อัลฟ่า

ไลลาวัย 18 ปี ถูกมองว่าไร้ค่าเพราะไม่สามารถแปลงร่างได้ เธอเผชิญทั้งการทรยศจากแฟนหนุ่มและน้องสาว แถมพ่อแท้ๆ ยังพยายามฆ่าเธอ แต่เมื่อเธอได้พบกับวิกเตอร์ อัลฟ่าผู้ถูกหวาดกลัวในนาม “อสูรร้ายผู้โหดเหี้ยม” โชคชะตาแห่งรักที่ถูกลิขิตและพลังที่หลับใหลในตัวเธอก็ค่อยๆ ตื่นขึ้น…

มีอา เจ้าหญิงตระกูลหมาป่าไลแคนที่ปกปิดตัวตนไว้ ถูกสามีอัลฟ่าของเธอทรยศในวันเกิดของลูกชาย และถูกทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณชน เมื่อเขาเลือกภรรยาหม้ายของพี่ชายแทนคู่พันธะอย่างเธอ มีอาตัดขาดพันธะของพวกเขา และหลบหนีไปพร้อมลูกท่ามกลางพายุหิมะ ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุดของเธอ อเล็กซ์ ราชาหมาป่าผู้แอบรักเธอมานานเจ็ดปี ได้เข้ามาช่วยชีวิตทั้งแม่และลูกไว้ เมื่อฐานันดรที่แท้จริงของมีอาในฐานะราชวงศ์ไลแคนถูกเปิดเผย เธอจึงกลับมาทวงบัลลังก์ของตนคืน และทำให้ผู้ที่ทรยศต่อเธอต้องชดใช้ในสิ่งที่ก่อไว้

เพื่อป้องกันไม่ให้ชาวเงือกถูกสังหารหมู่ ข้าจึงตัดสินใจขึ้นฝั่งและเกลี้ยกล่อมไซรัส เพื่อนสมัยเด็กของข้า ผู้ซึ่งได้กลายเป็นราชาอัลฟ่า เขายังคงรักข้าอย่างสุดซึ้ง และเราใช้เวลาสามวันสามคืนอันเร่าร้อนด้วยกันบนเตียง เมื่อตื่นขึ้นมาจากภวังค์แห่งความสุข ข้ายังไม่ทันดื่มด่ำกับความสุขนั้น กรดก็ถูกราดลงบนศีรษะข้า ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของข้า ไซรัสกลับยิ้มเยาะ “ที่แท้เงือกอมตะก็รู้สึกเจ็บเป็นเหมือนกันสินะ” “นี่เป็นแค่บทเริ่มต้นเท่านั้น ถ้าเจ้ายังไม่ยอมบอกว่าพ่อแม่ของข้าอยู่ที่ไหน” ใช่แล้ว เขาเชื่อมาตลอดว่าการหายตัวไปของพ่อแม่เขาเป็นฝีมือของเผ่าเงือก นับจากนั้นเป็นต้นมา ข้าถูกบังคับให้เฝ้ามองเขาพลอดรักกับเอมิลี่หญิงคนโปรดของเขา ถูกบังคับให้ควักไข่มุกเงือกของตนเองออกมาเพื่อรักษาร่างกายของนาง และยังถูกบังคับให้เต้นรำด้วยเท้าเปล่าเพื่อสร้างความบันเทิงให้เอมิลี่จนกว่านางจะหลับ ไซรัสเกลียดข้าจับใจ แต่ทุกครั้งที่ข้าใกล้ตาย เขากลับคอยประคองข้าไว้ในอ้อมแขนอย่างอ่อนโยน ป้อนยาให้ด้วยความทะนุถนอม บางครั้งเขาก็โหดร้าย “เจ้าคิดว่าข้าจะใจอ่อนเพียงเพราะข้ารักเจ้างั้นเหรอ เร็วเข้า ทรมานนางต่อไป” บางครั้งเขาก็อ่อนโยน “ทำตัวดี ๆ หน่อยไม่ได้เหรอ บอกข้ามาสิว่าพ่อแม่ข้าอยู่ที่ไหน” ข้าอดทนต่อความรักอันบิดเบี้ยวของเขาอย่างเงียบงัน ไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว แต่ในไม่ช้า วันเวลาเหล่านี้ก็จะสิ้นสุดลง และข้าก็ไม่จำเป็นต้องเก็บงำความลับนั้นอีกต่อไป เพราะเงือกที่ไม่กลับคืนสู่ท้องทะเลภายในสามปีหลังขึ้นฝั่ง จะสลายกลายเป็นฟองทะเล และตอนนี้ เวลาของข้าก็เหลืออีกเพียงสามวันเท่านั้น...

