

ในวันพิธีผูกพันธะคู่แห่งโชคชะตาของฉัน จู่ ๆ พ่อแม่ก็พาคู่พันธะของฉันกลับบ้าน และบอกว่าพิธีพัน ธะนั้น เขาจะทำกับคนอื่น “น้องสาวของแกถูกพิษวูล์ฟส์เบน ไม่มีทางรักษาได้ และความปรารถนาก่อนตายของเขาคือการได้เป็นคู่พันธะของเดวิด” “แกเป็นพี่สาวนะ จะใจดีช่วยน้องหน่อยไม่ได้หรือไง” แม้แต่คู่พันธะของฉันก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อมฉัน “ไม่ต้องห่วง มันก็แค่พิธีการเท่านั้น หลังจากเขาตายไปเราก็ยังเป็นของกันและกันอยู่ดี” ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังปฏิเสธ แต่พ่อแม่ของฉันกลับบังคับให้ฉันดื่มยาเพื่อปิดกั้นการเชื่อมต่อจิตใจ “พวกเราจะปล่อยแก หลังพิธีผ่านไปด้วยดี” แต่ไม่นานหลังจากที่พวกเขาจากไป ฉันถูกหมาป่านอกฝูงดุร้ายโจมตี หลังจากความทรมานอันยาวนานเกินทน ฉันก็ถูกฆ่าตาย กระทั่งร่างของฉันเริ่มเน่าเปื่อย พวกเขาถึงนึกขึ้นได้ว่าฉันยังถูกมัดทิ้งไว้ในโกดังนั้น

หวังชิงเป็นกำพร้ามาตั้งแต่เด็ก เขาจึงโหยหาความอบอุ่นจากครอบครัวเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุนี้ เขาจึงยอมโอนอ่อนผ่อนตามและเกรงใจครอบครัวของภรรยา แต่กลับถูกดูถูกเหยียดหยาม ท้ายที่สุดเมื่อขีดความอดทนสิ้นสุดลง เขาจึงระเบิดอารมณ์ออกมาและเลือกที่จะแยกทางกับจ้าวหยุนหยุนผู้เป็นภรรยา ทว่าเมื่อจ้าวหยุนหยุนกลับไปที่บ้านเดิมของตัวเอง เธอกลับพบแต่ความเย็นชาจากคนในครอบครัว นั่นทำให้เธอได้สติและตระหนักรู้ว่า ตัวเธอกับสามีและลูกสาวต่างหากที่เป็นครอบครัวเดียวกัน เธอจึงตัดสินใจหันหลังกลับมาหาครอบครัว และร่วมกันเริ่มต้นก้าวสู่เส้นทางชีวิตใหม่พร้อมหน้าพร้อมตา
![[พากย์เสียง] วันที่ฉันก้าวออกจากบ้าน](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ในวันคริสต์มาส พ่อกับแม่ตัดสินใจใส่ชื่อโคลอี น้องสาวของฉัน ลงในกองทรัสต์ของครอบครัว ขณะที่ทนายกำลังเตรียมเอกสาร เขาเหลือบมองมาที่ฉัน "แล้วผู้หญิงคนนี้ล่ะครับ ควรใส่ชื่อเธอด้วยไหม" แม่โบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่จำเป็นหรอก เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะ" นับตั้งแต่โคลอีถูกพากลับมาบ้าน ฉันซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ ตามสายเลือดก็กลายเป็นคนนอก ทั้งหมดเป็นเพราะโคลอียืนกรานว่าเธอคือลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว หากใครแค่เอ่ยขึ้นมาว่าฉันมีสายเลือดเดียวกัน อาการโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจของเธอก็จะกำเริบ ทั้งกรีดร้อง ร้องไห้ และสติแตก ในที่สุดทุกคนก็ยอมรับไปตามนั้นว่า "ตระกูลฮาร์เปอร์มีลูกสาวแท้ๆ แค่คนเดียว อีกคนเป็นแค่เด็กในอุปการะ" ช่วงแรก ฉันพยายามท้วงติงว่าฉันก็เป็นลูกแท้ๆ เหมือนกัน แต่พ่อกับแม่จะหน้าซีดเผือดแล้วตวาดใส่ฉัน "โคลอีมีความไม่มั่นคงทางใจอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้ ต้องกดดันน้องอีกเหรอ" แล้ววันที่ฉันได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียนจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดก็มาถึง เจ้าหน้าที่ตรวจสอบประวัติปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้าน "คุณเคนต์ครับ เคทมีความสัมพันธ์อย่างไรกับคุณ" แม่ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ "อ๋อ เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะที่เรารับมาดูแลค่ะ" ฉันถึงกับนิ่งอึ้ง หลังจากเจ้าหน้าที่กลับไป ฉันก็ลงมือจัดการเรื่องของตัวเอง ฉันยื่นเรื่องขอสถานะพึ่งพาตนเองและจองตั๋วเที่ยวเดียวไปแคลิฟอร์เนีย ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมรับว่าฉันเป็นลูก ถ้าอย่างนั้น อีกเจ็ดวัน ฉันก็จะเลิกเป็นส่วนเกินในบ้านหลังนี้เสียที
![[พากย์เสียง] วันที่ฉันก้าวออกจากบ้าน](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
ในวันคริสต์มาส พ่อกับแม่ตัดสินใจใส่ชื่อโคลอี น้องสาวของฉัน ลงในกองทรัสต์ของครอบครัว ขณะที่ทนายกำลังเตรียมเอกสาร เขาเหลือบมองมาที่ฉัน "แล้วผู้หญิงคนนี้ล่ะครับ ควรใส่ชื่อเธอด้วยไหม" แม่โบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่จำเป็นหรอก เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะ" นับตั้งแต่โคลอีถูกพากลับมาบ้าน ฉันซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ ตามสายเลือดก็กลายเป็นคนนอก ทั้งหมดเป็นเพราะโคลอียืนกรานว่าเธอคือลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว หากใครแค่เอ่ยขึ้นมาว่าฉันมีสายเลือดเดียวกัน อาการโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจของเธอก็จะกำเริบ ทั้งกรีดร้อง ร้องไห้ และสติแตก ในที่สุดทุกคนก็ยอมรับไปตามนั้นว่า "ตระกูลฮาร์เปอร์มีลูกสาวแท้ๆ แค่คนเดียว อีกคนเป็นแค่เด็กในอุปการะ" ช่วงแรก ฉันพยายามท้วงติงว่าฉันก็เป็นลูกแท้ๆ เหมือนกัน แต่พ่อกับแม่จะหน้าซีดเผือดแล้วตวาดใส่ฉัน "โคลอีมีความไม่มั่นคงทางใจอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้ ต้องกดดันน้องอีกเหรอ" แล้ววันที่ฉันได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียนจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดก็มาถึง เจ้าหน้าที่ตรวจสอบประวัติปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้าน "คุณเคนต์ครับ เคทมีความสัมพันธ์อย่างไรกับคุณ" แม่ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ "อ๋อ เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะที่เรารับมาดูแลค่ะ" ฉันถึงกับนิ่งอึ้ง หลังจากเจ้าหน้าที่กลับไป ฉันก็ลงมือจัดการเรื่องของตัวเอง ฉันยื่นเรื่องขอสถานะพึ่งพาตนเองและจองตั๋วเที่ยวเดียวไปแคลิฟอร์เนีย ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมรับว่าฉันเป็นลูก ถ้าอย่างนั้น อีกเจ็ดวัน ฉันก็จะเลิกเป็นส่วนเกินในบ้านหลังนี้เสียที

