ความรักทรมาน

ฉินซินเยว่ถูกใส่ร้ายว่าฆาตกรรมเว่ยถิงถิงน้องสาวของเว่ยจือฮ่าวผู้เป็นสามีในวันแต่งงานจนต้องติดคุก และให้กำเนิดลูกสาวชื่อหยวนหยวนออกมา ภายหลังหยวนหยวนกับเว่ยจือฮ่าวได้พบกัน แต่กลับถูกเฉินเม่ยจือที่แอบหลงรักเว่ยจือฮ่าวอยู่ใส่ร้ายและดูถูก ด้วยความบังเอิญ หยวนหยวนได้พบกับฉินซินเยว่ที่เปลี่ยนชื่อแซ่เป็นจางหงเยว่ สองแม่ลูกพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะค้นหาความจริงเพื่อลบล้างความผิดให้กับตัวเอง และได้พบว่าเฉินเหม่ยจือก็คือฆาตรตัวจริงในตอนนั้น แต่ตอนนี้เอง เฉินเหม่ยจือกลับลักพาตัวหยวนหยวนไป เพื่อขะช่วยหยวนหยวน ฉินซินเยว่จำต้องรับปากเงื่อนไขที่เกินขอบเขตของเฉินเหม่ยจือ แต่เฉินเหม่ยจือกลับมีเจตนาฆ่า โชคดีที่เว่ยจือฮ่าวตามมาทัน และช่วยสองแม่ลูกเอาไว้ได้

ฉินซีถงรักจี้หลีชวนมานานหลายปี แต่ในใจของเขากลับมีแค่ผู้หญิงอีกคนที่เขารัก เธอจึงยอมจากไปแบบตัวเปล่า และยกตำแหน่งของตัวเองให้กับผู้หญิงคนนั้น จี้หลีชวนคิดมาตลอดว่าหากไม่มีฉินซีถงสักคน ชีวิตของเขาจะต้องมีความสุขแน่ จนกระทั่งวันที่เขาได้รับใบรับรองแพทย์ของฉินซีถง… “จี้หลีชวน ช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตฉัน ฉันไม่อยากรักคุณอีกแล้ว”

ชายแดนเป่ยเหลียงเข้าขั้นวิกฤต ฉินหยูนซูจึงทูลขออาสาไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีด้วยตนเอง หยูนซูเติบโตมาพร้อมกับรัชทายาทเป็นเพื่อนเล่นวัยเด็กที่ผูกพันกันมานานนับสิบปี ตราบใดที่รัชทายาทอยู่ในเฟิงตู ทั้งสองตัวติดกันแทบไม่ห่างกาย ทว่าบัดนี้ ฉินหยูนซูกลับยอมทิ้งอวี่เหวินฮู่ ผู้เป็นรัชทายาท เพื่อเดินทางไปแต่งงานที่เป่ยเหลียงเพียงลำพัง ฮ่องเต้ทรงไม่เข้าใจ แต่ฉินหยูนซูนั้นแน่วแน่เด็ดเดี่ยว ในยามที่รัชทายาทไม่สนคำครหาของผู้คน และดึงดันจะแต่งตั้งหลินชิงเหยา น้องสาวขององครักษ์ขึ้นเป็นพระชายา นางก็หมดใจและสิ้นหวังในตัวรัชทายาท ไม่คิดเรียกร้องสิ่งใดจากเขาอีกต่อไป ฮ่องเต้จึงมีราชโองการ แต่งตั้งฉินหยูนซูเป็นองค์หญิงพิทักษ์แคว้นและให้ออกเรือนในอีกเจ็ดวันข้างหน้า อีกด้านหนึ่ง องค์รัชทายาทผู้ซึ่งเชื่อมั่นเสมอมาว่านางในดวงใจวัยเด็กจะไม่มีวันทิ้งตนไปไหน กลับยังไม่ระแคะระคายเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

