การต่อสู้กลับ

เมื่อวันสิ้นโลกมาเยือน มวลมนุษยชาติต่างก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการเดินเรือ ทุกคนต่างตื่นรู้และได้รับระบบตกปลา แต่ระบบของผมดันไม่เหมือนคนอื่น ผมจึงค่อย ๆ กลายเป็นไอ้ตัวไร้ค่าในสายตาของทุกคน ไม่เว้นแม้แต่หลิวเชี่ยนเชี่ยนแฟนของผม ผมอุตส่าห์ออกทะเลไปตกปลาตั้งหนึ่งเดือนเต็ม เพื่อหาซื้อของขวัญชิ้นโปรดมาให้เธอ แต่ในวันที่เอาของขวัญไปให้ กลับพบว่าเธอนอกใจไปคบกับคุณชายสวีต้ง หลิวเชี่ยนเชี่ยนไม่เพียงแต่ไม่สำนึกผิด แต่ยังรวมหัวกับสวีต้งเยาะเย้ยผมต่อหน้าทุกคน หลินหนานจึงตัดใจอย่างเด็ดขาด และหันมาตั้งใจเตรียมตัวสำหรับการทดสอบออกทะเล ทว่าเขากลับตกได้โลงศพโบราณพันปีที่มีศพหญิงสาวอยู่ข้างในโดยบังเอิญ และประโยคแรกที่เธอเอ่ยขึ้นมาเมื่อลืมตาก็คือ ท่านพี่

จ้าวฮ่าวทะลุมิติมายังโลกที่ถูกอสูรร้ายรุกราน ในโลกนี้ผู้ชายที่มีอายุครบ 18 ปีจะสามารถเป็นนักฝึกอสูร ส่วนผู้หญิงเมื่อปลุกสายเลือดสำเร็จ จะได้รับพลังของอสูรและกลายเป็นบีสต์เกิร์ล ซึ่งเป็นกำลังรบสูงสุดของมนุษยชาติ หากทั้งสองฝ่ายทำพันธสัญญาร่วมกัน ก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดดเพื่อร่วมกันสู้ศึก แม้จ้าวฮ่าวจะครอบครองระบบนักฝึกอสูรขั้นเทพ แต่เริ่มแรกกลับปลุกพรสวรรค์นักฝึกอสูรได้เพียงระดับต่ำที่สุดเท่านั้น ทำให้เขาถูกดูถูกเหยียดหยามและถูกตระกูลทอดทิ้ง แต่ลั่วเชียนเชียนกลับยังคงยึดมั่นในคำสัญญาและยินดีที่จะทำพันธสัญญากับเขา และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการพลิกโชคชะตาสยบสวรรค์

ในโลกที่พลังวิญญาณฟื้นคืน สรรพชีวิตทั้งหลาย ไม่ว่ามนุษย์หรือวัตถุวิญญาณ ตั้งแต่เกิดมานามแท้จะถูกสลักไว้ในจิตวิญญาณโดยอัตโนมัติ และจะไม่ปรากฏต่อหน้าผู้อื่น ชื่อที่ใช้ภายนอกล้วนเป็นเพียงนามแฝง เพราะทันทีที่นามแท้ถูกเปิดเผย ก็เท่ากับเปิดจุดอ่อนถึงชีวิตให้ผู้อื่นเห็น แต่ในโลกใบนี้กลับมีผู้ชายคนหนึ่งที่เหมือน BUG ของโลก เขาเป็นยามเฝ้าถนนของเก่าธรรมดาคนหนึ่ง ขี้เกียจและเจ้าชู้ ไม่มีอะไรโดดเด่น ชื่อของเขาคือเฉินโม่ ดวงตาซ้ายของเขามองทะลุภาพลวงตา มองเห็นนามแท้ เพียงแค่มองแวบเดียวก็สามารถตัดสินอดีตอนาคตได้ แค่เขาเอ่ยปาก ก็สามารถกำหนดเป็นตายและวัฏจักรเวียนว่ายได้

คืนส่งท้ายปีเก่าที่แสงไฟสว่างไสวไปทั่วเมือง แต่ทว่าภายในตึกระฟ้าใจกลางเมือง กลับมีเกมฆ่าล้างบางภายใต้ชื่อ เลิกจ้างสิ้นปี เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบ ๆ ฉินเฟิง ทาสโอทีชั้นผู้น้อยที่ยอมก้มหัวเอาชีวิตรอดเพื่อหาเงินไปรักษาแม่ กลับถูกดึงเข้าไปพัวพันในเกมหนีตาย 12 นักษัตร ที่นี่ไม่มีกฎหมาย มีแค่ความเป็นกับความตาย ไม่มีเพื่อนร่วมงาน มีแต่คำว่าเหยื่อ เมื่อเจ้านายเก่ากลายเป็นสัตว์ประหลาดกินคน เมื่อเพื่อนร่วมงานที่เคยหัวหดกลับง้างมีดขึ้นมาฆ่าฟัน ในมือของฉินเฟิงมีเพียงขวานดับเพลิงบิ่น ๆ เล่มเดียว เจ้านาย นี่น่ะเหรอวัฒนธรรมองค์กรแบบหมาป่าที่คุณพูดถึง

ตอนที่ปรมาจารย์ทงเทียนกำลังบำเพ็ญเพียรตรัสรู้วิถีสวรรค์อยู่ในวังปี้โหยว จู่ ๆ วิญญาณของผู้ข้ามมิติก็โผล่เข้ามาในหัวของทงเทียนหวังจะยึดร่าง แต่แม่งประเมินพลังของนักบุญต่ำไปหน่อย วิญญาณของผู้ข้ามมิติคนนั้นเลยถูกปรมาจารย์ทงเทียนบดขยี้จนแหลกละเอียดในพริบตา ทว่าเศษเสี้ยวความทรงจำกลับค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในหัวของปรมาจารย์ทงเทียนทีละฉาก เขาได้เห็นมหาภัยพิบัติแต่งตั้งเทพ และยังเห็นจุดจบอันน่าเวทนาที่ตัวเองจะถูกสี่นักบุญรุมล้อมโจมตีในอนาคต ศิษย์เอกถูกจับไปเป็นเจ้าลัทธิประจิม ศิษย์อีกสามพันคนต้องกลายเป็นสัตว์พาหนะของพวกลัทธิประจิม แม้แต่อ้ายฉางเอ๋อร์ติ้งกวงเซียนที่ดูซื่อ ๆ แม่งก็ยังทรยศ แถมยังไปเป็นพระติ้งกวงฮวนสี่ฝออะไรนั่นอีก