun sözü geçerdi. Yavrum uyurken yeğenim Raven Blackwood'la arkadaşları, onu evin ikinci katına çıkarıp pencereden attılar. Bebeğim gözlerimin önünde öldü. Aklımı yitirdim. Aceleyle onu sürünün şifacısına götürmeyi denedim ama artık çok geçti. Yavrum biz daha oraya gelemeden ölmüştü. Yeğenim, sürü kanunlarına göre hâlâ reşit olmadığından bunun sonuçlarıyla neredeyse hiç yüzleşmedi. Konsey onları kan parası olarak 800 bin dolar ödemeye mahkûm etti ama eltim Seraphine Stone uluyup bağırarak beni soylarını yok etmeye çalışmakla suçladı. Yüreğim parçalanana dek ağladım. Tek istediğim adaletin sağlanmasıydı. Ama eşim Damian Blackwood ve Luna Margaret Bailey bana sadece hırladı. "Raven da daha yavru. Sırf oğlun öldü diye onun da mı geleceğini yakacaksın?" İntikamımı alamadım. Nihayetinde de yas ve nefret beni tüketti. O kış üzüntüden öldüm. Gözümü tekrar açtığımda ay toplantısı gününe dönmüştüm. Bu kez hemen kendi sürümü arayıp onlardan oğlumu götürmelerini istedim. Ama yine de yeğenim, bir bebeği pencereden aşağı attı.

" Dünyadaki tüm ejderhaların soyunun tükenmesinin üzerinden yüz yıl geçmiştir. Matthew, SSS seviye bir Ejderha Terbiyecisi olarak uyanır. Ancak dünyada terbiye edebileceği tek bir ejderha bile kalmadığı için ""işe yaramaz dâhi"" damgası yer. Sevgilisi onu terk eder, can yoldaşları ona tepeden bakar, hatta her zaman iyi davranan hocaları bile ona küçümseyerek yaklaşmaya başlar. Fakat kimsenin bilmediği bir gerçek vardır. Matthew, aynı zamanda Ejderha Evrim Sistemini de uyandırmıştır. Onun özenle baktığı kızıl ejderha yumurtası sonunda çatlar ve efsanevi Beş Renkli Ejderhalar, birer birer dünyaya geri dönmeye başlar!"

Evliliğinin yedinci yılında Kelly Jones'un kocası Eric hala soğuk ve mesafelidir. Kelly ise aşkı için her şeye gülümseyerek katlanır. Kelly doğum gününde Eric ve kızları Sophia'nın yanına yurt dışına uçar. Ancak Eric'in Sophia'yı üvey kız kardeşi Bella'nın yanına götürdüğünü görür. Üstelik Sophia, Bella'nın annesi olmasını istemektedir. Kelly'nin kalbi paramparça olur ve sonunda vazgeçer.

Serena Moretti, kusursuz bir hayata sahip olduğuna inanıyordu. Bir zamanlar varoşlarda garsonluk yapan Serena, kendisi için her şeyinden vazgeçtiğini düşündüğü acımasız mafya vârisi Alessandro Moretti ile evlenmişti. Ta ki acı gerçeği öğrenene kadar. Serena tüm varlığını evliliklerine ve yıllar süren başarısız tüp bebek tedavilerine adarken, Alessandro çocukluk arkadaşı Bianca Rizzo ile ikinci bir hayat yaşıyordu. Üstelik Bianca ona ikiz erkek çocuklar vermişti. Kalbi kırılan ve Alessandro'nun çocuğuna hamile olan Serena, artık kalmayı reddetti. Güvendiği tek arkadaşı Isabella ile birlikte, lüks Alp Manzarası Treni'ni "yok eden" felaket bir çığ komplosu tezgâhladı ve karların arasında kendi ölümünü kurguladı.

Ailesi tarafından gözden çıkarılan Aurora, evlatlık kız kardeşinin günah keçisi olarak yıllarca hapiste kalır. Tahliye edildiği gün, nüfuzlu iş insanı Silas onun korumalığını üstlenir ve kendisini koşulsuz bir sadakatle koruyacağına söz verir. Aurora, evlatlık kız kardeşinin doğum günü partisinde herkesi sarsan bir dönüş yapar. Kendisine acı çektirenlerin hesabını tek tek sormaya kararlıdır. Korkusuz koruyucusu yanı başındayken sosyetenin kusursuz görünen düzeni çatırdamaya başlar. Acımasız bir intikam oyunu başlamıştır ve bu yalnızca başlangıçtır.

