ลูน่า

“ถ้าเธอไม่ยอมขอโทษ ก็อยู่ที่นี่ แล้วทบทวนการกระทำของตัวเองซะ รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แอกเนสได้รับ” เคนเนธเป็นอัลฟ่า เพื่อนวัยเด็กของเขาถูกขังอยู่ในห้องเก็บของโดยไม่ได้ตั้งใจนานสามวัน เพื่อเป็นการลงโทษฉัน เขาจึงขังฉันไว้ในห้องแช่แข็งที่เสีย เขาทิ้งแค่ขนมปังเท่าฝ่ามือไว้ให้ฉัน ก่อนจะล็อกประตูแล้วเดินจากไป โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า จริง ๆ แล้วห้องแช่แข็งนี้ไม่ได้เสีย ไม่นานหลังจากเขาจากไป จู่ ๆ ระบบทำความเย็นก็ถูกเปิดใช้งานขึ้นมา ฉันกรีดร้องขอความช่วยเหลือ และพยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด แต่โชคร้าย ไม่ว่าฉันจะทุบประตูแรงแค่ไหน ก็ไม่มีใครมาช่วยฉันเลย หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ในที่สุดเขาก็กลับมายืนอยู่หน้าห้องแช่แข็ง เขาคาดหวังว่าฉันจะขอโทษ แต่เมื่อเขาเปิดประตูห้องแช่แข็ง สิ่งที่เขาพบกลับมีเพียงศพที่แข็งเป็นน้ำแข็งของฉัน

อิซาเบลลา บุตรสาวเพียงคนเดียวของราชาอัลฟาได้สูญเสียทุกอย่างจากเหตุการณ์สังหารหมู่ และกลายเป็นทาสของฝูงหมาป่าอื่น หลายปีต่อมา อัศวินในวัยเด็กของเธอปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและชี้นำให้เธอเรียกพลังหมาป่าสีขาวกลับคืนมา พวกเขาร่วมมือกันต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ เพื่อโค่นล้มเหล่าคนลวง คนทรยศ และฆาตกรที่ทำลายชีวิตพวกเขา

"เพียงเพราะฉันลืมไปรับชู้รักของคู่พันธะ ปล่อยให้เธออยู่ลำพังในป่านานสามชั่วโมง เขากลับเดือดดาลจนโยนฉันลงบ่อร้างกลางชนบททุรกันดาร “เธอต้องลองเจอความทรมานแบบที่เบลินดาได้รับบ้าง” บ่อนั้นลึกและแคบ จนฉันต้องขดตัวในร่างหมาป่า หายใจแทบไม่ออก ฉันร้องขอความเมตตาและอ้อนวอนให้ยกโทษ แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงน้ำเสียงเย็นชาของเขา “อยู่ที่นี่สำนึกผิดซะ เมื่อไหร่ที่เรียนรู้ศักดิ์ศรีของลูน่าได้ เธอถึงจะเข้าใจ” เขาสั่งให้คนเอาหินก้อนใหญ่มาปิดปากบ่อ ฉันกรีดร้องและพยายามตะกายขึ้นไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ร่วงลงมาซ้ำ ๆ ผนังบ่อเต็มไปด้วยรอยเล็บของฉัน จนสุดท้ายแม้แต่เสียงก็ไม่อาจเปล่งออกมาได้ ครึ่งเดือนต่อมา เขาใจอ่อนเมื่อเห็นของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ให้ และตัดสินใจปล่อยฉันออกมา แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันที่ก้นบ่อ ถูกหนอนและงูกัดแทะจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกแล้ว"