ในวันคริสต์มาส พ่อกับแม่ตัดสินใจใส่ชื่อโคลอี น้องสาวของฉัน ลงในกองทรัสต์ของครอบครัว ขณะที่ทนายกำลังเตรียมเอกสาร เขาเหลือบมองมาที่ฉัน "แล้วผู้หญิงคนนี้ล่ะครับ ควรใส่ชื่อเธอด้วยไหม" แม่โบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่จำเป็นหรอก เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะ" นับตั้งแต่โคลอีถูกพากลับมาบ้าน ฉันซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ ตามสายเลือดก็กลายเป็นคนนอก ทั้งหมดเป็นเพราะโคลอียืนกรานว่าเธอคือลูกสาวเพียงคนเดียวของครอบครัว หากใครแค่เอ่ยขึ้นมาว่าฉันมีสายเลือดเดียวกัน อาการโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจของเธอก็จะกำเริบ ทั้งกรีดร้อง ร้องไห้ และสติแตก ในที่สุดทุกคนก็ยอมรับไปตามนั้นว่า "ตระกูลฮาร์เปอร์มีลูกสาวแท้ๆ แค่คนเดียว อีกคนเป็นแค่เด็กในอุปการะ" ช่วงแรก ฉันพยายามท้วงติงว่าฉันก็เป็นลูกแท้ๆ เหมือนกัน แต่พ่อกับแม่จะหน้าซีดเผือดแล้วตวาดใส่ฉัน "โคลอีมีความไม่มั่นคงทางใจอยู่แล้ว เรื่องแค่นี้ ต้องกดดันน้องอีกเหรอ" แล้ววันที่ฉันได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียนจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดก็มาถึง เจ้าหน้าที่ตรวจสอบประวัติปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้าน "คุณเคนต์ครับ เคทมีความสัมพันธ์อย่างไรกับคุณ" แม่ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ "อ๋อ เธอเป็นแค่เด็กในอุปการะที่เรารับมาดูแลค่ะ" ฉันถึงกับนิ่งอึ้ง หลังจากเจ้าหน้าที่กลับไป ฉันก็ลงมือจัดการเรื่องของตัวเอง ฉันยื่นเรื่องขอสถานะพึ่งพาตนเองและจองตั๋วเที่ยวเดียวไปแคลิฟอร์เนีย ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมรับว่าฉันเป็นลูก ถ้าอย่างนั้น อีกเจ็ดวัน ฉันก็จะเลิกเป็นส่วนเกินในบ้านหลังนี้เสียที

