
![[พากย์เสียง] คำขอโทษที่สายเกินไป](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
“ถ้าเธอไม่ยอมขอโทษ ก็อยู่ที่นี่ แล้วทบทวนการกระทำของตัวเองซะ รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แอกเนสได้รับ” เคนเนธเป็นอัลฟ่า เพื่อนวัยเด็กของเขาถูกขังอยู่ในห้องเก็บของโดยไม่ได้ตั้งใจนานสามวัน เพื่อเป็นการลงโทษฉัน เขาจึงขังฉันไว้ในห้องแช่แข็งที่เสีย เขาทิ้งแค่ขนมปังเท่าฝ่ามือไว้ให้ฉัน ก่อนจะล็อกประตูแล้วเดินจากไป โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า จริง ๆ แล้วห้องแช่แข็งนี้ไม่ได้เสีย ไม่นานหลังจากเขาจากไป จู่ ๆ ระบบทำความเย็นก็ถูกเปิดใช้งานขึ้นมา ฉันกรีดร้องขอความช่วยเหลือ และพยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด แต่โชคร้าย ไม่ว่าฉันจะทุบประตูแรงแค่ไหน ก็ไม่มีใครมาช่วยฉันเลย หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในที่สุดเขาก็กลับมายืนอยู่หน้าห้องแช่แข็ง เขาคาดหวังว่าฉันจะขอโทษ แต่เมื่อเขาเปิดประตูห้องแช่แข็ง สิ่งที่เขาพบกลับมีเพียงศพที่แข็งเป็นน้ำแข็งของฉัน

ซูเหวยถูกชิวอวี่หลาน อดีตภรรยาของเซี่ยหลิงเฟิง วางยาจนแท้งลูก สูญเสียเลือดเนื้อในครรภ์ เซี่ยหลิงเฟิงใช้วิธีการอันโหดเหี้ยมเพื่อล้างแค้นแทนเธอ ทำให้ซูเหวยเคยหลงคิดไปช่วงหนึ่งว่าได้พบคนรักที่ดี แต่ในคืนก่อนวันแต่งงาน เธอกลับเห็นกับตาว่าเซี่ยหลิงเฟิงทรยศ ร่วมมือกับชิวอวี่หลาน อีกทั้งยังค้นพบความจริงอันโหดร้าย มดลูกที่ถูกย้ายปลูกถ่ายจากร่างของเธอ กลับไปอยู่ในร่างของศัตรู หัวใจที่ตายด้านของซูเหวยจึงตัดสินใจลุกขึ้นโต้กลับ เปิดโปงเรื่องอื้อฉาวทั้งหมด ทำให้ผู้กระทำผิดต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงและพินาศย่อยยับ!

พระเอกเฉินฝานยอมสละฐานะทายาทตระกูลมหาเศรษฐี เพื่อแต่งงานกับภรรยาฉู่หลิน วันนี้เป็นวันเกิดของลูกสาวถังถัง หล่อนรอพ่อกับแม่อยู่ริมถนน แต่ในตอนนั้น แม่ของหล่อนกำลังอยู่กับรักแรกจางเจิ้งฮุยและลูกสาวของเขาเสียวอวี่ พวกเขาขับรถกันอย่างมีความสุข แล้วไปชนเข้ากับถังถัง ถังถังโดนชนจนบาดเจ็บสาหัส ฉู่หลินเลือกที่จะส่งเสียวอวี่ที่มีเพียงแผลถลอกไปโรงพยาบาลก่อน จึงทำให้ถังถังเสียชีวิต เฉินฝานขอร้องให้ฉู่หลินไปเยี่ยมลูกสาวหลายครั้งก็โดนปฏิเสธ ฉู่หลินคิดว่าถังถังไม่เป็นไร และสุดท้ายเฉินฝานก็ตายใจ

