
![[พากย์เสียง] สาวขายเนื้อ ที่แท้คือทายาทมาเฟียตัวจริง](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
สโลน ทายาทตัวจริง ถูกสาวใช้หักหลังจนสูญเสียความทรงจำ และกลายเป็นเพียงสาวขายเนื้อธรรมดา โชคชะตานำพาเธอให้พบกับดันเต้ ทายาทตระกูลมาเฟียที่กำลังหนีการแต่งงานที่ถูกจัดขึ้น ทั้งสองจึงแต่งงานกันด้วยสัญญา โดยไม่รู้เลยว่าเจ้าสาวตัวจริงของดันเต้คือหญิงสาวตัวปลอมที่เข้ามาสวมรอยแทนที่สโลน ด้วยความช่วยเหลือจากดันเต้ สโลนจะได้ความทรงจำ ชื่อของเธอ และครอบครัวกลับคืนมา

การแต่งงานที่ถูกจับพลัดจับผลูโดยไม่ได้ตั้งใจ เธอถูกบังคับให้แต่งงานกับชายหนุ่มพิการแทนพี่สาวของตัวเอง ทำให้เธอเข้าไปพัวพันกับแผนการของตระกูลเศรษฐี จนเกิดเป็นความสัมพันธ์ทั้งรักทั้งเกลียดระหว่างท่านประธานจอมเผด็จการกับภรรยาสาว! “เฉียวม่อหลี ขาของคุณพิการไม่ใช่เหรอ คุณโกหกฉันมาตลอดเลยสินะ!” “ฉันไม่เคยพูด!” เธอไม่อาจหนีจากการถูกจองจำของเขาได้ จึงทำได้เพียงเอ่ยขอร้องว่า “เฉียวม่อหลี ฉันก็แค่ตัวสำรอง ปล่อยฉันไปเถอะนะ” เขาอุ้มเธอไว้บนตักพลางกระซิบว่า “อย่าดื้อสิ”

หลังจากถูกคู่หมั้นบอกเลิก เฟรยา แฮ็กเกอร์หญิงฝีมือดีที่สุดในโลก ได้แต่งงานกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง โดยไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเขาคือมหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทเทคโนโลยีที่กำลังพยายามสืบหาตัวตนลับในฐานะแฮ็กเกอร์ของเธออยู่ โดยที่เขาเองก็ไม่รู้ว่าเธอคือคนที่กำลังตามหา

ห้าปีก่อน ซูมู่ฉิงบังเอิญช่วยลู่หลี ประธานแห่งลู่กรุ๊ปไว้ และตั้งท้องในชั่วข้ามคืน หกปีต่อมา ซูมู่ฉิงถูกครอบครัวบังคับให้แต่งงานและได้พบกับลู่หลีที่พยายามตามหาเธออย่างยากลำบากอีกครั้ง หลังซูมู่ฉิงจับพลัดจับผลูแต่งงานกับลู่หลีแล้ว ลู่หลีก็ตามใจเธอขั้นสุด เขาแอบช่วยจัดการกับเพื่อนรักหักเหลี่ยมของซูมู่ฉิง และพ่อแม่ที่เห็นแก่ผลประโยชน์ของเธอ รวมถึงคู่ดูตัวที่คอยกดดันซูมู่ฉิงอย่างหนักอีกด้วย
![[พากย์เสียง] จากนี้ฉันไม่ใช่เมียลับของบอสมาเฟียอีกแล้ว](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ฉันแต่งงานกับบอสมาเฟียมัตเตโออย่างลับ ๆ ทุกครั้งที่เขาไปหลับนอนกับซิซิเลียคนรักวัยเด็กของเขา เขาจะสัญญากับฉันว่าจะจัดงานแต่งงานที่แท้จริงให้ต่อหน้าห้าตระกูลผู้ยิ่งใหญ่ ตลอดห้าปีที่ผ่านมามัตเทโอให้คำสัญญากับฉันถึง 99 ครั้ง และครั้งที่ 99 นั้น เขาก็ทิ้งฉันไว้หน้าแท่นพิธี ครั้งแรก แมวประกวดของซีซิเลียตาย เพื่อปลอบใจเธอ เขาเลื่อนงานแต่งของเราออกไปอีกสามเดือน ฉันยืนอยู่คนเดียวหน้าแท่นพิธี ดวงตาแดงก่ำ พยายามสงบสติอารมณ์และอธิบายกับบรรดาผู้อาวุโสของตระกูล ครั้งที่สอง ซีซิเลียอาละวาดในคาสิโนจนทำแจกันโบราณมูลค่าร้อยล้านแตกละเอียด เขาสั่งเปลี่ยนเส้นทางเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่เตรียมไว้สำหรับงานแต่งของเรา แล้วรีบบินข้ามคืนไปเก็บกวาดปัญหาให้เธอ และทุกครั้งก่อนวันแต่งงานของเรา ซีซิเลียก็มักจะมีเหตุฉุกเฉินขึ้นมาเสมอ ฉันเคยร้องไห้ เคยกรีดร้อง ถึงขั้นเคยเอาปืนจ่อหัวเขา แต่มัตเตโอก็เพียงจับฉันกดติดกำแพง แล้วปิดปากฉันด้วยจูบที่เย็นชาและรุนแรง“เขาก็แค่คู่นอน แต่เธอคือคุณนายฟัลโคเน่ วางตัวให้ดีหน่อย” หลังจากครั้งที่ 99 ในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหว ฉันเลื่อนเอกสารไปตรงหน้าเขา หมึกบนกระดาษยังไม่ทันแห้ง ตราประทับของตระกูลฟัลโคเน่ยังเด่นชัดอยู่ด้านล่าง การแต่งงานของเรา “การแต่งงานของเรา การเป็นพันธมิตรของเรา จบกันแค่นี้”