"Seksen sekizinci kez iptal edilen düğünümüzden sonra iş ortağımı aradım. ""Haviana pazarlama projesini kabul ediyorum."" Bir anlık sessizlik oldu. ""Gerçekten mi? Bu yurt dışında on yıl demek. Daha yeni evlendin, değil mi? Kocan biliyor mu? Peki ya ailen? Hep onlara yakın olmanın her şeyden önemli olduğunu söylerdin."" Boş kiliseye baktım ve alaycı bir kahkaha attım. ""Düğün yoktu. Koca yoktu. Aileminse Cindy'si var. İhtiyaçları olan tek şey o."" Bir duraksama daha oldu. ""Pekâlâ. Valizini hazırla. Yarın gidiyorsun."" Konuşmadan sonra elimi gelinliğimin üzerinde gezdirdim. Sessiz ve anlamsız son bir damla yaş yanaklarımdan süzüldü. Cindy bugün yine bir “kriz” geçirdi. Kendini öldüreceğini söylemişti. Andrew yine düğünü iptal etti. Ona baktım. Tükenmiştim. “Bu seksen sekizinci kez.” Başını öne eğdi, yüzünde suçluluk vardı. “Biraz daha zaman ver Viv. Kazadan beri kendinde değil. Gerçekten bunu yapacağından korkuyorum. Yemin ederim, onunla konuşacağım. Bu kez gerçekten. Sonra evleneceğiz. Söz.” Ailem hiç tereddüt etmedi. “Vivian, Andrew’ı bırak. Cindy seni kurtarmaya çalışırken kaçırılmasaydı bu krizleri yaşamazdı. Kız kardeşinin hayatını gerçekten bir düğünden daha mı önemli görüyorsun?” “Nasıl bu kadar bencil olabilirsin?” Bunların hepsini daha önce de duymuştum. Eskiden karşı çıkardım. Ama bu kez değil. Hem nişanlım hem de ailem beni istemiyorsa o zaman tamam, ben de giderim."

Erkek kardeşim Judy Easton okuldan kaçar ve çok erken yaşta sevgili edinmeye başlar, ama ailem ona ders vermek bahanesiyle, derslerinde başarılı olan beni bir çocuk ıslahevine gönderir. "Judy, Willa'ya iyice bak. Bir daha yaramazlık yaparsan sen de onun yanına gidersin." Ailem ara sıra beni ziyarete gelir. İlk yıl, eğitmenlerden biri kulak zarımı patlatır. Kanlar içinde kalır, parmaklıkları sımsıkı kavrayıp yardım için yalvarırım. Babam, Judy'yle konuşurken beni işaret eder. "Şuna bak. Hâlâ en basit talimatları bile yerine getiremiyor. Bizi dinlemezsen sen de onun gibi olursun." İkinci yıl, eğitmen iki bacağımı da kırar. Ailem yatağımın başında dikilip, "Şu hâline bak, işe yaramaz bir zavallı gibi yatıyorsun. Seni görmek için bunca yolu geldik, karşılığında gördüğümüz muameleye bak! Ne kadar da nankörsün." der. Üçüncü yıl, eğitmen vücudumu hormonlarla doldurur. Balina gibi şişerim. Eğitmen sırıtarak, "Artık işin bitmiş sayılır. Bakalım bundan sonra erkeklere nasıl yaklaşacaksın." der. Judy, elinde seçkin bir üniversiteden aldığı kabul mektubuyla kafesin dışında durur. Tüm ailemin yüzü güler. "Willa, Judy seçkin bir üniversiteye kabul edilir. Sen de üzerine düşeni yaparsın. Seni eve götürüyorum." Gözlerimi kırpıştırır, bulanık görüşümle duyduklarımı anlamlandırmaya çalışırım. "Willa kim? Bana herkes 'Çelimsiz' diyor."

Kaçırılıp vahşice öldürülen Nora'nın ruhu, evine döndüğünde polis olan anne babasının evlatlık kızlarına gösterdiği sevgiyi görür. Ta ki aile, parçalanmış bir cesede otopsi yapmak üzere çağrılana kadar. Korkunç gerçek ortaya çıktığında dünyaları başlarına yıkılır: Ceset, yıllarca ihmal ettikleri öz kızları Nora'dır. Fakat pişmanlıkları artık çok geçtir.