[พากย์เสียง] จุมพิตสุดท้ายบนร่างไร้วิญญาณ

"เพียงเพราะฉันลืมไปรับชู้รักของคู่พันธะ ปล่อยให้เธออยู่ลำพังในป่านานสามชั่วโมง เขากลับเดือดดาลจนโยนฉันลงบ่อร้างกลางชนบททุรกันดาร “เธอต้องลองเจอความทรมานแบบที่เบลินดาได้รับบ้าง” บ่อนั้นลึกและแคบ จนฉันต้องขดตัวในร่างหมาป่า หายใจแทบไม่ออก ฉันร้องขอความเมตตาและอ้อนวอนให้ยกโทษ แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงน้ำเสียงเย็นชาของเขา “อยู่ที่นี่สำนึกผิดซะ เมื่อไหร่ที่เรียนรู้ศักดิ์ศรีของลูน่าได้ เธอถึงจะเข้าใจ” เขาสั่งให้คนเอาหินก้อนใหญ่มาปิดปากบ่อ ฉันกรีดร้องและพยายามตะกายขึ้นไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ร่วงลงมาซ้ำ ๆ ผนังบ่อเต็มไปด้วยรอยเล็บของฉัน จนสุดท้ายแม้แต่เสียงก็ไม่อาจเปล่งออกมาได้ ครึ่งเดือนต่อมา เขาใจอ่อนเมื่อเห็นของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ให้ และตัดสินใจปล่อยฉันออกมา แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันที่ก้นบ่อ ถูกหนอนและงูกัดแทะจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกแล้ว"