หนิงรั่วเวยแต่งงานกับฟู่เยี่ยนซิวมาสามปี หนิงรั่วเวยเป็นภรรยาที่ดีมาสามปี ทำให้เขาเป็นทนายมีหน้ามีตาอยู่ข้างนอกได้อย่างไม่มีภาระ ทว่า เมื่อเจียงโยวหนิงรักแรกของฟู่เยี่ยนซิวกลับมา เนื่องจากง่วนอยู่กับคดีหย่าของเจียงโยวหนิง จึงไม่ค่อยได้ดูแลความรู้สึกของหนิงรั่วเวยเท่าไหร่ ทำให้ทั้งสองคนเกิดความเข้าใจผิดกันมากมาย วันนี้ ฟู่เยี่ยนซิวพาหนิงรั่วเวยออกไปกินข้าว เพื่อนถามสถานการณ์เรื่องงานของหนิงรั่วเวย ถึงได้รู้ว่าเธอเป็นแม่บ้านอู่ที่บ้าน เลี่ยงไม่ได้ที่จะมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ ทว่าในใจของหนิงรั่วเวยเองก็ไม่สบอารมณ์นัก อันที่จริงเธอเองก็เคยเป็นทนายที่เก่งกาจ เพื่อฟู่เยี่ยนซิวเธอจึงตัดสินใจอยู่ที่บ้าน ตอนนี้กลับได้แต่มองฟู่เยี่ยนซิวตาปริบ ๆ เธอเริ่มหวั่นไหวแล้ว หนิงรั่วเวยทิ้งจดหมายไว้ฉบับหนึ่ง แล้วมายังที่ทำงานเก่าของตน เมื่อหนิงรั่วเวยกลายเป็นเทพในวงการอีกครั้ง ฟู่เยี่ยนซิวถึงรู้ว่า ที่แท้หนิงรั่วเวยก็คือคู่แข่งที่ควรค่าแก่การเคารพที่สุดในสายอาชีพของตนคนนั้น เขาถามหนิงรั่วเวยว่าทำไมถึงปิดบังเขามาตลอด หนิงรั่วเวยกลับตอบว่า ตอนแรกเพราะรักเขาก็เลยทิ้งทุกอย่างของตัวเองไป เธอเข้าใจแล้ว ชีวิตของเธอ ไม่ควรมีแค่เขา ชีวิตคนเราควรรักตัวเองก่อน ถึงจะรับความรักของคนอื่นได้

"เพียงเพราะฉันลืมไปรับชู้รักของคู่พันธะ ปล่อยให้เธออยู่ลำพังในป่านานสามชั่วโมง เขากลับเดือดดาลจนโยนฉันลงบ่อร้างกลางชนบททุรกันดาร “เธอต้องลองเจอความทรมานแบบที่เบลินดาได้รับบ้าง” บ่อนั้นลึกและแคบ จนฉันต้องขดตัวในร่างหมาป่า หายใจแทบไม่ออก ฉันร้องขอความเมตตาและอ้อนวอนให้ยกโทษ แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงน้ำเสียงเย็นชาของเขา “อยู่ที่นี่สำนึกผิดซะ เมื่อไหร่ที่เรียนรู้ศักดิ์ศรีของลูน่าได้ เธอถึงจะเข้าใจ” เขาสั่งให้คนเอาหินก้อนใหญ่มาปิดปากบ่อ ฉันกรีดร้องและพยายามตะกายขึ้นไปครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ร่วงลงมาซ้ำ ๆ ผนังบ่อเต็มไปด้วยรอยเล็บของฉัน จนสุดท้ายแม้แต่เสียงก็ไม่อาจเปล่งออกมาได้ ครึ่งเดือนต่อมา เขาใจอ่อนเมื่อเห็นของขวัญวันเกิดที่ฉันเตรียมไว้ให้ และตัดสินใจปล่อยฉันออกมา แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันที่ก้นบ่อ ถูกหนอนและงูกัดแทะจนไม่เหลือสภาพเดิมอีกแล้ว"

