
![[Dubbing] Krwawe wesele, piekielne małżeństwo](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
W dniu ślubu mafijny boss Cezary Borkowski bezlitośnie morduje narzeczonego i rodzinę Heleny Czarneckiej, zmuszając ją do piekielnego małżeństwa. Przez siedem lat Helena znosi jego okrutną obsesję, aż w końcu finguje własną śmierć i ucieka w ciąży. Kiedy Cezary odnajduje ją po latach, na jaw wychodzi mroczna prawda, która wywraca jej cały świat do góry nogami. Czy Helena zdoła przetrwać grę bezwzględnego kata, czy znowu wpadnie w jego sieć?

W dniu ślubu mafijny boss Cezary Borkowski bezlitośnie morduje narzeczonego i rodzinę Heleny Czarneckiej, zmuszając ją do piekielnego małżeństwa. Przez siedem lat Helena znosi jego okrutną obsesję, aż w końcu finguje własną śmierć i ucieka w ciąży. Kiedy Cezary odnajduje ją po latach, na jaw wychodzi mroczna prawda, która wywraca jej cały świat do góry nogami. Czy Helena zdoła przetrwać grę bezwzględnego kata, czy znowu wpadnie w jego sieć?

Konrad pracuje na linii montażowej niebiańskiej fabryki eliksirów. Po skończonej zmianie zostaje śmiertelnie potrącony przez „Niebiańskiego Żółwia 300" i budzi się w ciele Leszka Nowaka, mężczyzny który właśnie uległ wypadkowi samochodowemu. Z odzyskanych wspomnień Konrad dowiaduje się, że Leszek to najstarszy syn rodziny Nowaków, zaniedbany przez macochę i zmuszony do zamieszkania w domu ubogiej rodziny Szymańskich jako mąż na utrzymaniu teściów. Zamiast okazywać wdzięczność, traktował całą rodzinę żony z pogardą i złośliwością. Mimo to żona i teściowa znosiły wszystko z niezwykłą cierpliwością i troską. Konrad, który przez tysiąc lat samotnie podążał ścieżką nieśmiertelności, po raz pierwszy w życiu czuje prawdziwe ciepło rodzinne. Wzruszony do głębi i nie wiedząc, jak się odwdzięczyć, postanawia zabrać całą rodzinę na drogę ku nieśmiertelności!

Paweł Lewandowski, ukrywający się pod pseudonimem „Pan P” geniusz medyczny, żyje jako skromny robotnik. Gdy jego żona Lena Górska staje do walki o skradziony majątek, Paweł ujawnia swoją potęgę. Lena odkrywa, że jej mąż to nie ofiara losu, lecz wpływowy gracz, który bezlitośnie rozprawi się z każdym, kto skrzywdził jego bliskich.

Elena, dziewczyna z małego miasta, od pięciu lat skrycie kocha Adama Granckiego, dziedzica jednej z najpotężniejszych rodzin Nowego Jorku. Namówiona przez swoją najlepszą przyjaciółkę Klarę (adopcyjną siostrę Adama), wychodzi za niego w szalonym, przyspieszonym ślubie. Potrzebuje trzech lat małżeństwa, by odkryć druzgocącą prawdę: mężczyzna, którego kocha, ma obsesję na punkcie własnej adopcyjnej siostry, a małżeństwo z nikim takim jak ona było jedynie przykrywką dla ich zakazanego romansu i, co gorsza, częścią planu, w którym miała być jedynie narzędziem do urodzenia dziecka, by potem podmienić je na potomka Klary i przedstawić jako prawowitego dziedzica rodziny. Złamanym sercem Elena cicho doprowadza do tego, by Adam sam podpisał papiery rozwodowe, po czym znika w Europie bez słowa. Rok później wraca do Nowego Jorku jako międzynarodowo uznana kuratorka biżuterii. Tymczasem niegdyś niedostępny dziedzic miliarder, wyrzucony z rodziny Granckich z powodu skandalu, teraz utrzymuje się z nielegalnych wyścigów samochodowych, ryzykując życie. Podchodzi do niej raz za razem, żałuje, błaga o drugą szansę, nawet rzuca się przed rozpędzony samochód, by uratować jej życie. Ale ona nigdy się nie ogląda. Kobieta, której nikt naprawdę nigdy nie widział, nauczyła się widzieć siebie i to jej wystarcza.

Co roku w Prima Aprilis mój chłopak wraz z przyjaciółką z dzieciństwa robił mi ten sam okrutny żart – udawał, że mi się oświadcza. W zeszłym roku wsunęłam pierścionek na palec, z sercem pełnym nadziei. Nagle mechanizm się zacisnął. Ból przeszył mi dłoń, krzyknęłam. Potem przeprosił i obiecał, że w tym roku oświadczyny będą prawdziwe. Uwierzyłam mu, starannie się ubrałam. Zamiast oświadczyn – dostałam tortem w twarz. Sięgnął po mnie, delikatnie ocierając krem z mojej twarzy, jakby to był tylko niewinny żart. Ale tym razem zrobiłam krok w tył. Po sześciu rozczarowaniach postanowiłam odejść. Dlaczego więc to on w końcu został pochłonięty przez żal?