เอเลน่าธิดาแห่งซุสราชาแห่งโอลิมปัส ต้องปกปิดตัวตนมาแต่เด็กเพื่อความปลอดภัย เคนผู้พิทักษ์ที่ถูกส่งมาดูแลเธอ กลับหักหลังในวันแต่งงานและไปขอแต่งงานกับสเตลล่า สาวใช้ที่ขโมยตัวตนของเอเลน่าไปแอบอ้างว่าเป็นธิดาแห่งซุสแทน ในเมื่อถูกเหยียดหยาม เอเลน่าจึงตัดสินใจแต่งงานกับเดมอน ชายผู้แอบรักเธอมานานหลายปี ท่ามกลางข่าวลือว่าเขาเป็นเพียงลูกนอกสมรสที่ฮาเดสเจ้าแห่งยมโลกเก็บมาเลี้ยงจากโลกมนุษย์

เย่เฉียนเฉี่ยน ลูกสาวตัวจริงของตระกูลเย่เพราะว่าโตมาในต่างจังหวัดเลยถูกพ่อแม่รังเกียจ โดนน้องบุญธรรมเหยียดหยามแล้วยังถูกพ่อแม่ขายตัวให้ไปแต่งกับตาแก่อีกด้วย ขณะกำลังหนีงานแต่งกลับได้ไปช่วยเซียวจิ่นหาน ประธานลึกลับแห่งเซียวซื่อกรุ๊ปเอาไว้โดยไม่ตั้งใจแถมยังได้แต่งงานฟ้าผ่ากันอีก ด้วยความช่วยเหลือของเซียวจิ่นหาน เย่เฉียนเฉี่ยนเลยได้เอาคืนพ่อแม่สุดเลวทราม จัดการน้องสาวบุญธรรม แล้วก็ได้ค้นพบตัวตนแท้จริงของตัวเองในตอนสุดท้ายว่าเป็นทายาทของลูกสาวตระกูลเฮ่อ คว้าความรักมาได้ทั้งจากคนรักและครอบครัว!

ชาติก่อนเจียงวั่งซิงแต่งงานกับเวินจื๋อชวนคนที่เธอรัก แต่เวินจื๋อชวนกลับถลุงทรัพย์สินหลายร้อยล้านของครอบครัวเจียงวั่งซิงจนเกลี้ยงเพื่อหญิงในดวงใจ ซ้ำยังปล่อยให้หญิงในดวงใจวางแผนสังหารครอบครัวของเจียงวั่งซิงอีก เจียงวั่งซิงได้กลับมาเกิดใหม่อีกครั้งตอนที่กำลังเลือกคู่ครองพอดี เธอจึงตัดสินใจแต่งงานกับคนดีอย่างเฉิงหย่วนเฉินโดยไม่ลังเล เมื่อเวินจื๋อชวนรู้ว่าเจียงวั่งซิงไม่ได้เลือกแต่งงานกับตนเอง ก็นึกเสียใจขึ้นมาทันที......