นาตาลีมีพร้อมทุกอย่าง ได้หมั้นกับนักฟุตบอลคนดังอย่างคาร์ลและได้อุ้มท้องลูกของเขาจนกระทั่งโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น น้องชายของนาตาลีทำให้น้องสาวคาร์ลเสียชีวิต และบาดแผลของคาร์ลก็ทำให้เส้นทางอาชีพนักฟุตบอลของเขาจบลง แล้วเธอก็ยังหายไปจากชีวิตเขาถึง 7 ปี ตอนนี้คาร์ลได้เจอเธออีกครั้งพร้อมสามีและลูก แต่คาร์ลจะไม่มีวันปล่อยเธอไป

ในคืนครบรอบแต่งงานปีที่เจ็ด ฉันกำลังคร่อมอยู่บนตักของลูเชียน สามีมาเฟียของฉัน พร้อมจูบเขาอย่างลึกซึ้ง นิ้วของฉันล้วงเข้าไปในกระเป๋าชุดเดรสไหมราคาแพง เพื่อคลำหาที่ตรวจครรภ์ที่แอบซ่อนไว้ ฉันตั้งใจจะเก็บข่าวการตั้งครรภ์ที่ไม่คาดคิดนี้ไว้บอกเขาในตอนท้ายของค่ำคืน มาร์โก มือขวาของลูเชียน เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เป็นภาษาอิตาเลียนว่า “ดอนครับ นกน้อยตัวใหม่ของคุณ โซเฟีย… รสชาติเป็นยังไงบ้าง?” เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของลูเชียนสั่นสะเทือนผ่านแผ่นอกของฉัน จนความหนาวเย็นค่อย ๆ แทรกเข้าสู่หัวใจ เขาตอบกลับเป็นภาษาอิตาเลียนเช่นกันว่า “เหมือนลูกพีชที่ยังไม่สุก สดใหม่และนุ่มนวล” มือของเขายังคงลูบเอวฉันอย่างอ่อนโยน แต่สายตากลับล่องลอยห่างไกล “เก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับก็พอ ถ้าเมียดอนของฉันรู้เข้า ฉันตายแน่” ลูกน้องของเขาหัวเราะอย่างรู้กัน พร้อมยกแก้วขึ้นสาบานว่าจะปิดปากเงียบ ไออุ่นในเส้นเลือดของฉันค่อย ๆ กลายเป็นน้ำแข็งทีละนิด สิ่งเดียวที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ คุณย่าของฉันเป็นชาวซิซิลี ดังนั้นฉันจึงฟังออกทุกคำ ฉันฝืนรักษาความสงบนิ่งเอาไว้ ยังคงสวมรอยยิ้มสมบูรณ์แบบของ “ดอนน่า” แต่มือที่ถือแก้วแชมเปญกลับสั่นไม่หยุด แทนที่จะอาละวาด ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดคำเชิญที่ได้รับเมื่อไม่กี่วันก่อนเกี่ยวกับโครงการวิจัยทางการแพทย์นานาชาติแบบลับ และกด “ยอมรับ” อีกสามวันต่อจากนี้ ฉันจะหายไปจากโลกของลูเชียน… ตลอดกาล

เธอคือทายาทคิงส์ลีย์ผู้ทิ้งบัลลังก์เพื่อความรัก คาริน่าตกหลุมรักวิลเลี่ยม เจ้านายของเธอ และหลังจากคืนอันไร้สติคืนหนึ่ง เธอก็อุ้มท้องลูกของเขา เขาแต่งงานกับเธอ แต่แค่อย่างลับ ๆ เท่านั้น ในขณะที่หัวใจของเขายังคงเป็นของฟิโอน่า ผู้หญิงที่เขาไม่มีวันลืม หลายปีต่อมา ฟิโอน่ากลับมาพร้อมกับลูกชาย และวิลเลียมได้ตัดสินใจอย่างโหดร้ายที่สุด นั่นคือการโอบรับลูกอีกคนในขณะที่ทิ้งลูกของตัวเอง คาริน่าที่บอบช้ำยังคงยึดมั่นในคำวิงวอนของเกเลน ลูกชายของเธอที่ว่า “ให้โอกาสเขาอีกสามครั้งนะครับ” แต่ทุกครั้งที่วิลเลี่ยมเสียโอกาสไป คาริน่าก็ใกล้จะถึงเวลาเดินจากไปตลอดกาล