Lila Różycka od dziecka była lekceważona przez ojca i macochę. Dorastając, wybrała Adriana Ciska na osobistego ochroniarza i zakochała się w nim bez opamiętania, lecz on pozostawał obojętny. Gdy Lila odkrywa, że Adrian przyszedł z powodu jej przyrodniej siostry i jest spadkobiercą rodziny Cisek, w złości wychodzi za pogrążonego w śpiączce Sebastiana Majewskiego. Kiedy Adrian uświadamia sobie własną pomyłkę, jest już za późno.
![[Dubbing] Upokorzył mnie, więc wróciłam do mafii](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
Każdego roku w prima aprilis Wilhelm Halicki i Klara Marczyk robili sobie żarty z naszej rocznicy. Fałszywe oświadczyny. Pierścionek na niby. Sala pełna śmiechu. A Wilhelm zawsze był pewien, że kocham go za bardzo, żeby odejść. W tym roku krem z tortu spływał mi po twarzy, mój pierścionek upadł na marmurową podłogę, a on wciąż się uśmiechał, przekonany, że rano znowu mu wybaczę. Zapomniał tylko o jednym. Nie byłam Wiktorią Grabską, samotną dziewczyną, która nie miała dokąd wrócić. Byłam Wiktorią Wysocką, córką najbardziej budzącej postrach mafijnej rodziny na Wschodnim Wybrzeżu. Odeszłam z tamtego świata, bo chciałam, żeby ktoś pokochał mnie, zanim pozna moje nazwisko. Przez sześć lat wierzyłam, że Wilhelm jest właśnie takim człowiekiem. Aż dowiedziałam się, że nawet jego pierwsze wyznanie miłości było tylko primaaprilisowym zakładem. Więc przestałam być pośmiewiskiem. Wróciłam do domu.
![[Dubbing] Córka Dona nie nosi poliestrowej sukienki](https://acfs3.goodshort.com/dist/src/assets/images/pc/common/f901131c-default-book-cover.png)
Moim ojcem był Eryk Matecki, ojciec chrzestny jednej z najpotężniejszych rodzin mafijnych w Nowym Jorku. Byłam jego księżniczką, najcenniejszym skarbem. Ukrywał mnie przed swoim światem, by mnie chronić, ale nie chciał, żebym została sama, więc zaaranżował moje małżeństwo. Panem młodym miał być Leon Stop – syn najbogatszego człowieka w Nowym Jorku. Przystojny, bogaty, wschodząca gwiazda świata biznesu. Na papierze był idealny. Na nasze wesele mój ojciec zamówił suknię od projektanta z Mediolanu. Dziś miałam umówioną przymiarkę. Kiedy weszłam do salonu, serce mi zamarło. Nikola Hala, miłość z dzieciństwa Leona, miała na sobie moją suknię ślubną. Kiedy mnie zobaczyła, na jej ustach pojawił się zadowolony uśmieszek. Potem wzięła ze stołu tanią, białą, poliestrową sukienkę i wcisnęła mi ją w ramiona. – Załóż to – powiedziała, unosząc brodę, jakby to był jej salon. – Możesz to założyć na ceremonię. – Spojrzałam na cienki materiał w moich rękach, a potem znów na nią. Powiedziałam cicho. – To ja jestem przyszłą panną młodą. A ty mi mówisz, żebym to założyła? – Zaśmiała się złośliwie. – Rób, co mówię, i nie utrudniaj sprawy. Leon już podjął decyzję. To ja stanę przed ołtarzem zamiast ciebie. A ty będziesz grzeczną druhną i zrobisz, co każę. – Przez kilka sekund nie mogłam wydobyć z siebie słowa. Potem wyjęłam telefon i zadzwoniłam do Leona. Odebrał po dwóch sygnałach. – Leonie, podobno to Nikola ma stanć przed ołtarzem. Chyba jesteś mi winien wyjaśnienia?

Moim ojcem był Eryk Matecki, ojciec chrzestny jednej z najpotężniejszych rodzin mafijnych w Nowym Jorku. Byłam jego księżniczką, najcenniejszym skarbem. Ukrywał mnie przed swoim światem, by mnie chronić, ale nie chciał, żebym została sama, więc zaaranżował moje małżeństwo. Panem młodym miał być Leon Stop – syn najbogatszego człowieka w Nowym Jorku. Przystojny, bogaty, wschodząca gwiazda świata biznesu. Na papierze był idealny. Na nasze wesele mój ojciec zamówił suknię od projektanta z Mediolanu. Dziś miałam umówioną przymiarkę. Kiedy weszłam do salonu, serce mi zamarło. Nikola Hala, miłość z dzieciństwa Leona, miała na sobie moją suknię ślubną. Kiedy mnie zobaczyła, na jej ustach pojawił się zadowolony uśmieszek. Potem wzięła ze stołu tanią, białą, poliestrową sukienkę i wcisnęła mi ją w ramiona. – Załóż to – powiedziała, unosząc brodę, jakby to był jej salon. – Możesz to założyć na ceremonię. – Spojrzałam na cienki materiał w moich rękach, a potem znów na nią. Powiedziałam cicho. – To ja jestem przyszłą panną młodą. A ty mi mówisz, żebym to założyła? – Zaśmiała się złośliwie. – Rób, co mówię, i nie utrudniaj sprawy. Leon już podjął decyzję. To ja stanę przed ołtarzem zamiast ciebie. A ty będziesz grzeczną druhną i zrobisz, co każę. – Przez kilka sekund nie mogłam wydobyć z siebie słowa. Potem wyjęłam telefon i zadzwoniłam do Leona. Odebrał po dwóch sygnałach. – Leonie, podobno to Nikola ma stanć przed ołtarzem. Chyba jesteś mi winien wyjaśnienia?