สิงเหอเย่ผู้เป็นขาใหญ่ในเมืองกรุง ได้แต่งงานแบบสายฟ้าแลบกับเซี่ยเสี่ยวหลีที่เป็นสาวสามัญชนในงานหมั้นของพี่ชาย เรื่องนี้โด่งดังในข้ามคืน ข่าวลือแพร่สะพัดว่าทั้งคู่จูบกันบนถนนอย่างเผ็ดร้อน แต่ตามจริงแล้ว เซี่ยเสี่ยวหลีรับงานพาร์ทไทม์เป็น “คุณนายสิง” ด้วยค่าจ้างสูง เพื่อรับมือกับคำสั่งที่ขึ้นลงราวลมฟ้าอากาศของเขาแต่เพียงผู้เดียว ในตอนแรก ทั้งคู่ต่างมีเป้าหมายของตนเอง ซึ่งเขาต้องการไม้กันหมา เธอต้องการค่าตอบแทน ทว่าในระหว่างที่แสดงบทบาทสามีภรรยาที่รักใคร่กันนั้น ต่างฝ่ายต่างค่อย ๆ ซึมซับความรู้สึกลึก ๆ ที่ผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว สัญญาสมรสที่เย็นชาถูกแก้ไขครั้งแล้วครั้งเล่า กลายเป็นหลักฐานแห่งความรักที่ค่อย ๆ เติบโตและแผ่ขยาย ในที่สุด คู่สามีภรรยาที่เกิดจากสัญญา ก็กลายเป็นคู่รักจริงที่มีใจให้กัน และบรรเลงตำนานรักที่เบ่งบานอย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางเมืองกรุง
![[พากย์เสียง] ถอนหมั้น 88 ครั้ง ฉันขอพอกันที](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
หลังจากงานแต่งงานครั้งที่แปดสิบแปดต้องถูกยกเลิก ฉันก็โทรหาหุ้นส่วน "ฉันจะรับโปรเจกต์ทำตลาดที่ฮาเวียนาเอง" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจ "จริงเหรอ โปรเจกต์นั้นต้องไปอยู่ต่างประเทศตั้งสิบปีเลยนะ คุณเพิ่งจะแต่งงาน เอ่อ ไม่ใช่เหรอ แล้วสามีคุณรู้เรื่องนี้ไหม พ่อแม่คุณล่ะ คุณเคยบอกมาตลอดไม่ใช่เหรอ ว่าการได้อยู่ใกล้พวกเขาคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต" ฉันกวาดตามองโบสถ์ที่ว่างเปล่า ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างขมขื่น "ไม่มีงานแต่งอะไรทั้งนั้น ฉันก็ไม่มีสามี ส่วนพ่อแม่ พวกเขามีซินดี้ก็เพียงพอแล้ว" ปลายสายเงียบไปอีกครู่ ก่อนจะตอบกลับว่า "เข้าใจแล้ว เตรียมกระเป๋าได้เลย คุณออกเดินทางพรุ่งนี้" หลังวางสาย ฉันลูบชุดเจ้าสาวที่สวมอยู่ น้ำตาหยดสุดท้ายค่อย ๆ ไหลลงมาอย่างเงียบงัน ราวกับไม่มีความหมายอีกต่อไป วันนี้ซินดี้อาการ "กำเริบ" อีกแล้ว เธอแกล้งทำเป็นจะฆ่าตัวตาย และแอนดรูว์ก็ยกเลิกงานแต่งอีกครั้ง เช่นเคยฉันมองเขาด้วยความเหนื่อยล้าจนแทบหมดเรี่ยวแรง "นี่มันครั้งที่แปดสิบแปดแล้วนะ" เขาก้มหน้าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด "ขอเวลาอีกนิดนะ วิฟ ตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้น อาการของซินดี้ก็ไม่เคยดีขึ้นเลย ฉันกลัวว่าเธอจะทำแบบนั้นจริงๆ ฉันสัญญา จะไปคุยกับเธอให้รู้เรื่อง ให้ทุกอย่างจบลงครั้งนี้ แล้วเราค่อยแต่งงานกัน ฉันสัญญา" ส่วนพ่อแม่ของฉันก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย "วิเวียน ปล่อยให้แอนดรูว์ไปเถอะ ถ้าซินดี้ไม่ถูกลักพาตัวตอนพยายามช่วยแก เธอก็คงไม่เป็นแบบนี้ แกจะเห็นงานแต่งสำคัญกว่าชีวิตน้องสาวตัวเองจริงๆ เหรอ" "ทำไมแกถึงเห็นแก่ตัวขนาดนี้" คำพูดเหล่านี้ ฉันได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน เมื่อก่อนฉันเคยโต้เถียง เคยพยายามอธิบาย แต่ครั้งนี้ ฉันไม่คิดจะทำอีกแล้ว ในเมื่อทั้งคู่หมั้นของฉันและพ่อแม่ ต่างก็ไม่ได้ต้องการให้ฉันอยู่ที่นี่ ถ้าอย่างนั้น ฉันจะเป็นฝ่ายจากไปเอง