
![[พากย์เสียง] จุมพิตสุดท้ายบนร่างไร้วิญญาณ](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
"เพียงเพราะฉันลืมไปรับชู้รักของคู่พันธะ ปล่อยให้เธออยู่ลำพังในป่านานสามชั่วโมง เขากลับเดือดดาลจนโยนฉันลงบ่อร้างกลางชนบททุรกันดาร “เธอต้องลองเจอความทรมานแบบที่เบลินดาได้รับบ้าง” บ่อนั้นลึกและแคบ จนฉันต้องขดตัวในร่างหมาป่า หายใจแทบไม่ออก ฉันร้องขอความเมตตาและอ้อนวอนให้ยกโทษ แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงน้ำเสียงเย็นชาของเขา “อยู่ที่นี่สำนึกผิดซะ เมื่อไหร่ที่เรียนรู้ศักดิ์ศรีของลูน่าได้ เธอถึงจะเข้าใจ” เขาสั่งให้คนเอาหินก้อนใหญ่มาปิดปากบ่อ ฉันกรีดร้องและพยายามตะกายขึ้นไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ร่วงลงมาซ้ำ ๆ ผนังบ่อเต็มไปด้วยรอยเล็บของฉัน จนสุดท้ายแม้แต่เสียงก็ไม่อาจเปล่งออกมาได้ ครึ่งเดือนต่อมา เขาใจอ่อนเมื่อเห็นของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ให้ และตัดสินใจปล่อยฉันออกมา แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันที่ก้นบ่อ ถูกหนอนและงูกัดแทะจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกแล้ว"

ในค่ำคืนที่ฝนตกกระหน่ำ จู่ ๆ พระเอกก็ถูกรถสิบล้อชนจนวิญญาณหลุดไปโผล่ที่ยมโลกในขณะที่ท่านตุลาการกำลังปวดหัวกับปัญหาความวุ่นวายใน สามภพ ก็ได้มาเจอกับพระเอกที่ตัวเปล่งแสงสีทองอร่าม (ผู้มีบุญญาธิการตามลิขิตสวรรค์) ทำให้ท่านเห็นแสงแห่งความหวัง จึงแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้ประสานงานสามภพรับหน้าที่เป็นทูตของยมโลกในโลกมนุษย์ เพื่อช่วยยมโลกทำยอดผลงาน ตอนแรกพระเอกปฏิเสธหัวชนฝา แต่ท่านตุลาการกลับบอกความลับสุดช็อกว่า พระเอกมีดวงชะตาอาภัพรักเก้าชาติ และชาตินี้ก็เป็นชาติที่ 9 แล้ว ขืนไม่รับงานนี้ มีหวังต้องโสดสนิท ขึ้นคานไปตลอดทุกภพทุกชาติ พอได้ยินแบบนั้น พระเอกถึงกับสติหลุด ลงไปนอนดิ้นพราด ๆ อ้อนวอนขอให้ท่านตุลาการช่วยทำยังไงก็ได้ ให้ชาตินี้เขาได้ใช้ชีวิตแบบ ซ้ายโอบขวากอดมีสาว ๆ รุมล้อมกับเขาบ้าง ท่านตุลาการเลยโยนมือถือปริศนาให้เครื่องหนึ่ง บอกว่าเอาไว้ติดต่อกับยมโลก จากนั้นก็ส่งตัวเขากลับมายังโลกมนุษย์ และแล้วกงล้อแห่งโชคชะตาของชายหนุ่ม ก็เริ่มหมุนวนเปลี่ยนไป เพราะมือถือเครื่องนี้นี่เอง
![[พากย์เสียง] ย้อนคืนช่วยชีวิตลูก](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ฉันพานิโก ลูกหมาป่าวัยสามเดือนไปร่วมงานชุมนุมจันทราที่ฝูงแบล็กวูดของคู่ครอง แต่ระหว่างที่ลูกหลับ เรเวน หลานสาวของฉันกับเพื่อนกลับอุ้มเขาขึ้นชั้นสองแล้วโยนออกจากหน้าต่าง นิโกเสียชีวิตต่อหน้าต่อตาฉัน ทว่าเพราะเรเวนยังเป็นผู้เยาว์ เธอจึงแทบไม่ถูกลงโทษ แม้แต่คู่ครองและลูน่ายังเข้าข้างเธอ ความอยุติธรรมทำให้ฉันจมอยู่กับความแค้นจนตรอมใจตายในฤดูหนาวนั้น แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันกลับมาในวันงานชุมนุมจันทรา คราวนี้ฉันรีบให้ฝูงบ้านเกิดพาลูกชายไปให้ไกล ทว่าทุกอย่างกลับไม่จบลง เพราะเรเวนยังคงโยนทารกอีกคนออกจากหน้าต่างชั้นบนอยู่ด