

หวังชิงเป็นกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก เขาจึงโหยหาความอบอุ่นจากครอบครัวเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยอมโอนอ่อนผ่อนตามและเกรงใจครอบครัวของภรรยา แต่กลับถูกดูถูกเหยียดหยาม ท้ายที่สุดเมื่อขีดความอดทนสิ้นสุดลง เขาจึงระเบิดอารมณ์ออกมาและเลือกที่จะแยกทางกับจ้าวหยุนหยุนผู้เป็นภรรยา ทว่าเมื่อจ้าวหยุนหยุนกลับไปที่บ้านเดิมของตัวเอง เธอกลับพบแต่ความเย็นชาจากคนในครอบครัว นั่นทำให้เธอได้สติและตระหนักรู้ว่า ตัวเธอกับสามีและลูกสาวต่างหากที่เป็นครอบครัวเดียวกัน เธอจึงตัดสินใจหันหลังกลับมาหาครอบครัว และร่วมกันเริ่มต้นก้าวสู่เส้นทางชีวิตใหม่พร้อมหน้าพร้อมตา
![[พากย์เสียง] น้องชายติดไอวีลีก แต่ทั้งบ้านกลับเสียใจ](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
วิลล่าเป็นเด็กเรียนดีและไม่เคยสร้างปัญหา แต่เพราะจูดด์ น้องชายของเธอโดดเรียนและเริ่มมีความรักตั้งแต่อายุยังน้อย พ่อแม่กลับเลือกส่งวิลล่าไปยังศูนย์ปรับพฤติกรรมเยาวชน เพื่อใช้เธอเป็นตัวอย่างข่มขู่น้องชายว่า หากยังทำตัวไม่ดี เขาก็จะต้องถูกส่งไปอยู่ที่เดียวกัน ตลอดสามปีที่อยู่ในศูนย์ วิลล่าต้องเผชิญกับการทารุณอย่างหนัก ปีแรกเธอถูกทำร้ายจนแก้วหูแตก แม้จะร้องขอความช่วยเหลือจากครอบครัว พ่อกลับใช้สภาพของเธอเป็นบทเรียนสอนจูดด์แทน ปีต่อมาเธอถูกทำร้ายจนขาทั้งสองข้างหัก แต่พ่อแม่กลับตำหนิว่าเธออ่อนแอและอกตัญญู ในปีที่สาม วิลล่าถูกฉีดฮอร์โมนจนร่างกายบวมผิดรูปและถูกเหยียดหยามอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันจูดด์ก็สอบติดมหาวิทยาลัยชั้นนำ ครอบครัวจึงคิดว่าวิลล่าได้ทำหน้าที่ของตนสำเร็จแล้ว และตัดสินใจพาเธอกลับบ้าน แต่เมื่อถึงวันนั้น วิลล่ากลับมองคนในครอบครัวอย่างเลือนราง ก่อนถามว่า “วิลล่าคือใคร? ที่นี่ทุกคนเรียกฉันว่า ‘ยัยสวะ’” สามปีแห่งการทรมานไม่เพียงทำลายร่างกายของเธอ แต่ยังพรากตัวตนและชีวิตที่เคยมีไปจนแทบไม่เหลือ

ชาติที่แล้วฉินเฟยถูกครอบครัวหมางเมินและถูกฉินฮ่าวเซวียนฆ่าตาย ก่อนตายเขารู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังกับครอบครัวเป็นอย่างมาก เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตัวเองย้อนกลับไปในวันเกิดเมื่อ 10 ปีที่แล้ว ฉินเฟยถูกคนตระกูลฉินรับมาเลี้ยง เขาคิดว่าตั้งแต่นี้ไป เขาจะได้มีบ้านและมีครอบครัวเป็นของตัวเองแล้ว แต่คิดไม่ถึงว่าพวกเขาจะให้ความสำคัญกับลูกบุญธรรมอย่างฉินฮ่าวเซวียนมากกว่า แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับเป็นความหมางเมินและความเข้าใจผิด เมื่อชาติที่แล้ว ฉินฮ่าวเซวียนใส่ร้ายเขา หาว่าเขาใส่แยมผลไม้ที่ตนแพ้ลงไปบนเค้ก ครั้งนี้ฉินเฟยไม่ยอมรับ แต่กลับตัดขาดความสัมพันธ์กับคนตระกูลฉิน และหนีออกจากบ้านไปตามทางของตัวเอง