นาตาลี ราชินีแห่งไลแคนที่แสนสูงส่งดื่มน้ำยาแม่มดเข้าไปเพื่อที่จะได้คู่กันกับเจคอบผู้ที่ช่วยเหลือเธอเอาไว้ โดยแลกกันกับพลังและการได้รับกลิ่นของเธอ แต่เธอกลับถูกหักหลังและเหยียดหยามว่าเป็นคนเร่ร่อน ตอนนี้ในเมื่อพลังของเธอคืนกลับมาแล้ว เธอจะร่วมมือกับเอวาลอน ราชาอัลฟ่าผู้กล้าหาญเพื่อกำจัดศัตรูคู่แค้นของเธอ

อิซาเบลลา บุตรสาวเพียงคนเดียวของราชาอัลฟาได้สูญเสียทุกอย่างจากเหตุการณ์สังหารหมู่ และกลายเป็นทาสของฝูงหมาป่าอื่น หลายปีต่อมา อัศวินในวัยเด็กของเธอปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งและชี้นำให้เธอเรียกพลังหมาป่าสีขาวกลับคืนมา พวกเขาร่วมมือกันต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ เพื่อโค่นล้มเหล่าคนลวง คนทรยศ และฆาตกรที่ทำลายชีวิตพวกเขา

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

ในวันเกิดอายุครบสิบแปดปี อัลฟ่าเรียกฉันออกไปต่อหน้าทั้งฝูง แล้วบอกให้เลือกเลือกลูกชายของเขาคนหนึ่งมาเป็นคู่พันธะของฉัน คนที่ฉันเลือกจะได้ขึ้นเป็นอัลฟ่าคนต่อไป ฉันไม่ลังเลเลยสักนิด ฉันเลือกเคซีย์ ลูกชายคนโตของเขา ทั้งห้องเงียบกริบ ทุกคนรู้ว่าฉันเคยโง่เง่าขนาดไหนกับเคน น้องชายของเขา ฉันเคยสารภาพรักกับเขาแทบทุกงานเต้นรำของเผ่า เคยเอาตัวไปรับมีดเงินแทนเขาด้วยซ้ำ ส่วนเคซีย์ เขาคือหมาป่าที่เย็นชาที่สุด โหดที่สุดในฝูง อันธพาลตัวจริง ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา แต่พวกเขาไม่รู้ความจริง ในชีวิตก่อน ฉันเคยเป็นคู่พันธะของเคน แต่ในวันพิธีผูกพันธะ เขากลับไปนอนกับลีน่า ลูกพี่ลูกน้องของฉัน แม่ฉันแทบเสียสติ เธอส่งลีน่าไปยังฝูงดัสก์วูล์ฟ เพื่อให้ไปผูกพันธะกับเบต้าของที่นั่น ส่วนเคน เขาโทษทุกอย่างว่าเป็นความผิดของฉัน เขาควงหมาป่าสาวไม่ซ้ำหน้า ทุกคนล้วนมีดวงตาสีฟ้าน้ำแข็งเหมือนลีน่า พอเขารู้ว่าฉันท้องลูกของเขา เขาก็ยิ่งจงใจพาผู้หญิงพวกนั้นมาให้ฉันเห็นต่อหน้าต่อตา มันคือการทรมานชัดๆ วันที่ฉันเจ็บท้องคลอด เขาขังฉันไว้ในคุกใต้ดิน กันไม่ให้ใครเข้ามาช่วย ลูกของฉันถูกทับตายและฉันก็ตายไปพร้อมความเกลียดชังที่มีต่อเขา บางทีเทพธิดาจันทราอาจสงสารฉัน เธอเลยมอบโอกาสครั้งที่สองให้ ฉันย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ ฉันยกเคนให้ลีน่าไปเลย แค่ไม่คิดว่าวันหนึ่งเขาจะเสียใจขนาดนั้น

โอเมก้า ลีอาห์ไม่เคยคิดจะช่วยชีวิตราชาหมาป่า และยิ่งไม่เคยคิดว่าจะต้องผูกพันกับเขาไปชั่วชีวิต แต่การช่วยชีวิตเพียงครั้งเดียวกลับเปลี่ยนทุกอย่าง ราชาหมาป่าหลงใหลและคลั่งรักเธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อรั้งเธอไว้เคียงข้าง เธอต้องการอิสรภาพ ส่วนเขาต้องการให้เธออยู่กับเขาตลอดไป เมื่อโชคชะตาที่เธอไม่เคยเลือกกำหนดทุกสิ่งไว้ ความรักครั้งนี้จะเอาชนะโชคชะตาได้หรือไม่?