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

อีเว็ตต์ต้องแบกรับหนี้สินรุมเร้าของพ่อ เธอเลยเลิกกับอาร์เชอร์โดยแกล้งทำเป็นนอนกับผู้ชายคนอื่น แต่ในระหว่างที่ไล่ตามเธอ อาร์เชอร์ถูกรถชนจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด หลายปีต่อมา อีเว็ตต์เลี้ยงดูลูกชายของอาร์เชอร์อย่างลับ ๆ ในขณะที่อาร์เชอร์พิชิตโลกธุรกิจ เมื่อเส้นทางของพวกเขาบรรจบกันอีกครั้ง ความเกลียดชังและความรักที่เก็บกดไว้ระหว่างพวกเขาก็โหมกระหน่ำใส่พวกเขาทั้งคู่ราวกับเปลวไฟ...

ฉันกำลังค่อยๆ ตายจากพิษซิลเวอร์ซันวูล์ฟเบน และยารักษาเพียงอย่างเดียวก็คือน้ำยาอัศจรรย์ แต่ลีโอ แอชฟอร์ด คู่แห่งโชคชะตาของฉัน กลับซื้อมันไปให้เจน สมิธ น้องสาวบุญธรรมของฉัน เขาทำแบบนั้น เพราะคิดว่าฉันแกล้งป่วย ฉันจึงเลิกรักษา และเลือกกินยาแก้ปวดฤทธิ์รุนแรงแทน มันจะคร่าชีวิตฉันภายในสามวัน ด้วยการทำให้อวัยวะภายในหยุดทำงานทีละส่วน ในช่วงเวลาสามวันนั้น ฉันยอมปล่อยทุกอย่าง ฉันยกกิจการผลิตขนสัตว์ที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงทั้งหมดให้เจน และพ่อแม่ก็ชมว่าฉันรู้จักดูแลน้องสาว ฉันเสนอให้ตัดพันธะคู่ครอง และลีโอก็ชมว่าฉันมีเหตุผลขึ้นเสียที ตอนที่ฉันบอกลูกชายว่า เขาสามารถเรียกเจนว่า “หม่ามี้” ได้ เขากลับพูดอย่างดีใจว่า หม่ามี้คนใหม่ดีที่สุดเลย ฉันโอนเงินเก็บทั้งหมดให้เจน และดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด พวกเขาแค่พอใจกับ “นิสัยที่ดีขึ้น” ของฉัน “ไวโอล่าในที่สุดก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าหลังจากฉันจากไปแล้ว พวกเขาจะเสียใจบ้างไหม?

ฉันกับต้วนหานชวน เป็นคู่เวรคู่กรรมที่ขึ้นชื่อไปทั่วเมืองหลวง พวกเรารักกัน ผูกพันกัน แต่ก็เกลียดชังกัน และไม่อาจตัดขาดกันได้ จนกระทั่งวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ฉันถูกโจรที่บุกเข้าบ้านฆ่าอย่างโหดเหี้ยม แต่เขากลับตัดสายที่ขอช่วยชีวิตของฉันไปเพราะรักแท้ของเขา...

ในวันเกิดอายุ 10 ขวบของลูกชาย หลินเยี่ยนตื่นขึ้นในสถานพักฟื้นที่ต่างประเทศ เขาเห็นภาพงานเลี้ยงวันเกิดที่ผู้ปกครองของเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ โพสต์บนโซเชียลมีเดีย ลูกของพ่อบ้านใส่ชุดสูทโอต์กูตูร์ของลูกชายเขาและแอบอ้างเป็นคุณชาย ส่วนลูกชายเขากลับคุกเข่าและถูกรังแกอยู่ข้าง ๆ หลินเยี่ยนออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับประเทศทันที และได้เปิดโปงการหลอกลวงของทั้งครอบครัว ทวงความยุติธรรมให้กับลูกชาย ชิงทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของตัวเองกลับมา

เมื่อเจ็ดปีก่อนซูหรานยอมรับผิดคดีฆาตกรรมแทนคนรักเย่หลิ่นชวน เจ็ดปีให้หลัง เมื่อกำลังต้องโทษประหาร ก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากคุกสิบวันสุดท้าย เพื่อหาเงินรักษาแม่เลยไปทำงานเป็นเด็กชงเหล้า  และได้กลับมาพบเย่หลิ่นชวนที่กลายเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล แต่เขาเข้าใจผิดว่าหล่อนทิ้งเขาเพราะเห็นแก่เงิน จึงใช้เงินตราดูถูกเหยียดหยามหล่อน ในวันที่จะถูกประหาร กู้สืออวี่ได้นำหลักฐานใหม่มาช่วยชีวิตซูหราน หลังรอดพ้นโทษ ซูหรานกลับมีภาวะแทรกซ้อนจากการบริจาคตับ ต้องการการปลูกถ่ายอย่างเร่งด่วน แต่เย่หลิ่นชวนกลับเอาตับไปให้ซูม่าน จนแม่ของซูหรานเสียชีวิตต่อหน้า ความสิ้นหวังผลักดันให้ซูหรานเลือกจบชีวิตตัวเอง เมื่อความจริงเปิดเผย เย่หลิ่นชวนถึงกับตามหาซูหรานอย่างบ้าคลั่ง จนพบซูหรานที่สูญเสียความทรงจำ เขาจึงคอยปกป้องและดูแลอย่างทะนุถนอม แต่ความจริงที่ซ่อนเร้น ย่อมทำลายความสงบสุขที่เปราะบางนี้ในที่สุด

พ่อและพี่ชายลำเอียงเข้าข้างเคลซีย์พี่สาวมาตั้งแต่เด็ก พวกเขาเกลียดฉัน ตอนถูกกลั่นแกล้งในงานเลี้ยง มีเพียงเอ็ดวิน คาร์ลสัน เจ้าพ่อมาเฟียที่ยื่นมือช่วย เขาประกาศต่อหน้าทุกคนว่าฉันคือผู้หญิงที่เขารัก สร้างปราสาทกลางป่า ปลูกทิวลิปที่ฉันชอบ และจัดงานแต่งสุดยิ่งใหญ่จนคนทั้งประเทศอิจฉา แต่เมื่อฉันท้องได้เจ็ดเดือน เกิดไฟไหม้ในงานวันเกิดพ่อ พ่อกับพี่ชายเลือกช่วยเคลซีย์ก่อน ทิ้งฉันไว้ตายในกองเพลิง คนที่ช่วยฉันออกมาคือเอ็ดวิน ทว่าเมื่อฟื้นที่โรงพยาบาล ฉันกลับได้ยินความจริงอันโหดร้าย ทั้งหมดที่เขาแต่งงานกับฉัน ก็เพื่อช่วยเคลซีย์ที่ป่วยลูคีเมีย และต้องการไขกระดูกจากลูกในท้องฉัน ที่แท้ไม่มีใครรักฉันเลยสักคน

หลังแต่งงานกันมาเจ็ดปี เอริก บราวน์ สามีของเคลลี่ โจนส์ก็ยังคงเย็นชาและห่างเหินเหมือนเคย ยังไงก็ตาม เคลลี่ก็ยังคงเผชิญหน้ากับทุกสิ่งด้วยรอยยิ้มอยู่ดี เพราะเธอรักเขามากเหลือเกิน ในวันเกิดของเธอ เธอบินไปต่างประเทศเพื่อจะได้อยู่กับเอริกและโซเฟีย บราวน์ ลูกสาวของทั้งคู่ แต่เมื่อไปถึง แต่เธอกลับต้องพบกับความเสียใจอย่างยิ่งเมื่อลี่อีกด้วย ด้วยหัวใจที่แตกสลายอย่างสิ้นเชิง เคลลี่จึงตัดใจไปจากเขาในที่สุด