ในวันพิธีผูกพันธะคู่แห่งโชคชะตาของฉัน จู่ ๆ พ่อแม่ก็พาคู่พันธะของฉันกลับบ้าน และบอกว่าพิธีพัน ธะนั้น เขาจะทำกับคนอื่น “น้องสาวของแกถูกพิษวูล์ฟส์เบน ไม่มีทางรักษาได้ และความปรารถนาก่อนตายของเขาคือการได้เป็นคู่พันธะของเดวิด” “แกเป็นพี่สาวนะ จะใจดีช่วยน้องหน่อยไม่ได้หรือไง” แม้แต่คู่พันธะของฉันก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมฉัน “ไม่ต้องห่วง มันก็แค่พิธีการเท่านั้น หลังจากเขาตายไปเราก็ยังเป็นของกันและกันอยู่ดี” ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังปฏิเสธ แต่พ่อแม่ของฉันกลับบังคับให้ฉันดื่มยาเพื่อปิดกั้นการเชื่อมต่อจิตใจ “พวกเราจะปล่อยแก หลังพิธีผ่านไปด้วยดี” แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขาจากไป ฉันถูกหมาป่านอกฝูงดุร้ายโจมตี หลังจากความทรมานอันยาวนานเกินทน ฉันก็ถูกฆ่าตาย กระทั่งร่างของฉันเริ่มเน่าเปื่อย พวกเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าฉันยังถูกมัดทิ้งไว้ในโกดังนั้น

คุณหนูตระกูลฉี ฉีรั่วชู ผู้คว้ารางวัลมิวส์ทองคำ ยอมสละทุกอย่างเพื่อความรัก ยอมเป็นแม่บ้านให้ครอบครัวสามีมาห้าปี หวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไปตลอดกาล แต่กลับต้องแท้งลูกเพราะกลอุบายของพี่สะใภ้ ซ้ำร้ายสามีเธอกลับเลือกที่จะช่วยพี่สะใภ้แทนที่จะพาเธอส่งโรงพยาบาล... ความรักของทั้งคู่เริ่มสั่นคลอน ขณะที่วงการศิลปะต่างรอคอยการกลับมาของฉีรั่วชูอย่างใจจดใจจ่อ

อดีตนักการทูตมือทองเจียงหวั่น ลาออกเพื่อครอบครัว แต่กลับถูกสามีและลูกชายเมิน เธอจึงหย่าและหวนคืนสู่วงการในนามหวั่น สะเทือนเวทีโลกอีกครั้ง กว่าสามีจะสำนึกได้ก็สายไปแล้ว สุดท้ายสามีก็ตายในสนามรบ พร้อมทิ้งจดหมายสารภาพรักว่าอยากเคียงข้างเธอจนแก่เฒ่า และเจียงหวั่นก็เดินหน้าสู่ภารกิจใหม่พร้อมลูกๆ
![[พากย์เสียง] พ่อคะ เราจบกันแล้ว](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ตลอดสิบปีที่ผ่านมา มายา ที่เป็นภารโรงต้องประหยัดอดออมอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูลิลลี่ ลูกสาวของเธอแทบเพียงลำพัง ก่อนจะได้รู้ความจริงว่าสามีของเธอ เอเดรียน แท้จริงแล้วเป็นมหาเศรษฐีที่ทุ่มเททั้งความรักและความเอาใจใส่ให้กับรักแรกของเขาและลูกชายของเธอ เมื่อหัวใจแหลกสลาย มายาจึงพาลิลลี่จากไป ต่อมาเธอได้รู้ความจริงว่า แท้จริงแล้วเธอคือลูกสาวของวีรบุรุษสงครามผู้ล่วงลับ และเมื่อได้ทวงคืนตัวตนที่แท้จริงกลับมา เธอก็กลายเป็นทายาทผู้เป็นที่รักที่สาบสูญไปนานของตระกูลแฮร์ริงตัน ผู้ทรงอิทธิพล เมื่อเอเดรียนสูญเสียทั้งธุรกิจ ครอบครัว รวมถึงภรรยาและลูกสาวที่เขาเคยมองข้าม เขาจึงทรุดตัวลงคุกเข่าและอ้อนวอนขอการให้อภัย แต่ลิลลี่มอบคำตอบสุดท้ายให้เขาเพียงคำเดียวว่า “พ่อคะ เราจบกันแล้ว”

ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเกิดขึ้นโดยบังเอิญ ในที่สุดหลินอวี่เหมิงก็ได้แต่งงานกับมู่จือยวนที่เธอรักมาสิบปีเต็ม ๆ หลังจากที่แต่งงานไปสามปี หลินอวี่เหมิงก็ปกปิดตัวตนของเธอและอดทนต่อความอัปยศและทรมานทั้งหมดเพียงแค่หวังว่าเขาจะตกหลุมรักตัวเองบ้าง จนกระทั่งมู่จือยวนต้องการถอดกระจกตาของจี้ฉิงเสวี่ยออก ในที่สุดหลินอวี่เหมิงก็ยอมแพ้ ทิ้งใบหย่าและกลับบ้านเพื่อรับมรดกนับร้อยล้าน เมื่อเจอกันอีกครั้ง เขาเป็นทายาทของกลุ่มการเงินตระกูลมู่และเธอเป็นลูกสาวของครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดในหลินไห่และเป็นนักออกแบบเครื่องประดับชั้นนำของโลก รวมทั้งเป็นประธานหญิงของเครือโรงแรมและผู้อำนวยการบริหารของเอสเอ็นเตอร์เทนเม้นท์อีกด้วย....หลินอวี่เหมิงมองไปที่มู่จือยวนจากที่สูงและพูดด้วยริมฝีปากสีแดงของเธอว่า ท่านประธานมู่ อยากให้ฉันกลับไปกับคุณเหรอ? มีสิทธิอะไรกันคะ?
![[พากย์เสียง] วันที่ฉันจากไป อัลฟ่าก็สูญเสียทุกอย่าง](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
วันที่ฉันรู้ว่าตัวเองตั้งท้องลูกแฝด ฉันเห็นอัลฟ่าวิกโก พันธะคู่ครองของฉันพาหมาป่าสาวอีกคนไปฝากครรภ์ ฉันชะงักอยู่กับที่ กำรายงานการตั้งครรภ์ในมือจนยับ คืนนั้น เขามองฉันด้วยสายตาเย็นชา ผู้ชายคนเดียวกับที่เคยจุมพิตทั่วเรือนร่างของฉัน ผู้ชายคนเดียวกับที่เคยสาบานว่าจะเป็นของฉันเพียงคนเดียว“เขากำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่ หมาป่าของเขาไม่มั่นคง จากนี้เธอต้องปรุงยาสงบจิตให้เขาทุกวัน”“เขาอ่อนไหวและนอนไม่หลับหากไม่มีกลิ่นของฉัน ย้ายของไปอยู่ปีกตะวันตกซะ จัดห้องให้เขา”ทั้งคฤหาสน์ตกอยู่ในความเงียบงัน หมาป่าในตัวฉันส่งเสียงหอนอย่างเจ็บปวด ความเจ็บจากพันธะคู่ครองฉีกกระชากจิตวิญญาณของฉัน แต่ฉันไม่หลั่งน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ฉันเพียงหยิบกระเป๋าที่เก็บไว้แล้ว เดินตรงไปที่ประตู ยามพยายามขวางฉันไว้ แต่วิกโกไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง“เดี๋ยวเธอก็กลับมา”เขาพูดพลางหมุนไวน์ในแก้วที่อยู่ในมือด้วยความหยิ่งผยองของอัลฟ่า“สามวันก็เกินพอ หมาป่าของเธอจะคลุ้มคลั่งหากไม่มีสัมผัสของฉัน แล้วเธอจะคลานกลับมาอ้อนวอนฉัน” สมาชิกฝูงและพันธมิตรที่มาร่วมพิธีพากันหัวเราะ บางคนถึงกับพนันกันต่อหน้าฉัน โดยวางเดิมพันเป็นเหมืองแร่ออโรรามูลค่าหนึ่งล้านดอลลาร์ พวกเขาเดิมพันกันว่าฉันจะหวาดกลัวการกลายเป็นหมาป่าไร้ฝูง จนต้องคุกเข่าขอให้วิกโกรับกลับก่อนเที่ยงคืน แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าพ่อแท้ ๆ ของฉันได้ส่งตราประจำตระกูลมาให้ฉันอย่างลับ ๆ แล้ว ฝูงของฉันกำลังรอฉันกลับไป ครั้งนี้ฉันจะตัดขาดคู่พันธะของเราตลอดกาล

ชาติก่อนซูหร่วนเป็นดั่งเพียงเครื่องรางดวงดีของครอบครัว พ่อแม่แท้ ๆ อาศัยการสูบโชคลาภจากซูหร่วนจนมั่งคั่งร่ำรวย แต่พวกเขาปรนนิบัติกับลูกสาวบุญธรรมราวกับลูกในไส้ แต่กลับทิ้งขว้างซูหร่วนเหมือนขยะ จนสุดท้ายซูหร่วนต้องตายอย่างอนาถบนท้องถนน คนเดียวที่หลั่งน้ำตาให้ซูหร่วน มีเพียงครอบครัวของคุณลุงที่ถูกลากมาติดร่างแหจนต้องตายตกตามกันไป เมื่อกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ซูหร่วนยิ้มพลางโถมตัวเข้ากอดคุณลุง: “พ่อคะ แม่คะ พวกลุงขาดลูกสาวไหมคะ แบบที่ช่วยให้บ้านรุ่งเรืองและนำพาโชคลาภมาให้น่ะค่ะ”