ฆาตกร

ทหารรับจ้างหมายเลขหนึ่งของโลก "ลู่เหลียน" ยินดีรับจ้างแก้ไขทุกปัญหา มือสังหาร 10 อันดับแรกในอันดับมือสังหารเหรอ เพิ่มเงินก็สามารถทำให้ทุกคนหายไปได้ คุณบอกว่ามือสังหารอันดับหนึ่งชื่อ "ไม่กินผักชี" ถ้าจ่ายเพิ่ม ไม่ว่าใครก็จะเป็นศัตรูของผมทั้งหมด ขณะที่ลู่เหลียนปลอมตัวเป็นคนส่งอาหารเพื่อปฏิบัติภารกิจ เขาบังเอิญพบกับสาวสวย "เสินจิงหัว" ซึ่งยืนยันว่าลู่เหลียนเป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยก่อนและเคยกลั่นแกล้งเธอ แต่ลู่เหลียนไม่รู้จักเธอเลยนี่ คนสวย รักษามารยาทด้วย ผมแค่ส่งอาหารครับ

นักฆ่าระดับท็อป จ้าวติ่งเทียนทะลุมิติสู่ยุคโบราณ กลับต้องตกอับกลายเป็นนักโทษประหาร แต่แล้วเขาก็ปลุกระบบ“ฆ่าศัตรูแล้วยิ่งแข็งแกร่ง”ขึ้นมาได้ ในกองทัพ เขาพลิกชะตาจากศูนย์สู่ฮีโร่ กำจัดพวกผู้มีอิทธิพลที่กดขี่ประชาชน ทว่ากลับถูกทางราชสำนักตั้งข้อหาเล่นงาน เพื่อเอาตัวรอด เขาจึงแสร้งยอมสวามิภักดิ์ต่อศัตรู ร่วมมือกับแม่ทัพหญิงเย่ชิงเหมย วางแผนตบตา แทรกซึมเข้าสู่กองทัพชนเผ่าศัตรู ในงานเลี้ยงฉลอง เขาลงมืออย่างสายฟ้าแลบ สังหารหัวหน้าศัตรูกลางงาน ก่อนนำทัพตีโต้ทางเหนือ สร้างผลงานยิ่งใหญ่ แต่เมื่อผลงานสูงเกินหน้าเกินตา เขากลับถูกฮ่องเต้ผู้โง่เขลาใส่ร้าย สุดท้ายจึงลุกขึ้นสังหารฮ่องเต้ ตั้งตนเป็นใหญ่ และกลายเป็นตำนานไร้ผู้ต้าน…

ผมเป็นนักฆ่าที่เผลอไปนอนกับเจ้าพ่อมาเฟียถึงสองครั้ง ครั้งแรกผมเดินจากมาเงียบ ๆ ทิ้งไว้เพียงโน้ตกับบัตรธนาคาร “เป็นคืนที่สุดยอด ขอบคุณนะ”ครั้งที่สอง เขาดันกลายเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งในรายชื่อหมายฆ่าพร้อมค่าหัวมหาศาล ต่อมาเขาขังฉันไว้ในห้อง ขณะที่สติของฉันเลือนราง จมดิ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขา เขากุมมือฉันไว้ แล้วจับปืนของฉันเล็งเข้าหาตัวเอง พร้อมหัวเราะเบา ๆ “มือสั่นขนาดนี้ ยังจะเล็งปืนไหวเหรอ”

เจ้าสาววัยดรุณีที่ถูกครอบครัวสามีทำร้ายทารุณได้เข้าร่วมสำนักมือสังหารด้วยความบังเอิญ นางใช้พรสวรรค์สร้างผลงานจนก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ ในที่สุดก็ได้กลายเป็นมือสังหารหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดในสังกัดกรมองครักษ์เสื้อแพร ทั้งยังเกิดความรักสามเส้าที่ถักทอด้วยความรักและความริษยาอาฆาตระหว่างคนสามคน

ผมเป็นนักฆ่าที่เผลอไปนอนกับเจ้าพ่อมาเฟียถึงสองครั้ง ครั้งแรกผมเดินจากมาเงียบ ๆ ทิ้งไว้เพียงโน้ตกับบัตรธนาคาร “เป็นคืนที่สุดยอด ขอบคุณนะ”ครั้งที่สอง เขาดันกลายเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่งในรายชื่อหมายฆ่าพร้อมค่าหัวมหาศาล ต่อมาเขาขังฉันไว้ในห้อง ขณะที่สติของฉันเลือนราง จมดิ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขา เขากุมมือฉันไว้ แล้วจับปืนของฉันเล็งเข้าหาตัวเอง พร้อมหัวเราะเบา ๆ “มือสั่นขนาดนี้ ยังจะเล็งปืนไหวเหรอ”