ซูหว่านชิงคือผู้กุมอำนาจตัวจริงของเทียนเฉินกรุ๊ป เพื่อสนับสนุนสามีอย่างกู้เหยียนเฉิน เธอยอมถอยไปอยู่เบื้องหลัง กลายเป็นแม่บ้านเต็มตัว คอยดูแลครอบครัวอย่างทุ่มเทมาตลอด 7 ปี แม้ในวันที่กู้เหยียนเฉินป่วยหนัก เธอก็ไม่เคยทอดทิ้ง และทุ่มเททุกอย่างจนเขาหายดี แต่ความรักที่เธอทุ่มให้จนหมดใจ กลับแลกมาด้วยการทรยศอย่างเลือดเย็น ในงานฉลองครบ 100 วันของลูกชายกู้อัน กู้เหยียนเฉินกลับพาชู้รักซูอวี่หรานและกู้ฮ่าวอวี่ลูกนอกสมรสของเธอกลับมาอย่างเปิดเผย ภายใต้การให้ท้ายและลำเอียงของพ่อแม่เขา กู้เหยียนเฉินยื่นข้อเรียกร้องไร้เหตุผลให้ซูหว่านชิงเลือก ไม่ยอมให้ซูอวี่หรานสองแม่ลูกเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วเป็นคนรับใช้ของตระกูลกู้ต่อไป ก็ต้องหย่าโดยไม่มีสิทธิ์พาลูกไปด้วย เธอจึงตัดสินใจหย่า และทวงคืนทุกอย่างที่เคยให้เขาไป

นาตาลีเคยเป็นลูกสาวที่ตระกูลพาร์สันส์ทะนุถนอม แต่โลกของเธอก็พังทลายเมื่อความจริงเปิดเผยว่าโมนิกาคือทายาทที่แท้จริง นาตาลีถูกโมนิกาวางแผนใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกรที่ฆ่าคุณย่า และถูกครอบครัวไล่ไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานที่เหมือนกับนรก สองปีต่อมา เธอได้รับการปล่อยตัวออกมา ก่อนจะถูกบังคับให้แต่งงานกับเพลย์บอยขี้เหล้าที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ และเมื่อความจริงเกี่ยวกับอดีตของเธอและความน่ากลัวของ "โรงเรียน" นั้นถูกเปิดเผยออกมา นาตาลีเฝ้ามองทุกคนด้วยสายตาเย็นชา พายุแห่งการแก้แค้นของเธอเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
![[พากย์เสียง] น้องชายติดไอวีลีก แต่ทั้งบ้านกลับเสียใจ](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
วิลล่าเป็นเด็กเรียนดีและไม่เคยสร้างปัญหา แต่เพราะจูดด์ น้องชายของเธอโดดเรียนและเริ่มมีความรักตั้งแต่อายุยังน้อย พ่อแม่กลับเลือกส่งวิลล่าไปยังศูนย์ปรับพฤติกรรมเยาวชน เพื่อใช้เธอเป็นตัวอย่างข่มขู่น้องชายว่า หากยังทำตัวไม่ดี เขาก็จะต้องถูกส่งไปอยู่ที่เดียวกัน ตลอดสามปีที่อยู่ในศูนย์ วิลล่าต้องเผชิญกับการทารุณอย่างหนัก ปีแรกเธอถูกทำร้ายจนแก้วหูแตก แม้จะร้องขอความช่วยเหลือจากครอบครัว พ่อกลับใช้สภาพของเธอเป็นบทเรียนสอนจูดด์แทน ปีต่อมาเธอถูกทำร้ายจนขาทั้งสองข้างหัก แต่พ่อแม่กลับตำหนิว่าเธออ่อนแอและอกตัญญู ในปีที่สาม วิลล่าถูกฉีดฮอร์โมนจนร่างกายบวมผิดรูปและถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันจูดด์ก็สอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ ครอบครัวจึงคิดว่าวิลล่าได้ทำหน้าที่ของตนสำเร็จแล้ว และตัดสินใจพาเธอกลับบ้าน แต่เมื่อถึงวันนั้น วิลล่ากลับมองคนในครอบครัวอย่างเลือนราง ก่อนถามว่า “วิลล่าคือใคร? ที่นี่ทุกคนเรียกฉันว่า ‘ยัยสวะ’” สามปีแห่งการทรมานไม่เพียงทำลายร่างกายของเธอ แต่ยังพรากตัวตนและชีวิตที่เคยมีไปจนแทบไม่เหลือ

