

"Gdy wróciłam do rodziny Kosela jako dawno zaginiona córka, nosiłam ubrania po adoptowanej siostrze, a rodzinny kierowca przyjeżdżał tylko po nią. Mimo to czuli wyrzuty sumienia wobec córki, którą wychowali pod moją nieobecność. Kiedy więc rząd wprowadził System Sprawiedliwości, zarejestrowali całą rodzinę, zanim zdążyłam mrugnąć. Ojciec odetchnął z ulgą. „Z tym systemem, który wymusza absolutną równość, Brygida już nigdy nie będzie cierpieć”. Matka wzięła mnie za rękę, a jej głos nie pozostawiał wątpliwości: „Wróciłaś do domu i zabrałaś wszystko, co należało do niej. To nie fair wobec Brygidy”. Brat nawet nie krył pogardy: „Uznaję tylko jedną siostrę. Już dostałaś więcej, niż ci się należy. Nie nadużywaj cierpliwości”. Ja jadłam resztki, a ona miała prywatnych kucharzy. Ja pociłam się w komórce, a ona spała w apartamencie urządzonym na jej zamówienie. Aż chciało mi się śmiać. Kiedy system wystartował, to oni rozsypali się w drobny mak. "

Jako Alfa, Kacper zawsze stawiał Agnieszkę ponad wszystko. Gdy przypadkiem zamknięto ją na trzy dni w magazynie, postanowił mnie ukarać. Wrzucił mnie do starej chłodni, dał kawałek chleba i zatrzasnął drzwi. Był pewien, że chłodnia nie działa. Nie wiedział tylko, że chwilę po jego wyjściu system nagle się uruchomił. Błagałam o pomoc, walczyłam o przetrwanie, do krwi rozdzierałam dłonie o drzwi… ale nikt nie przyszedł. Tydzień później Kacper wrócił, oczekując przeprosin. Kiedy otworzył chłodnię, znalazł już tylko moje zamarznięte ciało.

Marcel, Don rodziny Wójcików, cierpi na ciężki zespół stresu pourazowego (PTSD). Jest oschły i odpycha od siebie wszystkich. Ale ja słyszę jego myśli. Wiem o zaborczości, która kryje się pod tą oschłą fasadą. Kiedy mówi: „Trzymaj się ode mnie z daleka, nie chcę cię widzieć”, tak naprawdę myśli: „Łucjo, nie odchodź. Nie opuszczaj mnie. Naprawdę cię potrzebuję.” Po sześciu latach małżeństwa przyzwyczaiłam się już, że nigdy nie mówi tego, co naprawdę myśli. Ale dziś wieczorem, na rodzinnym bankiecie, zamiast mnie znów pod jego ramieniem stoi jego asystentka. Pytam Marcela: „Ona stoi tam, gdzie powinna stać żona Dona. Nie masz nic do powiedzenia na ten temat?”. Na twarzy Marcela pojawia się zniecierpliwienie. „Spóźniłaś się dwadzieścia minut, Łucjo. Nie masz prawa mnie kwestionować”. „Albo idź stanąć w kącie, albo wynoś się z mojej posiadłości. Natychmiast”. Sekundę później jego myśli spływają do mojej głowy: „Łucjo. Wkurz się na mnie. Daj jej w twarz. Krzycz, że jesteś moją żoną. Udowodnij, że mnie kochasz. Muszę poczuć się bezpieczny.” Ale tym razem, widząc złośliwe uśmiechy na twarzach wszystkich, jestem po prostu… zmęczona. Zdejmuję diamentowy pierścionek, ten, który oznacza mnie jako żonę Dona. „Skoro nie ma tu dla mnie miejsca, rozwiedźmy się”. Idealne wyczucie czasu. Szpital wysyła mnie do Londynu na staż. Wyjeżdżam jutro.

W wieku 21 lat Klaudia trafia do nowojorskiego ojca chrzestnego mafii, Wincentego Marchewskiego. Przez siedem lat jest jego rozpieszczaną kochanką i hollywoodzką gwiazdą. Jednak w dniu swoich 28. urodzin słyszy, jak Wincenty nazywa ją „tylko zabawką”. Ze złamanym sercem zrywa z nim wszelkie więzi, porzuca sławę i ucieka do Paryża, by spełnić swoje marzenie o malarstwie. Dopiero wtedy Wincenty zaczyna żałować swojej głupiej dumy i za wszelką cenę próbuje ją odnaleźć...

Po stracie matki Janusz traci sens życia. Gdy u jego ukochanej Liliany doktorzy wykrywają białaczkę, kobieta znika, by oszczędzić mu cierpienia. Pięć lat później Janusz wraca jako szef szpitala z lekiem na raka. Liliana samotnie walczy o życie pod mostem, wychowując ich córkę Annę. Mała sprowadza ojca. Odzyskana miłość wygrywa z chorobą i rodzina znowu jest razem.

Ciężarna Wiktoria była w szoku, gdy eks męża Adama – Miranda – zjawiła się z dzieckiem. Szok zamienił się w tragedię, gdy Miranda zepchnęła ją ze schodów, a Adam uwierzył jej kłamstwom i porzucił żonę podczas poronienia. Nie wiedzieli, że Wiktoria jest miliarderką, dziedziczką fortuny i światowej sławy artystką – Angeliką. Teraz rzuca maskę i jest gotowa odzyskać swoją pozycję oraz zemścić się.

Elena całe życie była w cieniu siostry Bianki. Gdy narzeczony Lucjan Marciniak po raz kolejny stawia Biankę na pierwszym miejscu, Elena porzuca ołtarz i mafijny świat. Ucieka do małego miasteczka, gdzie w pracowni rzemieślniczej odzyskuje niezależność i poznaje Roberta, który wybiera właśnie ją. Gdy Lucjan orientuje się, że stracił miłość swojego życia, jest już za późno. To historia o kobiecie, która przestaje być opcją zapasową i wybiera siebie.

Podczas dostawy jedzenia Leon Łucki ryzykuje życie, by ocalić Sabinę Dąbrowską. Sabina uznaje go za swojego mężczyznę, lecz Leon ma już narzeczoną — Sylwię Sokołowską. Chciwa Sylwia i jej rodzina bezustannie go upokarzają. Gdy Sabina dowiaduje się, że Leon jest dręczony przez rodzinę Sokołowskich, bez wahania przerywa ślub i zabiera go sprzed ołtarza…
![[Dubbing] Piękność, której mafioso nie zatrzyma](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
W wieku 21 lat Klaudia trafia do nowojorskiego ojca chrzestnego mafii, Wincentego Marchewskiego. Przez siedem lat jest jego rozpieszczaną kochanką i hollywoodzką gwiazdą. Jednak w dniu swoich 28. urodzin słyszy, jak Wincenty nazywa ją „tylko zabawką”. Ze złamanym sercem zrywa z nim wszelkie więzi, porzuca sławę i ucieka do Paryża, by spełnić swoje marzenie o malarstwie. Dopiero wtedy Wincenty zaczyna żałować swojej głupiej dumy i za wszelką cenę próbuje ją odnaleźć...

Joanna to ledwo wiążąca koniec z końcem samotna matka, której opieka społeczna odebrała córkę, Lolę. Lata później, nieświadoma niczego, wychodzi za miliardera Jakuba Parkera – adopcyjnego ojca Zoi. Gdy tajemnice wychodzą na jaw, Joanna odkrywa, że Zoja to jej dawno zaginiona córka. Razem muszą stawić czoła zdradom, groźbom i bolesnym przeżyciom, by w końcu zjednoczyć się jako kochająca rodzina.