หวงหลี นักสะกดจิตสาววัย 21 ปี เข้าสมัครทำงานกับตระกูลจงเพื่อหาเงินรักษาน้องสาว และได้รับเลือกเข้าทำงานในที่สุด แต่ไม่นานเธอก็พบว่า ค่าตอบแทนก้อนโตนี้ต้องแลกกับอะไรมากกว่าการสะกดให้ใครสักคนหลับ คุณชายสี่แห่งตระกูลจงผู้ทนทุกข์จากอาการนอนไม่หลับมานานถึง 19 ปี ทั้งเย็นชาและหวาดระแวง อีกทั้งยังปฏิเสธการรักษาจากเธอ คุณหนูหกผู้ถูกคู่หมั้นนอกใจ หลงทางอยู่ท่ามกลางวังวนแห่งความรักและความแค้น จนคอยหาเรื่องเธอไม่หยุด คุณชายเจ็ดผู้ถูกแม่ที่ชอบควบคุมกดดันจนแทบพัง มองการทำร้ายตัวเองเป็นเรื่องปกติ ทั้งตะคอกใส่และทำร้ายเธอ ซ้ำยังมีทายาทผู้ทรงอิทธิพลแห่งเซี่ยงไฮ้ที่ต้องการควบคุมทุกอย่าง คอยรุกไล่กดดันเธอทุกฝีก้าว หวงหลีใช้เสียงของเธอเป็นยา ใช้ความจริงใจเป็นคมดาบ ค่อย ๆ เยียวยาทุกหัวใจที่ไม่อาจข่มตาหลับในยามค่ำคืน

ชีวิตรัศมี ปราชัย นักออกแบบเครื่องประดับมากพรสวรรค์ต้องดิ่งลงเหวหลังจากที่แฟนหนุ่มนอกใจแถมน้องสาวต่างแม่ก็ยังกล่าวหาเธอเรื่องลอกเลียนผลงาน ขณะที่ไปเมาอยู่ที่บาร์เธอก็บังเอิญเจอกับอาของอดีตแฟนหนุ่ม อย่างอนันต์ วงศิระ ผู้เป็นทายาทมหาเศรษฐี ทั้งสองจับพลัดจับผลูมาแต่งงานกัน ตอนแรกรัศมีเองก็ไม่ได้มีใจให้อนันต์ แต่หลังเวลาผ่านไปเธอก็ค่อย ๆ ตกหลุมรักความเอาใจใส่ของเขา ที่จริงแล้วอนันต์นั้น “ไตร่ตรองไว้ก่อน” แล้ว รัศมีแค่จำไม่ได้ว่าพวกเขาได้พบกันเมื่อหลายปีก่อนและอนันต์ก็ตกหลุมรักเธอแรกเห็นมาตั้งแต่ตอนนั้น…

หลังจากซังเหย่าได้เกิดใหม่ เธอตามแม่เข้าตระกูลฟู่เพื่อหนีจากตระกูลซ่งที่ใช้เธอเป็นเครื่องมือ ด้วยการช่วยเหลือของฟู่ซือหานและฟู่ซือเหย่ เธอเอาชนะการกลั่นแกล้ง แก้แค้นสำเร็จ และได้พบรักที่พลิกชีวิตอย่างงดงาม

ซูเฟิ่งหลิงซึ่งเป็นแม่ค้าขายปลา ที่แท้จริงคือยักษ์ใหญ่ในวงการธุรกิจ เธอซ่อนตัวตนไว้เพื่อฝึกฝนลูกสาว ลูกสาวของเธอชื่อซูเสวี่ย ทำงานอย่างขยันขันแข็งที่โรงงาน แต่กลับถูกฮั่วหลินหลิน คุณหนูผู้หยิ่งยะโสของตระกูลฮั่วรังแกอย่างโหดเหี้ยม จนถึงขั้นทำให้เพื่อนของซูเสวี่ยบาดเจ็บสาหัสและถูกแฟนหักหลัง เมื่อซูเสวี่ยถูกบีบจนสิ้นหวังและอยากฆ่าตัวตาย ซูเฟิ่งหลิงก็มาถึงอย่างทันท่วงที เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุอันเกรี้ยวกราดของฮั่วหลินหลิน ซูเฟิ่งหลิงโทรออกไปหนึ่งสาย ตัวตนที่แท้จริงที่ซ่อนไว้ของเธอกำลังจะถูกเปิดเผย ทำให้ฮั่วหยวนซาน พ่อของฮั่วหลินหลินที่รีบมาถึงที่เกิดเหตุ รู้สึกหวาดกลัวสุดขีด
![[พากย์เสียง] บ้านใหม่ของคุณหนู](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
หลังจากซังเหย่าได้เกิดใหม่ เธอตามแม่เข้าตระกูลฟู่เพื่อหนีจากตระกูลซ่งที่ใช้เธอเป็นเครื่องมือ ด้วยการช่วยเหลือของฟู่ซือหานและฟู่ซือเหย่ เธอเอาชนะการกลั่นแกล้ง แก้แค้นสำเร็จ และได้พบรักที่พลิกชีวิตอย่างงดงาม