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเกิดขึ้นโดยบังเอิญ ในที่สุดหลินอวี่เหมิงก็ได้แต่งงานกับมู่จือยวนที่เธอรักมาสิบปีเต็ม ๆ หลังจากที่แต่งงานไปสามปี หลินอวี่เหมิงก็ปกปิดตัวตนของเธอและอดทนต่อความอัปยศและทรมานทั้งหมดเพียงแค่หวังว่าเขาจะตกหลุมรักตัวเองบ้าง จนกระทั่งมู่จือยวนต้องการถอดกระจกตาของจี้ฉิงเสวี่ยออก ในที่สุดหลินอวี่เหมิงก็ยอมแพ้ ทิ้งใบหย่าและกลับบ้านเพื่อรับมรดกนับร้อยล้าน เมื่อเจอกันอีกครั้ง เขาเป็นทายาทของกลุ่มการเงินตระกูลมู่และเธอเป็นลูกสาวของครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในหลินไห่และเป็นนักออกแบบเครื่องประดับชั้นนำของโลก รวมทั้งเป็นประธานหญิงของเครือโรงแรมและผู้อำนวยการบริหารของเอสเอ็นเตอร์เทนเม้นท์อีกด้วย....หลินอวี่เหมิงมองไปที่มู่จือยวนจากที่สูงและพูดด้วยริมฝีปากสีแดงของเธอว่า ท่านประธานมู่ อยากให้ฉันกลับไปกับคุณเหรอ? มีสิทธิอะไรกันคะ?

อวี๋เจิงและฟู่อวิ๋นโจวแต่งงานกันมา 5 ปี ความรักมั่นคงลึกซึ้ง แต่ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ 5 เธอกลับบังเอิญพบว่าสามีมีพฤติกรรมใกล้ชิดกับศิษย์น้องของเขา ฟู่อวิ๋นโจวยังจัดเวทีงิ้วให้ศิษย์น้องขึ้นแสดง และให้เธอสวมชุดงิ้ว ซึ่งเป็นที่คุณยายของอวี๋เจิงทิ้งไว้ก่อนเสียชีวิต จนได้รับเสียงชื่นชมล้นหลามจากผู้ชม อวี๋เจิงโกรธจัด เข้าไปถามความจริง แต่สามีกลับพูดเข้าข้างคนนอกทั้งทางตรงและทางอ้อม ทำให้เธอตระหนักว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่อาจรักษาไว้ได้อีกต่อไป เธอจึงตัดสินใจถอนการลงทุนจากบริษัทของสามี และประกาศขายหุ้นทั้งหมดที่ถืออยู่ในบริษัทนั้น พร้อมทั้งจองตั๋วเครื่องบินไปศึกษาต่อต่างประเทศ เพื่อสานต่อเส้นทางงิ้วหลวงที่เธอเคยละทิ้งไปเมื่อ 5 ปีก่อน และหายไปจากโลกของฟู่อวิ๋นโจวอย่างสิ้นเชิง

ก่อนการหย่าร้าง - หร่วนซิงหวานในสายตาของโจวซือเฉินเป็นผู้หญิงที่มีจิตใจชั่วร้ายและจะทำทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของเธอ หลังจากการหย่าร้าง - โจวชือเฉินพูดอย่างใจเย็น "ถ้าเธอรู้สึกผิด ฉันอาจพิจารณาให้โอกาสเธออีกครั้ง" หร่วนซิงหว่าน: "?" "ขอบคุณ แต่ไม่จำเป็น"

เนื่องจากภาระหนี้สินของพ่อ เซเรน่าจึงตัดสินใจจบความสัมพันธ์กับเจเดนด้วยคำโกหกที่แสนเจ็บปวด เจเดนเกือบต้องเสียชีวิตจากอุบัติเหตุขณะที่เขากำลังไล่ตามเธอ หลายปีต่อมา เซเรน่าเลี้ยงลูกของพวกเขาเพียงลำพัง ในขณะที่เจเดนกลับมาพร้อมกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ เมื่อเส้นทางของทั้งคู่มาบรรจบกันอีกครั้ง บาดแผลในอดีต ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ และความรู้สึกที่ยังไม่จางหายก็ปะทุขึ้นมา สั่นคลอนทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาเคยคิดว่าทิ้งไว้เบื้องหลังไปแล้ว