สามวันก่อนพิธีประทับรอยพันธะ มีคนจุดไฟเผาร้านชุดเจ้าสาวขณะที่ฉันกำลังลองชุดพิธีอยู่ข้างใน อัลฟ่ามาร์คัสจับตัวคนวางเพลิงโยนเข้าคุกของฝูง และตัดสินลงโทษอย่างหนักที่สุดตามกฎหมายของเผ่า ฉันนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาล ร่างกายปกคลุมไปด้วยแผลไฟไหม้ระดับสาม ปฏิเสธที่จะตื่นขึ้นมาเผชิญความจริงที่ว่าร่างกายของตัวเองได้เสียโฉมไปแล้ว ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น ฉันได้ยินมาร์คัสกำลังคุยกับแม่มดรักษาประจำเผ่า “ท่านอัลฟ่า เรายังสามารถรักษาเธอให้หายเป็นปกติได้ด้วยเวทมนตร์โบราณ ถ้ารอนานกว่านี้ ซาราห์จะต้องมีรอยแผลเป็นติดตัวไปตลอดชีวิต! ท่านแค่อยากให้คุณหนูราเชลเป็นลูน่าในพิธีประทับรอยใช่ไหม นี่มันโหดร้ายเกินไปแล้ว!” “ปล่อยให้เธอมีแผลเป็นไปเถอะ ฉันจะดูแลเธอไปตลอดชีวิตเอง แต่ถ้ารักษาเธอจนหายดี เธอต้องก่อปัญหาในพิธีแน่” “ฉันสัญญากับราเชลแล้วว่า ลูกของเธอจะได้รับการต้อนรับเข้าสู่เผ่าอย่างสมเกียรติที่สุด มีเพียงตอนที่ซาราห์เสียโฉมอย่างสมบูรณ์เท่านั้น ที่เธอจะรู้สึกสำนึกบุญคุณมากพอจะเลี้ยงดูลูกของราเชลราวกับเป็นลูกของตัวเอง” “แผลเป็นพวกนี้จำเป็น อย่างน้อยด้วยสภาพแบบนี้ เธอก็ไม่กล้าทำร้ายเด็ก” ที่มุมห้องซึ่งไม่มีใครสังเกตเห็น น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาตามแก้มที่ถูกไฟไหม้ของฉัน ในที่สุดฉันก็รู้ความจริง พิธีประทับรอยพันธะที่ฉันเฝ้าฝันถึงมาตลอด เป็นเพียงคำโกหก สายใยคู่ครองที่ฉันโหยหา กลับเป็นคำพิพากษาประหารชีวิตของฉันเอง ถ้านั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ ฉันก็จะมอบมันให้เขาอย่างที่หวังทุกประการ

ใคร ๆ ต่างก็คิดว่า หลินหว่านซิงยอมเป็นยัยของตายที่รักกู้หนานเหยา จนโงหัวไม่ขึ้น เธอยอมรับมีดรับเหล้าแทน ยอมเป็นเลขาผู้ต่ำต้อยที่รองรับอารมณ์เขาได้ทุกอย่าง แต่ความจริงที่เจ็บปวดคือ การที่หลินหว่านซิงยอมทนอยู่ข้างกายกู้หนานเหยา ก็เพียงเพื่อมองเขาเป็นตัวแทนของกู้หนานเฉิน คนรักที่จากไป และเพื่อทำตามคำสั่งเสียสุดท้ายที่จะดูแลเขาเป็นเวลาเจ็ดปีเท่านั้น ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา กู้หนานเหยาปล่อยให้ซูรั่วเวยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและทำร้ายหลินหว่านซิงสารพัด ตั้งแต่การแข่งรถเสี่ยงตายไปจนถึงกระโดดร่มท้านรก หลินหว่านซิงยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเขาครั้งแล้วครั้งเล่าตามสัญญา แต่ในวันที่กู้หนานเหยาเพิ่งจะรู้ใจตัวเองว่าหลงรักเธอเข้าให้แล้ว หลินหว่านซิงกลับหมดสิ้นเยื่อใย และตัดสินใจเดินจากไปอย่างไม่ไยดี