kule tırmanışı

Küçük bir ateş ejderi olarak reenkarne oldum! Başlangıçta güzel bir kız tarafından çağrıldığımda tatlı bir evcil hayvan hikâyesinin başrolü oldum sanmıştım! Ama işler hiç de öyle gitmedi; ejderha çekirdeğimi elleriyle söküp kendi ayısına yedirdi ve beni tekmeleyerek bir çöplüğe fırlattı. Tam son nefesimi vermek üzereyken, okulun en popüler kızı beni buldu ve benimle sözleşme imzaladı. Sözleşmeden hemen sonra bir kurbağa yutarak doğrudan evrim geçirdim! Canavar akını geldiğinde herkes can havliyle kaçarken, ben canavarları diri diri yemek için peşlerinden koşuyordum! Bana eziyet eden o eski sahibim, İlahi Ejderha formumu gördüğünde korkudan dizlerinin üzerine çöktü: "Bu... Bu gerçekten de benim çöpe attığım o işe yaramaz F seviye ejderha mı?!"

Annemle babam eve yapay zekâ bir kız çocuğu alınca ailedeki yerimi kaybettim. Maddison Matthews kusursuz, kibar, zeki ve itaatkârdı. Mükemmel bir kız çocuğuydu. Bir gecede sorunlu çocuk hâline gelmiştim. Babam artık hayal kırıklığını saklamıyordu. Annem yaptığım her şeyi Maddison'la kıyaslıyordu. Abim Bailey bile bana bir utanç kaynağıymışım gibi davranıyordu. "Öfke nöbeti geçirmek ve dikkat çekmeye çalışmak dışında ne biliyorsun ki?" Sonunda bir gün çileden çıktım ve Maddison'ı ittim. Annem bana o kadar sert bir tokat attı ki kulaklarım çınladı. "Maddie'nin yarısı kadar olgun olsaydın her gün yorgunluktan ölmezdim. Üstün Zekâ Akademisi'ne git ve nasıl itaatkâr bir kız olunur öğren." Sonra da beni evden gönderdi. Üç yıl zorla Zekâ Akademisi'ndeki değişim programına gönderildim. Gelişmiş yapay zekâ modelleriyle birlikte insan çocuklarını eğitmek için tasarlanan bir yerdi. Üç yıl sonra ailem nihayet beni eve geri götürmek için geldi. Bana defalarca kez adımla seslendiler ama hiç cevap vermedim. Müdür arkalarında sakince gülümsüyordu. "Sayın Matthews" dedi sakince. "'Gücü aç' demelisiniz. Birim 1314 artık insan isimlerine tepki vermiyor."